Auteursarchief: perikelen

Over perikelen

Christen. Gelukkig getrouwd. Moeder van 2 prachtige kids.

In de mallemolen….

1-life-quote-quotes-text-typography-Favim.com-274374

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. Was vooral druk met mezelf… Elke week naar de oefenzaal en daarnaast proberen om de gewone dingen in huis weer op te pakken. Wandelingetjes proberen te maken en vooral genieten! Genieten van elke dag die mij (ons) nog gegeven is.  Dat is en blijft heel bijzonder. Elke dag is en blijft een kadootje om uit te pakken. De ene dag is het een KADO en de andere dag een kadootje…;-) Er is in elke dag wel iets moois en goeds! Hoe pittig sommige dagen nog steeds zijn… Ik mocht mijn 55e verjaardag vieren en die week erna de 80e verjaardag van mijn moeder. Zo heerlijk. Het traject bij de fysio is nu afgesloten…ik ga zelf thuis verder met revalideren. Aankomende maand zijn er mijn jaarscontroles voor de HTX ( harttransplantatie). Dat blijft spannend…vooral omdat er vorig jaar dus uitkwam dat ik longkanker heb… Nu bijna 10 maanden verder.  Vorige week mocht ik mee varen op de botter met mijn vriendin Henriette.  Zo gaaf als dat was. De wind in mijn haren en mijn hoofd volledig leeg! Genieten met een hele grote G!!

Momenteel hebben we vakantie. We zijn niet weg…..maar proberen af en toe op stap te gaan. Afgelopen week heerlijk met mijn schoonouders op stap geweest naar de Orchideenhoeve. Topdag! zo ontzettend gezellig en zo genoten van al het moois daar en vooral van elkaars aanwezigheid.  Helaas kost zo’n dag mij heel veel energie… Bijtanken dus…Tussendoor doen we ook een poging om op te ruimen en achterstallig huishoudelijk werk te doen….er is nl nogal wat blijven liggen de afgelopen tijd… Komt goed! Blijft belangrijk dat ik (nog) meer leer om mijn energie te verdelen…1 ding per dag..soms geen ding 😛  Uiteindelijk zal ik het wel leren 😉

De afgelopen 2 weken voelde ik me wat minder…kreeg weer klachten en had het gevoel vocht vast te houden….Dat bleek inderdaad zo te zijn. overleg met het Umcu…en nu dus een aantal dagen extra lasix erbij om het vocht af te voeren…Gaat aardig goed en ik voel dat het werkt. De weegschaal verteld het me ook, dus dat is mooi meegenomen.  Maandag opnieuw overleg… Gesprek gehad met mijn longarts…en de onderzoeken van hem  ( CT-Scan en Longfunctie-onderzoek) worden naar voren gehaald…  ( dit omdat ik een aantal  klachten heb die even goed bekeken moeten worden…)Juli wordt dus een drukke maand wb ziekenhuisbezoekjes.. de mallemolen van het leven…

Juli is ook de maand waarin het 16 jaar geleden is dat ik mijn #Donorhart mocht ontvangen. Het is en blijft heel bijzonder!  Zoveel meer tijd gekregen dan ik vroeg…Zoveel meer liefde, genade en geluk! Wat hebben we toch een Goede Vader die zorgt. Omziet naar zijn kinderen in nood. Er is voor mij in alle tijden. Zowel de goede als de minder goede…

I’ve heard a thousand stories of what they think you’re like
But I’ve heard the tender whispers of love in the dead of night
And you tell me that you’re pleased
And that I’m never alone
You’re a good good father
It’s who you are, it’s who you are, it’s who you are
And I’m loved by you
It’s who I am, it’s who I am, it’s who I am
Advertenties

Bijzondere dag vandaag.

zwartwit_kaart_vier_het_leven_bybean_zwartwit_zwart_wit_kaart_proost

Vorige week maandag mocht ik weer naar het Umcu voor een CT-Scan van mijn longen…Zenuwslopend vind ik dat. Het maken van de Scan stelt niks voor…maar er hangt zoveel vanaf…. Dan begint het wachten. Geduld hebben…zo niet mijn sterkste punt.. Vandaag dan eindelijk mijn afspraak met de Longspecialist. Eind van het spreekuur stonden we gepland. Helaas liep het spreekuur ruim 3 kwartier uit…Nog langer wachten…Ik zag er zo enorm tegenop dat ik de afgelopen week er slecht door heb geslapen…Gelukkig heb ik mijn * pammetjes * 😛  Na al die mooie en fantastische berichten afgelopen zondag bij ons in de gemeente was ik bang geworden. Bang dat al het goede nieuws op zou zijn.

Eenmaal binnen bij mijn arts was dan ook mijn eerste vraag: : hoe ziet de scan eruit…”?  Wat een goede berichten kwamen er uit haar mond. Ik hing als het ware aan haar lippen…Het verdachte plekje is weg! De tumor zelf  is NIET gegroeid ( stabiel gebleven dus…)  en er zijn geen nieuwe uitzaaiingen!!  Hoe perfect is dat?!!  Wel zijn er littekens zichtbaar van de bestralingen…het bestralingsgebied is groot en de bestraling werkt nog steeds door. ( was dan ook een zwaar bestralingstraject wat ik heb gehad..’en deze bestraling werkt nog steeds door…..) De bovenste rechterkwab is en word niet meer doorbloed. Maar daar valt mee te leren leven toch… Ik mag een tijdje wegblijven en vooral doorgaan met oefenen bij de Fysio. rustig aan proberen mijn conditie te verbeteren en op te bouwen..

Dank aan iedereen die zo met mij, Piet en mijn kids meeleeft…voor ons bid en aan ons denkt in welke vorm dan ook. Het voelt als een warme deken.  Het omarmt en verwarmd. Wat doet meeleven een mens goed.

Fijne koningsdag allemaal .

 

The One who does impossible is
Reaching out to make me whole
Reaching out to make me whole
The One who put death in its place
His life is flowing through my veins
His life is flowing through my veins
dank-God-voor-alles

roerige tijden…..

geluk

Het zijn “roerige tijden “….De dagen vliegen voor mijn gevoel soms zo enorm snel voorbij.. Als dit vroeger door ouderen tegen mij gezegd werd dacht ik hmmm zal wel 😉  Maar nu naarmate ik ook ouder aan het worden ben blijkt dat nu voor mij ook zo te zijn. Afgelopen week was een verdrietige week…Iemand uit mijn vriendenkring mocht thuis komen bij de Vader. Dat was ook haar hartwens, zeker de laatste weken. Zij was ook een lotgenoot van mij en is jarenlang ziek geweest. Nu mag ze weer zingen en blij zijn zonder pijn. Hoe heerlijk! Ben blij voor haar ook al zal ze enorm gemist worden. Mijn buurman is ook ernstig ziek…..We zijn deze week nog bij hem geweest…hij wordt enorm liefdevol verzorgd door zijn zus. Nog slechts een korte tijd van lijden denkt hij  ( en wij ook…) Bijzonder dat we met elkaar konden en mochten spreken over wat hierna komt. Willen jullie voor hem en zijn kids en verdere familie bidden?  Deze dingen die gebeuren zijn soms zo enorm confronterend…het komt erg dichtbij omdat de buurman en ik vlak na elkaar ziek zijn geworden…Dan dwalen je gedachten bewust en onbewust soms af naar de vraag….wanneer ik..? De hoe en waaroms van het leven kunnen je gedachten dan behoorlijk gaan beheersen. Ben net dan ook even naar de polder geweest om de wind door mijn hoofd te laten waaien.. Gisteren mocht ik weer naar het Umcu. De Cardioloog wilde me graag even zien en spreken en kijken hoe mijn hart zich onder alles houdt.  Was samen met Henriette ernaar toe.  Vroeg op stap. Via de zgnd toeristische route dan kun je namelijk ook wat meer praten samen 😉 En we hebben altijd gespreksstof genoeg.  Over serieuze dingen maar ook gewoon even heerlijk gieren van het lachen zo vroeg in de morgen.
Wat heb ik toch een toppers van vriendinnen om me heen. Daar ben ik zo blij en dankbaar voor. Eindelijk ook wat goede berichten. Mijn hart doet het goed! Bloeddruk top. Zelfs geen gedoe over mijn gewicht 😛  ECG geen bijzonderheden. Dat rare frubbeltje wat er de vorige keer zat is weg. Heerlijk. Nu even NIKS. Geen poli-afspraken in de komende 3 weken. 3 hele weken niet naar het ziekenhuis. JOEPIE!!  Daarna een CT-Scan en dan hoop ik daarna te horen hoe het met de tumor gaat….

Voor nu wens ik jullie allemaal een fijn en relaxed weekend

Liefs.

688-Mattheus-28-20-Ik-ben-met-u-tot-de-voleinding-van-de-wereld

 

 

 

Pluk de dag

muursticker4salenl-muursticker-leef-met-een-lach-g

Afgelopen week begonnen met het zgnd “echte werk”…. De oefenzaal in geweest. Klinkt ongeveer als met de auto naar de sportschool…met de lift omhoog en dan op de fiets ;-). De volgende dag waren al mijn spieren voelbaar aanwezig…Even pas op de plaats…Mijn wandelschema toch maar ietsjes aangepast deze week. Mijn hoofd kan het allemaal wel willen maar mijn lijf denkt er toch anders over. Gisteren zijn Piet en ik naar het Umcu geweest voor de uitslag van de onderzoeken van afgelopen week. We hadden pas laat in de middag een gesprek. Wat kan een dag dan lang duren. Normaal “loopt” het spreekuur redelijk op tijd maar uiteraard nu niet. Op de “plaatjes” was niet te zien hoe het met de tumor zit…Dat is nl hierop niet te zien. Op deze plaatjes zie je de doorbloeding van de long. Het blijkt dat de bovenste helft van mijn rechter-long niet meer doorbloed wordt. ( ong 1/3) . Daarnaast vernauwt mijn luchtpijp zich bij kou en/of teveel inspanning.  Daardoor krijg ik dan een soort van piepende ademhaling.. De zuurstof kan er dan niet goed doorheen… Ik mag proberen om e.e.a met een puf iets te verlichten. Aan de doorbloeding van mijn long kunnen ze niks doen.  Dit is een restverschijnsel van de bestraling.  Proberen mijn energie te verdelen en niet teveel dingen tegelijk willen doen….Rustiger lopen bv…meer tijd nemen voor een activiteit.. Dat is een flink leerpunt voor me. 😉   Vannacht was een soort van piekernacht…alles op een rijtje zetten. Komt wel weer. Verheug me op een rustig weekend met tijd voor elkaar en bovenal dat de Liefde mag overheersen. Mijn zorgen in de handen van God leggen. Dat vooral. Vannacht zat ik te lezen in mijn boekje van Alinda Bol en hoe toepasselijk was het stukje voor vandaag… Op naar April. Dan weer een Ct-Scan…

Zouden jullie willen bidden voor 2 mensen in mijn naaste omgeving die in hun laatste fase zitten…om Gods nabijheid.

Geniet van elke dag want het leven is de moeite waard om geleefd te worden.

X

blog.

Het is zoals het is…..

 

let-go-let-god

Inmiddels is het nu 8 maanden geleden dat ik de mededeling kreeg die ( wederom) mijn wereld even helemaal stil deed staan…Het heeft echt wel een tijd geduurd voordat de impact van dit bericht volledig tot mij doordrong. Net alsof je het niet wilt begrijpen….Een groot deel van “het traject” heb ik nu achter de rug…helaas gaat niet alles zoals ik het graag gezien zou hebben…Ik ging er steeds vanuit dat ik na de bestraling relatief snel zou herstellen. Jammer genoeg werkt dat niet zo..De bijwerkingen bepalen een groot deel van mijn “welzijn”…Het herstel kost veel tijd…heel veel tijd en geduld. Geduld is nu niet bepaald mijn sterkste kant 😉 Mijn lijf protesteert aan alle kanten. Nooit geweten en gedacht dat iets wat je niet ziet en er toch is zoveel impact op je lichaam kan hebben…Afgelopen week was een pittig weekje. had onderzoeken in het Umcu nadat ik die week ervoor een gesprek had met mijn longspecialist.  Longperfusie en Ventilatie Scintigrafie stonden op het lijstje.. Was eigenlijk de bedoeling dat dit in 2 dagen zou gebeuren, maar het 2e onderzoek werd naar voren gehaald omdat men “iets” had gezien… Dan schrik je je wederom een hoedje…Ze waren bang voor een longembolie..Uiteindelijk bleek het dit niet te zijn! Gelukkig!! Maar wat dan wel? Volgende week weer naar het Umcu voor een gesprek met mijn longspecialist. ( Ik kan er wel weer gaan wonen…;-) ) Nu even bijtanken en alles laten bezinken in mijn hoofd.. Merk dat het me toch enorm bezig houdt..Meer dan ik gedacht had. Loslaten is en blijft moeilijk.. ik wil zo graag zelf de regie in handen houden.. leren het aan God over te geven is en blijft een leerpunt. Hij is er altijd en zal er altijd zijn.  Hij zorgt! Hoe fijn is het dat er vriendinnen zijn die er altijd voor mij zijn. Buiten mijn man en kinderen om dan he 😉  Maar sommige dingen deel je af en toe liever met een vriendin..die begrijpt zonder te vragen…Dank dat je maandag mee was lieve Es. X   Dikke kus voor mijn #Topper Piet! Hij is er altijd voor me zonder vragen en klagen. Lufjoe

Wandelen is met deze kou niet echt te doen voor mij.. Luister veel naar muziek. Dat maakt mijn hoofd ook leeg. contact met lotgenoten doet mij ook goed… zouden jullie willen bidden voor een lieve vriendin van mij dit het erg moeilijk heeft…ze is terminaal en verlangt naar Thuis.

 

 

 

Naastenliefde..

agapelove

Maandenlang kan ik al niet naar mijn vrijwilligerswerk…Ik mis het enorm! Elke keer denk ik op de dinsdagavond…morgen ga ik erheen. Al is het alleen maar voor een bakkie met elkaar…. Ik mis mijn collega’s…de bezoekers en alles wat erbij komt kijken… De praatjes met elkaar, de knuffels en zeker niet in de laatste plaats de soms zo heel goede gesprekken. Gesprekken die je dag zo kunnen kleuren. Je terug zetten op de aarde..back to basic. Vanmorgen ben ik gegaan!  Mezelf opgepept met koffie en hup!  Wat vond ik het fijn om iedereen te zien. Warme begroetingen en blije gezichten. Daar word ik ook heel blij van en dat deed me zo goed. Ben ook nog een poosje in de koffiehoek geweest… daar had ik een heel fijn en bijzonder gesprek met iemand die ik van vroeger kende…Het duurde een paar minuutjes voor ze mij herkende maar daarna was het alsof de jaren wegvielen…Herkenning en herinneringen ophalen…elkaar bemoedigen…Ik hoop zo dat er een sprankje Liefde van onze Vader naar haar mocht overspringen.. Zij en haar vriend hebben deze Liefde zo nodig…Er is zoveel gebeurd in haar leven…bijna teveel om te verwerken..Maar God kan haar genezen. Daar ben ik van overtuigd. Vind het zo fijn en zo mooi dat ze bij De Genadebank een plekje hebben gevonden waar ze terecht kunnen…Stap voor stap op weg….op weg naar een ander en beter leven. Er is altijd HOOP! Willen jullie bidden dat de heilige Geest in hun hart mag werken…

Hopelijk kan ik snel weer voor een bakkie gaan 🙂 Te lang iedereen gemist.. Maar voor nu eerst nog hard werken aan mijn conditie en beter worden 😉

Opwekking-642-De-rivier-Al-mijn-zonden-al-mijn-zorgen-neem-ik-mee-naar-de-rivier.-Heer-vergeef-mij-en-genees-mij-Vader-kom-ontmoet-mij-hier-1200x1800

 

 

2 weken vrij…..

let-go-let-god-art-print

Na een periode van griep( ikzelf)  en longontsteking ( manlief) doen we een serieuze poging om de draad weer een beetje op te pakken. Piet is halverwege de week weer begonnen met werken. Dat was best even flink wennen. Gelukkig maar een paar dagen en is het inmiddels bijna weekend. Bij mij zit de griep nog wel wat in mijn benen en longen…Hoest nog best wel wat…Afgelopen week mocht ik naar de Nefroloog. Eindelijk eens een artsenbezoek wat een beetje positief was. Het lijkt er zelfs op dat mijn nierfunctie wat is verbeterd! Top dus.  ( lang leven de wietolie 😉 ) De aankomende 2 weken hoef ik NIET naar het Umcu. Dat voelt zo heerlijk. Even geen ritjes naar Utrecht.. Geen bloed prikken…geen scans ect. Even heerlijk tijd om bij te komen. Straks moed verzamelen om de fysio te bellen zodat ik binnenkort kan gaan starten met een beweegprogramma. De spieren eens even goed gaan gebruiken en proberen om weer wat conditie op te bouwen. Loop hier nogal tegen aan te “hikken”…Eerst maar eens bellen en dan stap voor stap verder…soms heb ik een soort van * schop onder m’n k * nodig 😉  Ik heb mezelf even wat tijd gegeven om e.e.a een plekje te geven.. De uitslag van de Ct-Scan viel mij eerlijk gezegd een beetje tegen… Ik had me helemaal in gesteld op de woorden: “tumor is kleiner geworden”….net als die keer ervoor…en als ze dan zeggen dat dat niet zo is….dan val je stil….Wel was de tumor niet gegroeid! die ene dan…de andere was wat toegenomen in volume…dat zegt niet zo heel veel weet ik nu. Maar mijn hart luisterde niet zo goed…..leren “omdenken”dat is wel wat voor mij…. Piekeren is immers de verkeerde kant op denken.. De nachten zijn daar uitstekende momenten voor…dat blijkt bij mij maar al te vaak. Vanmorgen stond daar een mooi stukje over in de dagelijkse mail van #BIOY

‘Zelfs in de nacht spreekt mijn geweten.’

Midden in de nacht komen er veel gedachten in ons op en vaak ook zorgen. Als we die uitspreken in gebed, kan God met ons praten, ons sturen en kan ons lichaam zich veilig en beschut voelen…

Bij het lezen van dit laatste stukje gingen mijn gedachten bijna als vanzelf naar Romeinen 8 ;18… * Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.*

Leren om je zorgen los te laten….Dat blijft toch wel moeilijk… God niet voor de voeten te willen lopen…Je leven volledig in zijn Vaderhand leggen. Stap voor stap verder gaan aan Zijn Hand. Hij laat nooit los wat Zijn hand begon.

 

Wie maar de goede God laat zorgen
en op Hem hoopt in ’t bangst gevaar,
is bij Hem veilig en geborgen,
die redt Hij godlijk, wonderbaar:
wie op de hoge God vertrouwt,
heeft zeker op geen zand gebouwd.

 

van die nachten….

alone

Gisteren was ik weer even in het Umcu ….Vorige week was ik een Ct-Scan wezen maken en de uitslag zou ik gisteren dus krijgen. Half ziek bij mijn vriendin in de auto op weg. Griep voor de derde keer dit seizoen…. Ondanks de griepspuit. Ik denk dat ik die aankomend najaar maar eens niet ga halen. Piet is ook al meer dan een week flink ziek. Het begon met een luchtweginfectie en inmiddels heeft hij longontsteking.. AB helpt niet afdoende  vandaar dat de Huisarts hem nu maar een stootkuur prednison heeft gegeven. We houden elkaar dus flink wakker snachts… Om de beurt hoesten en proesten en wc-bezoekjes…dat komt de nachtrust nou niet bepaald ten goede… We zijn samen een soort van kneus en kneus… De uitslag gisteren viel mij eerlijk gezegd een beetje tegen….ik had na de vorige keer zo gehoopt dat de tumor wederom kleiner zou zijn geworden……Helaas was dat niet het geval. De tumor is niet kleiner geworden. …maar ook niet gegroeid!  Het verdachte plekje lijkt wel iets in massa te zijn toegenomen…maar dat kan door de bestraling komen… Het wordt nl een soort van verpulverd door de bestraling en de long moet dan nog  “opruimen”.,   Een lotgenoot verwoorden het als volgt: Chemo verlaat je licham weer maar de bestraling blijft heel lang onzichtbaar maar wel voelbaar in je lijf aanwezig… Het bericht viel me best wel rauw op m’n dak….Eerlijk gezegd had ik hier niet zoveel rekening mee gehouden…Mijn hoofd snapt het allemaal wel maar mijn hart is een beetje van slag zeg maar… En wat gebeurd er dan…dan komt het bij mij snachts naar boven… de vragen en twijfels…de onzekerheden… overdag ben ik meestal wel bezig met van alles en nog wat…maar savonds en snachts is het tijd om alles eens goed te overdenken… geen afleiding…alleen met mijn gedachten en mijn Vader. Aan Hem vertrouw ik al mijn zorgen toe. Terwijl er zoveel vragen door mijn hoofd gaan komen de antwoorden als vanzelf ik de vorm van liedjes…

Blijf mij nabij, wanneer het duister daalt,
De nacht valt in, waarin geen licht meer straalt.
Andere helpers, Heer, ontvallen mij.
Der hulpelozen hulp, wees mij nabij.

U heb ik nodig, Uw genade is
mijn enig licht in nacht en duisternis.
Wie anders zal mijn leidsman zijn dan Gij?
In nacht en ontij, Heer, blijf mij nabij.

Blijf dicht bij mij
Heel dicht bij mij
Blijf mij nabij
O Jezus.

Houd, Heer, Uw kruis hoog voor mijn brekend oog,
licht in het duister, wijs de weg omhoog.
Uw dag breekt aan, de schaduw gaat voorbij,
In dood en leven, Heer, wees Gij nabij.

Blijf dicht bij mij
Heel dicht bij mij
Blijf mij nabij
O Jezus.

 

God van trouw, U verandert nooit, Eeuwige, U mijn Vredevorst.

Aller Heer, ik vertrouw op U. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. U bent mijn rots wanneer ik wankel, U richt mij op wanneer ik val. Dwars door de storm bent U Heer, het anker; ik stel mijn hoop alleen op U. God van trouw, U verandert nooit, Eeuwige, U mijn Vredevorst. Aller Heer, ik vertrouw op U. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. U bent mijn rots wanneer ik wankel, U richt mij op wanneer ik val. Dwars door de storm bent U Heer, het anker; ik stel mijn hoop alleen op U.

 

Terwijl ik in bed lig en de liedjes meezing in mijn hoofd komt de rust terug. Hij is altijd bij mij en zal me nooit verlaten. Hoe zwaar het soms ook mag zijn God is erbij. Nu kan ik ook blij zijn met de uitslag van gisteren. De arts vertelde mijn ook nog dat de bestraling nog lang niet is uitgewerkt!  De rust leren nemen om te accepteren dat alles goed zal komen is aan mij. Hij zal mij daarbij helpen.  Wat een troost om dit te mogen weten.Wat een machtig God.

Het mooiste moet nog komen!

“Want ik ben er zeker van dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die over ons geopenbaard zal worden.”

cross

wat een start….

foto2

waarom bloggen? Omdat ik zo de dingen van me af probeer te schrijven…alles op een rijtje te zetten….mijn gedachten ordenen. Het helpt een beetje……. 😉

Vorige week zaten we nog op de nieuwjaarsreceptie van Harten-twee…Onwetend van wat ons te wachten stond..Afgelopen week was een heftig weekje…..  het begon allemaal zo “normaal”…Smorgens was ik heerlijk naar buiten om een kleine wandeling te maken met een tussenstop bij mijn moedertje om daar dan even een bakkie te doen en wat uit te rusten alvorens terug te lopen. Geen enkel probleem. Zelfs nog even boodschapjes gedaan in de winkel van het verzorgingstehuis. Thuis ook alles nog oke. Piet kwam vroeg in de middag thuis… Hoestend en proestend…duidelijk een griep onder de leden. Naar bed dan maar!  Ik was er net uit gegaan en ging beneden theetje maken en wat tv kijken…En daar kwam het ineens….zo’n druk op mijn borst…alsof er iemand met 2 vuisten mijn ribben naar binnen probeerde te drukken…zakte totaal niet af..Ik maar puffen…( had het al eerder iets gehad maar dan ging het weer weg…) Helaas bleef het. Manlief uit bed geroepen na zo’n 3 kwartier…Huisarts gebeld. Ze kwam naar mij toe en na wat overleg met Umcu besloten om me in te sturen. Ambu gebeld en daar lag ik weer…. Wat maakt dat veel in je los zeg….flashbacks…..sirene ect…bah bah bah!  Niet alleen voor mij maar zeker ook voor mijn kinderen  Eveline en John…….Piet  en allen die mij zo lief zijn .Dan lijkt en voelt het alsof het allemaal gisteren was.De tussenliggende jaren vallen ineens weg…daar lig je weer… poeh poeh! onderzoeken…bloed ECG aan de telemetrie en ga maar door….

Inmiddels ben ik gelukkig weer thuis! Ze weten niet zo goed waar één en ander van komt. Kan van de bestraling zijn! Maar het kan ook zo zijn dat er één of meerdere adertjes verstopt zitten…Daarom zijn er de aankomende periode vervolgonderzoeken gepland.  MRI met en zonder inspanning. Ook wel Myoview genoemd.

*   Myoview

Een myoview geeft informatie over de doorbloeding van de kransslagaders en vertelt zo hoe het met de zuurstofvoorziening van de hartspier is.* (nuclear onderzoek van het hart)

Aan de hand daarvan gaan ze verder kijken…mocht het nodig zijn dan volgt er nog een hartkatheterisatie.  Voor nu heb ik een Nitrolingual pompspray mee naar huis gekregen. Bij klachten mag ik dan een spraytje onder mijn tong doen. Bellen met de SEH en melden. Gelukkig heb ik diezelfde erge druk nog niet weer gevoeld. Maar de schrik zit nog wel behoorlijk in mijn benen….Proberen weer de rust en het vertrouwen in mijn lijf terug te vinden..

Afgelopen donderdag ook nog een CT-Scan gekregen van mijn longen. Voor de uitslag hiervan ga ik aankomende maandag naar mijn longspecialist.

Manlief ligt nog steeds op bed….beginnende longontsteking. Heeft een antibioticakuur. Duurt altijd even voor deze aanslaat… We zijn dus een soort van * kneus & kneus * van ons beide is het energie-nivo behoorlijk gedaald….

We weten dat het echt wel weer goed komt. Voelen ons getroost en en bemoedigd door jullie lieve en warme reacties. We weten ons veilig in Gods handen. Hij laat nooit los wat zijn Hand begon.

 

Ruwe stormen mogen woeden,
alles om mij heen zij nacht,
God, mijn God zal mij behoeden,
God houdt voor mijn heil de wacht.
Moet ik lang zijn hulp verbeiden,
zijne liefde blijft mij leiden:
door een nacht, hoe zwart, hoe dicht,
voert Hij mij in ’t eeuwig licht.

zingt ziel

Aftellen….

kerstboodschap-e1447777860843

Wat is het afgelopen jaar voorbijgevlogen! Voor mijn gevoel hebben we een stukje overgeslagen? Herkenbaar…… Het was en is een zeer bewogen jaar geweest voor mij en allen die mij zo lief zijn. Een jaar waarin er zoveel gebeurde dat het soms net een film lijkt… Was dat maar zo denk ik soms….Een film heeft meestal een happy end toch?  Wat zou dat fantastisch zijn… Momenteel ben ik iets aan het opknappen van “griep”….Nog steeds giga verkouden en hoesten. Heb mezelf daarom maar “huisarrest” opgelegd. Vorige week is Piet gevallen op werk…Blauw oog – bril stuk…opgezet scheenbeen en meerdere blauwe plekken.  Heeft nog wel erg last van zijn kaak maar is wel “gewoon” aan het werk… Daarnaast kreeg ik vorige week te horen dat de plek op mijn borstbeen niet goed is en ben ik inmiddels begonnen met de Chemozalf.  Mijn dochter Eveline mocht afstuderen op de VU- Amsterdam. Zo rete-trots op haar! Ze is inmiddels ook al aan het werk en zeer gelukkig. Zoonlief is a.s donderdag jarig. Mooie dingen allemaal en dat maakt me heel blij en gelukkig. ( tel mijn zegeningen).  Weer een jaar samen met allen waar ik zo van hou. Een jaar met up’s & down’s…  sommige down’s kwamen keihard aan… een jaar waarin ik al mijn vrijwilligerswerk noodgedwongen  moest neerleggen…( hopelijk tijdelijk 😉 ) Maar wel een jaar waarin we er niet alleen voor stonden. Hij was altijd bij ons en hielp ons door de moeilijke en zware dagen heen.  Aftellen….dat is wat me nu vooral bezighoudt…aftellen naar volgende week donderdag. Dan heb ik eerst onderzoek en daarna een gesprek met de longspecialist.. Hopelijk krijg ik dan te horen of de behandeling is aangeslagen.  Spannende dagen dus… enerzijds heb ik er alle vertrouwen in…maar anderzijds ben ik ook bang. Bang dat de bestraling niet afdoende is geweest… Wat dan?   Daar waar liefde en hoop samenkomt, is toekomst. Dat hou ik elke dag in mijn gedachten en hart.

Dit jaar stuur ik geen kerstkaartjes…het is me allemaal net teveel… ( erg vermoeid). Dank aan iedereen die voor ons (mij) heeft gebeden en dat nog doet. Dank voor jullie lieve en bemoedigende berichtjes, bezoekjes,  ect…. Dat voelt als een warme deken om ons heen. Wij wensen jullie allen  liefdevolle kerstdagen met elkaar en voor 2018: Gezondheid – Liefde – Geluk – Vertrouwen en bovenal Gods nabijheid.

1-kerstwens