het is zoals het is…..

Troost 14B God will make a new way

Met een keel die aanvoelt als zijnde schuurpapier werd ik vanmorgen wakker… Praten lukt even niet. ( lekker rustig toch 😉 )  Hoesten daarentegen gaat wel…veel en lang! Zo zijn er nogal wat klachten momenteel… Het was een pittige week. Die eerlijk gezegd volledig in het teken van naar het ziekenhuis gaan stond.  Wisselend met de taxi of met een vriendin.  Wat was ik gistermiddag blij toen ik weer weg mocht gaan. Het eerste stuk zit erop. De bestralingen zijn klaar…Helaas weet ik verder nog niks. Afgelopen  maandag had ik ook een gesprek met de Oncoloog. Zij vertelde me dat ze pas over 3 mnd kunnen zien in hoeverre de bestraling goed zijn werk heeft gedaan. Het werkt nl nog steeds door. Eind oktober heb ik sowieso weer een follow-up. Mocht er in de tussentijd iets zijn of wat dan ook…ze zijn 1 belletje van me af. Dat is een hele geruststellende gedachte.  Op de afdeling Radiotherapie zijn het ook enorme lieve mensen.  Ze hadden een cd-speler voor me geregeld. Kon ik tijdens de behandeling ( ruim 20 minuten) heerlijk naar mijn zelf meegebrachte muziek luisteren. Dat helpt! Geen vraag is raar of teveel. Ze nemen en maken alle tijd voor je! #Toppers! Nu dan helaas de griep erbij..zat ik niet echt op te wachten, maar het is zoals het is.  Ik ga ervan uit dat ik daar snel van mag opknappen en dan kan ik aansterken en het gevecht verder aangaan.  De moeheid is iets wat ik met mijn verstand al wel een plekje kan geven ( denk ik ) maar met mijn hart nog niet….mijn lichaam reageert nogal heftig op de bestralingen..door mijn zeer lagenweerstand hakt het er behoorlijk in…Flash-backs van jaren terug komen er op de gekste momenten in mijn hoofd. Juist op die momenten dat ik eigenlijk graag zou willen slapen.  Als het stil en donker is…Ik concentreer me dan op aan mooie liedjes die ik in gedachte ga zingen..Dat trekt me er doorheen.

Jullie lieve berichtjes, kaartjes, bloemen ect…ze zijn hartverwarmend. Lieverds die een bakkie komen doen en vervolgens mijn ramen even lappen. Dat je een keertje niet hoeft te koken..zo tof! Ben God dankbaar voor zoveel lieve mensen om mij heen.  Apjes en foto’s van mijn kinderen..  even heerlijk bellen met elkaar. zo blij word ik ervan.  Er is in elke dag wel iets moois en goeds! Hoe klein dan ook. Dankbaar voor zoveel in mijn leven dat God mij elke dag weer geeft.  Natuurlijk heb ik ook tijden dat ik mijn aanvechtingen heb…Dat ik me ziek voel en dat het allemaal niet lukt…Dat ik soms zo moe ben dat ik niet weet of ik het allemaal ga trekken. Maar steeds is God daar dan weer die mij uit het dal trekt. Hij stuurt Zijn engelen op mijn pad. zij brengen licht in de duisternis. Kleine sterretjes op mijn soms donkere weg.  En ik weet: ” Hij verlaat mij nooit”.

GODS-TROUW6b95215c29ce5d9dc11a2427e9a6be84cb02326e

 

 

Advertenties

a sky full….

altijd.Na een slapeloze nacht zit ik inmiddels gewassen en aangekleed achter mijn laptop. De week zit er bijna op. Was een pittig weekje.. De bestralingen voor deze week zitten er gelukkig op. Volgende week ook nog bestralen. Om de dag mag ik naar het Umcu. Ik ga wisselend met de taxi of met Piet of met mijn vriendin. zo fijn dat ze met mij mee willen gaan. ook al moet ik dan alleen die kamer in…toch doet de wetenschap dat ze daar op me wachten me goed! Beide plekken worden tegelijk bestraald.  Je ligt op een soort van tafel met een rol onder je knieen en je armen omhoog langst je hoofd. Niet echt een comfortabele houding…20 minuten doodstil liggen. Juist dan krijg je overal jeuk en kriebels… Maar het lukt! Liedjes zingen in gedachten..praten met God. mijn ogen sluiten en proberen me over te geven.  Ik voel dat Hij erbij is en me de kracht geeft om dit aan te kunnen. Mijn gedachten gaan dan ook naar mijn man en mijn kids! Familie en vrienden…En zeker ook naar mijn #Donor. Ik wil zo graag nog even…als je me begrijpt. Genieten van mijn grote kado (hart) en alles wat ik mede daardoor mocht ontvangen. Ja…ik voel de bestraling wel…ergens diep in mij werkt dat door en hopelijk vernietigd het de tumor.  Mijn lichaam protesteerde gisteravond flink. spierpijn…onrustig kloppen van mijn hart ect..Vroeg mijn bed in gegaan en rust pakken. Gelukkig hoef ik nu pas maandag weer en kan ik bijtanken. Straks proberen om even een stukje te gaan lopen. De frisse lucht in mijn longen opzuigen.  Genieten van al het moois wat er nu te zien is in deze tijd van het jaar. Op naar een weekend waarin mijn lijf mag aansterkten zodat ik maandag vol goede moed weer naar het Umcu mag/kan gaan.  De wetenschap dat ik nooit alleen ben geeft mij enorm veel kracht. Waar zou ik zijn zonder Hem? Your a good good Father.

I’ve heard a thousand stories of what they think you’re like
But I’ve heard the tender whispers of love in the dead of night
And you tell me that you’re pleased
And that I’m never alone
You’re a good good father
It’s who you are, it’s who you are, it’s who you are
And I’m loved by you
It’s who I am, it’s who I am, it’s who I am
I’ve seen many searching for answers far and wide
But I know we’re all searching
For answers only you provide
‘Cause you know just what we need
Before we say a word
You’re a good good father
It’s who you are, it’s who you are, it’s who you are
And I’m loved by you
It’s who I am, it’s who I am, it’s who I am
Because you are perfect in all of your ways
You are perfect in all of your ways
You are perfect in all of your ways to us

de3329d61bf7585726c497d4a170bf52

 

Stap voor stap….

2016_02_16_God is bij je

Inmiddels weer wat verder…de tijd ging de ene dag sneller voorbij dan de andere dag… Piet is deze week weer gaan werken nadat we een kleine week even helemaal niks “moesten”…Soort van vakantie maar dan heerlijk samen thuis. Wezen wandelen voor zover dat ging en genieten van de dagen met elkaar. Lunchen met vrienden en een geweldig fijne avond met mijn gezin mogen hebben. Daar kun je zo gelukkig van worden. herinneringen maken en ook plannen durven maken.                                                 Gisteren mocht ik naar het Umcu voor een intake bij de Radiotherapie. Een goed en fijn gesprek met Drs C.A. van Es. Een superlieve arts die alle tijd voor mij nam.  Ze legde met behulp van tekeningen ect goed uit wat er zit en wat er aan te doen.  Er is alleen in mijn geval een “dingetje”….in de vorm van mijn medicatiegebruik…Mijn medicatie tegen de afstoting gaat niet zo goed samen met de bestralingen..Ze heeft het liefst dat ik deze med. dan een “paar dagen”stop…Ze gaat dit overleggen met mijn transplantatiearts ( dr. Kirkels en dr Luyck) de laatste is mijn longarts. e.e.a zal in heel goed overleg moeten gaan gebeuren en in de gaten moeten worden gehouden..om de kans op afstoting zo klein mogelijk te houden. daarnaast is mijn nierfunctie ook een hekel punt..  Dat geeft extra vermoeidheid…naast  de moeheid van dit alles..  Rust nemen. Dat ga ik nu toch meer “inplannen”… Toegeven en luisteren naar mijn lichaam.  Ze heeft met beloofd me hier zo snel mogelijk over te bellen. Daarna kreeg ik nog een extra PET-scan.  Om de locatie van de tumor in beeld te brengen tijdens mijn ademhaling..als je nl ademhaalt beweegt de tumor in je longen ook heen en weer en zo kunnen ze exact  bepalen waar te bestralen en zo min mogelijk “goed”longweefsel te beschadigen.  Tatoeagepunten zijn daarna meteen aangebracht. ( heb er dus zomaar wat tattoo’s bij 😛  😉  ) Zoals alles er nu uitziet word ik binnen 1 á 2 weken opgeroepen voor de eerste bestraling.  ( stereotactische bestraling )  Hoge dosering in een zo kort mogelijke tijd… Voorlopig staat het aantal bestralingen op 3. Daarna word e.e.a bekeken… Goed op te horen dat ze zegt dat ik hier zeker van kan genezen.  Gisteren was een pittig dagje…Ik heb al veel meegemaakt in ziekenhuizen, maar dit is echt heel onbekend terrein voor mij..Confronterend ook..De radiotherapie is zo heel anders dan bv de hartafdeling…dat ken ik…is een soort van vertrouwd terrein voor me.. Hier ken ik niks en niemand.. Het loslaten van dit alles kost me veel energie. Wil zo graag de controle blijven houden..dit lukt hier dus echt niet en loslaten en overgeven is soms een struikelblok voor mij..lees: leerpunt.  Heb daar wat tijd voor nodig en een flinke dosis geduld… Het overgeven aan Hem die alles in Zijn Hand houdt. Hij die mij beschermt en vertroost. Hij die mijn keer op keer geneest. Voel mij nu al wat rustiger onder alles dan de afgelopen tijd. Straks komen onze voorganger en zijn vrouw bij mij koffie drinken. Daar zie ik naar uit! Samen de dingen bij God brengen en spreken met elkaar van hart tot hart..

Dank voor al jullie gebeden en kaartjes…apjes ect.. Het doet mij ( ons) heel erg goed te weten dat jullie met ons meeleven.  We weten ons geborgen in Gods Vaderhand. God laat nooit los wat zijn Hand begon.

Terugkijkend....-862x868

Wat de toekomst brengen moge…

soul.

Vanmorgen op stap geweest met Piet…samen even er tussenuit. Naar de markt in Zeist. Gedachten verzetten en de tijd doden zeg maar.. Piet heeft momenteel vakantie maar we zijn gewoon samen thuis. Dat is goed. Voelt goed en we hebben zo fijn de tijd voor elkaar. Tijd om de dingen op een rijtje te zetten en te overdenken.  Vorige keer werd ik pas aan het eind van de dag gebeld dus verwachte ik dat nu ook… Gelukkig belde Dr. Luyck me nu eerder. Zodra ik het anoniem op het telefoonschermpje zag wist ik het al. Umcu! en jawel hoor. Gisteren ben ik “besproken”in het team van Oncologie. Zij adviseerde bestralen. Ik word vandaag nog doorgestuurd naar de Radiotherapie en zij gaan me dan oproepen. Ze willen 2 plekken gaan bestralen.  Ben opgelucht dat ik nu meer duidelijkheid heb en dat er een plan is. Diep van binnen wist ik eigenlijk al wel dat ze hiervoor zouden kiezen. Opereren is nl nogal een dingetje…Mijn nierfuctie is dermate zorgwekkend dat dat heel erg mee-weegt in het nemen van beslissingen. Want wat schiet ik ermee op als ik door een operatie op de nierdyalise terecht zou komen? Dat hoop ik op deze manier nog ( een tijdje) voor me uit te kunnen schuiven.  Opluchting in mijn hart en toch ook moeilijk…Bestralen lijkt me ook best wel heftig…het zal moeten …Ik geef mezelf nu even de tijd om dit een plekje te geven…Samen met Piet en mijn kids…vrienden en alle die in deze tijd om mij heen staan. Jullie meeleven in welke vorm dan ook doet mij (ons) goed. We voelen ons gedragen in gebed. Wetende dat zovelen aan ons denken  en voor ons meebidden. Dat voelt als een warme deken.  Ik voel me zo veilig in de Handen van God. Hij heeft zijn oog op mij gericht zodat ik mijn blik op Hem gericht kan houden. Waar zou ik zijn zonder mijn Hemelse Vader.  Hij heeft mij geweven in de moederschoot en laat NOOIT los wat zijn hand begon. Samen met hem ga ik de strijd (weer) aan.

 

af84f3824594145148f8bf6d8b5584b0--marcel

 

Zenuwslopend….

GODS-TROUW

Vandaag was een dag waarop ik absoluut mijn draai niet kon vinden. Stond al om 8.00u in de Jumbo..Naar mijn moeder geweest…moest nog wat dingetjes doen daar en samen een bakkie troost genomen. Daarna naar mijn zus geweest. Zij heeft 3,5 week geleden een hersenoperatie gehad ivm ernstige epilepsie. Gelukkig gaat het goed met haar! Zo fijn 🙂 .  Eenmaal thuis maar wat gaan rommelen in huis…CSI gekeken en zowaar in slaap gevallen. Tegen 5.00u werd ik dan ( eindelijk) gebeld.  Voor mijn gevoel ben ik niet veel wijzer geworden…Dat was in ieder geval mijn eerste reactie..Wat dr. Luyck ( wat is het toch een lieve en begripvolle arts ) zei moest eerst even “landen”…het is nl niet zo simpel als ik graag zou willen zien. Mijn lichaam werkt nu eenmaal anders door het getransplanteerd zijn en ik heb ook slecht functionerende nieren. Dat is een feit. Daarom nemen ze liever geen risico door meteen met een behandeling te starten… Het is een langzaam groeiende tumor en daardoor kunnen we ook de tijd nemen om de dingen goed te bekijken en op een rij te zetten. Hij gaat in overleg met de Radioloog en Oncoloog  en Nefroloog om misschien toch (nog) een biopt te nemen.  Alles goed op een rijtje te zetten en dan te beslissen wat te doen. Al schrijvende van dit blog begint dit ook te “landen”en voelt het beter dan in eerste instantie.. Je wilt immers zo graag duidelijkheid en weten waar je aan toe bent en handelen…Mijn ietwat ongeduldige karakter wordt zo wel op de proef gesteld..maar het zij zo. Aan de andere kant ben ik superblij dat ze zo zorgvuldig te werk gaan en geen onnodige risico’s nemen. Voel dat ik in goede handen ben. Meer nog…Ik ben ALTIJD in goede handen. De afgelopen weken zijn lang niet altijd even makkelijk en de rust in mijn hoofd is soms ver te zoeken. Maar wat een troost en rust mag en kan ik vinden in Hem die mijn leven leidt. Hij is mijn Herder en ik voel en weet dat Hij altijd voor mij zorgt.

Dank voor al jullie gebeden en bemoedigingen die ik krijg. Voel me gedragen door dit alles.

In Christus verbonden.

3537552-lord-i-need-you-help-me-prayer

D-Day….

 

1-hartjesssssssssssssss

Gisteravond lag ik al vroeg in mijn bed…moest er immers zo rond half 6 uit. DDAY…Zo had ik het zelf al in mijn agenda gezet. Mijn hoofd dacht helaas anders over slapen gaan dan ik had gehoopt. Elk uur wakker en maar draaien in bed.. Piet moest er rond half 5 uit…en zo tegen 5.00 ben ik ook maar opgestaan. Nuchter… mocht wel een kop zwarte koffie. niks erin…maar toch 😉  Koffie. Elise kwam me ophalen en we waren op tijd in het Umcu. Infuus erin spuitje radioactieve vloeistof erbij en liggen. na een uur mocht in onder de PET-Scan. Daarna heerlijk een theetje en broodje. Wat kun je daar dan zin in hebben. Op naar de longfunctie. blazen!  Hierna hadden we even de tijd om wat te eten en te drinken. Praten en de tijd zien door te komen tot het gesprek met Dr. Luyck. Rond kwart over 12 was het zover!  Ik zag het gewoon aan zijn gezicht!! Goed nieuws!! Geen uitzaaiingen en schone lymfe!! Er viel zoveel van me af…dat is met geen pen te beschrijven. Het blazen was ook goed gegaan. 77% zuurstof in m’n bloed.   Er zit natuurlijk nog steeds een tumor in mijn long en die hoort er niet. Wat we hiermee gaan doen dat wordt aanstaande woensdag besproken in het overleg met de Longoncoloog. Donderdag krijg ik hier meer over te horen. Opereren of bestralen. Maar voor nu overheerst er vooral Dankbaarheid in mijn hart . Wat een opluchting! Hoe blij en dankbaar kun je zijn met zo’n “mooi”bericht! God heeft mijn gebed en dat van velen gehoord en verhoord. Hij is en blijft Mijn Grote Geneesheer. Wat een barmhartig God hebben we toch en hoe goed zorgt Hij voor mij.  mijn hart zingt: wat de toekomst brenge moge…mij geleid des heren Hand.

 

800_300_1_138028_0_nl_shopcast_552677

 

Nader tot U……

Mattheus-6-25Een weekend rust…dat is waar ik ( we) echt even behoefte aan hebben.. Even tijd om samen door te brengen. De hectiek van afgelopen week een plek te geven. Pas op de plaats…voor zover dat lukt. Samen praten over de dingen die nu zo’n grote rol in ons leven zijn gaan spelen. We zijn nog erg onzeker over een aantal dingen..morgen krijg ik een Bronchoscopie…..Zie er als een berg tegenop! Heb dit één keer eerder gehad. Gelukkig krijg ik een  “roesje”. Maar dan nog..Steeds die twijfel in mijn hoofd…stel dat ik dan toch wakker word terwijl ze bezig zijn? Dat probeer ik los te laten. God is er immers bij. Hij zal niet toelaten dat ik onnodig pijn o.i.d zal hebben. Hij is een God van Liefde en trouw.  Vrijdag de PET-Scan en longfunctie.hoe dan ook een spannende week. Vannacht werd ik wakker met het mooie lied: Nader tot U, in mijn hoofd. (  Nader tot U o Heer, nader tot U,
drukt mij de zorg terneer, ik kom bij U,
in al mijn pijn en smart wens ik met heel mijn hart,
dichterbij U te zijn, nader tot U.)

Afgelopen week hadden we bezoek van onze oudste  (Anja en Evert). Goed gesprek gehad met elkaar. Hadden het ook over hoe dichtbij je bij God mag leven en dat je juist in tijden van ziekte Hem zo heerlijk dichtbij je mag ervaren. Het voelt alsof Gods steeds z’n Armen naar je uitstrekt en jij je daarin mag nestelen. Kom maar bij Mij zegt Hij. Ik heb mijn armen wijd open voor jou! Hoe rijk kun je je voelen. De wetenschap dat God er altijd voor me is geweest en nog steeds is. Hij is een Vader die me nooit loslaat, hoe moeilijk de weg soms ook is. Wat een rijkdom…wat een Liefde.

gezegende zondag allemaal.

 

lach................

Het “circus” begint….

U-laat-niet-los-wat-Uw-hand-begonVanmorgen om half 5 was ik klaarwakker…draaien, draaien en nog eens draaien. Uiteindelijk maar een kop koffie gehaald en mijn bad vol laten lopen. Van slapen zou het toch niet meer komen. Er spookte van alles door mijn  hoofd. Piet was al naar werk dus even appen met elkaar. mijn moeder smorgens met een bezoekje vereerd en nog maar weer een kop koffie erin. Rond half één Piet opgepikt en richting Umcu. We waren goed op tijd. Dat is wel zo prettig.  Dr. Luijk nam alle tijd voor ons. legde nauwkeurig uit wat hij zag op de CT-Scan en vertelde wat er mij de aankomende tijd te wachten staat. Eerst nog een aantal onderzoeken. Maandag krijg ik een bronchoscopie.  Gelukkig krijg ik een klein roesje. Er wordt zsm een PET-scan gepland en longfunctie blazen uiteraard. Daarna nog een biopt…..Dan wordt alles bij elkaar gebracht en bekeken. Dan volgt de uitslag en behandelplan zo snel mogelijk. Het lijkt alsof ik niks wijzer ben geworden…Toch ben ik opgelucht! Blij dat er heel snel wordt gehandeld en dat ze vaart zetten achter de onderzoeken. Zelf kan ik nu niks anders doen dan het proberen zo veel mogelijk “los” te laten. De dingen lopen en ik heb er geen controle op. Wel voel ik me heel erg gehoord en begrepen.  Dat is ook heel wat waard. Ik voel dat er zoveel mensen aan mij (ons) denken..voor ons bidden en kaartjes sturen..apjes ect. Als een warme deken voelt dat. Ik voel me veilig in Gods handen. Ik weet: Hij laat niet los wat Zijn hand begon.

67952025d5de4935060da640b183d93babbc31b1

Film….

born-deep-fighters-life-Favim.com-2290432

Afgelopen week voelt als een soort film….een film waarin ik ongevraagd een soort van hoofdrol mag spelen…Maandag had ik mijn jaarcontroles voor mijn Donorhart. Alles ging en liep zoals het hoorde. Goede berichten dacht ik…Mammografie was goed en ook bij de echo hoorde ik niks bijzonders. Lekker naar huis! Dinsdagmorgen belde ze me vanuit het Umcu. Dacht dat ik misschien mijn medicatie wat moest bijstellen..Dat gebeurd wel vaker. Helaas…..Er bleek iets gezien te zijn op mijn longen.  Vlak daarna weer telefoon. Ik mocht diezelfde week ( vrijdag) al onder de CT-Scan.  Dat voelde enerzijds goed en anderzijds vond ik het wel erg snel… Smiddags kreeg ik alweer telefoon van het Umcu..Het was de Cardioloog zelf….Ik schrok hiervan en werd bang…Dat werd meteen bevestigd. Er zit nl een tumor (1,5 cm) in mijn rechterlong. En het zag er niet goed uit. Longkanker….pfffff! Dat hakte er behoorlijk in. Ik voelde me verdoofd..Neergeslagen. Wat nu?? Ik kreeg te horen dat de longspecialist zsm contact met me zou opnemen. Daarna zullen er nog vervolgonderzoeken komen. en aan de hand daarvan wordt er in overleg een behandelplan opgesteld. We zijn allemaal heel erg geschrokken. Maar niet verslagen.  Ik ga ervoor. ( we…) Met hulp van God ga ik de strijd aan.

down.

 

Warmte – Liefde.

Tropisch warm! Dat kun je wel zeggen toch? Vanmorgen redelijk op tijd mijn bed uit. De eerste Spakenburgse dag staat voor de deur. Niet voor mijn deur 😉  Sinds een aantal jaren ga ik er niet meer naartoe. Leuk voor alle toeristen, maar zelf vind ik het 3 x niks. Te druk..te veel mensen op een te kleine ruimte. Vanmorgen mocht ik weer werken bij de Genadebank. Wekelijks mogen we daar een  (nog steeds) groeiende groep mensen helpen. We mogen uitdelen van dat wat ons geschonken is. In welke vorm dan ook. Maar nog veel belangrijker is dat we mogen vertellen van Hem, die ons en hun leven leidt. Dat te mogen en kunnen delen is zo velen malen belangrijker dan wat dan ook.  De boodschappen die we mogen meegeven kunnen soms een goede aanleiding zijn voor een gesprek. Een grapje zo hier en daar kan er voor zorgen dat het wat ontpannender is en breekt soms ook een beetje het ijs. Verschillende culturen en gewoontes zijn aan de orde van de dag. Respect over en weer kan wonderen doen 😉 Met elkaar een kopje koffie drinken…Wat extra aandacht voor alle kinderen die nu meekomen. Het is immers vakantietijd. Aangezien de meeste mensen die bij ons komen niet met vakantie kunnen is het goed om daar even bij stil te staan. Kijken of je hier en daar wat lekkers voor de kids kan toestoppen. De zomervakantie is een lange tijd als je niks extra’s kunt doen. Voor ons zijn sommige dingen heel gewoon…maar als je financieel niet zo ruim zit worden de extraatjes een luxe.  In de bijbel word ook e.e.a  gedeeld over hoe om te gaan met je rijkdom. Het is aan ons zelf hoe we daarmee om kunnen gaan…. De bekendste is toch wel dat je linkerhand niet hoeft te weten wat je rechter doet.. hieronder nog een paar mooie teksten.

* Wanneer een van jullie tot armoede vervalt en zich
  niet kan handhaven, moet je hem bijstand verlenen,
  zoals je ook een vreemdeling zou helpen die bij je
  te gast is; je mag hem niet laten verkommeren.
  (Leviticus 25:35)
* Wie vrijgevig is, wordt almaar rijker, wie gierig is
 , wordt arm.
 (Spreuken 11:24)
* Wie iets weggeeft, moet dat zonder bijbedoeling doen.
   Wie leiding geeft, moet dat doen met volle inzet.
  (Romeinen 12:8).
* Al verkocht ik al mijn bezittingen omdat ik voedsel
  aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam
  prijs en kon ik daar trots op zijn –had ik de liefde
  niet, het zou mij niet baten.
(1 Korintiërs 13:3)
Bovenal de Liefde. Laat de Liefde overheersen in uw hart. Liefde voor je medemens. Liefde voor je naaste. Liefde.
Er zijn vele passages in de Bijbel die ons Gods definitie van liefde geven. Het meest bekende vers is Johannes 3:16: “Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” Een manier waarop God liefde definieert is dus door te geven.
De liefde vergaat nooit. Het mooiste wat we over God kunnen zeggen, is dat Hij liefde is. Zijn liefde in Christus is een oneindige bron voor ons om ook elkaar lief te hebben.
Van die Liefde mochten we delen vandaag.  Wie heb  jij werkelijk lief…?
Heb God bovenal en je naaste als jezelf.
Dat gaat echt niet elke dag zo gemakkelijk.. We zijn immers mensen met fouten en gebreken. Maar we mogen er wel om bidden. Bidden dat God ons helpt om ons hieraan te houden. Ongeacht wie of wat je ook bent en gedaan hebt.
God houdt van jou!
vrienden_331