Auteursarchief: perikelen

Over perikelen

Christen. Gelukkig getrouwd. Moeder van 2 prachtige kids.

Soms heeft je hart meer tijd nodig…..

always-listen-to-your-heart-lt-may-be-on-your-24144955
Eindelijk eens een weekje zonder ziekenhuisbezoeken. Geen gehaast en niks plannen. Niet nuchter blijven …gewoon smorgens heerlijk rustig aan kunnen doen. De tijd om even naar mijn moedertje te gaan voor een bakkie. Heerlijk!!  Vorige week was een drukke week omdat ik na overleg toch weer naar de longarts moest.  Gelukkig wezen de foto’s uit dat er geen ontsteking in mijn longvliezen zat. Wat een opluchting. Wel vond ik het enorm confronterend om de foto’s zo te zien.  waar ik gedacht had dat de tumor wel weg zou zijn…viel me dat enorm tegen toen ik de tumor nog gewoon zag zitten….Bah bah BAH!! De longspecialist zei me dat dat “normaal”was….maar toch…Ik had zo graag gezien dat er al wat veranderd was…  Hij vertelde me dat mijn klachten ( kortademigheid- hoesten- benauwdheid-ernstige vermoeidheid …) er bij horen. Naweeen van de bestraling en van je ziekte. Het blijft enorm belangrijk jezelf de tijd en de rust te gunnen om in deze zgnd “herstelfase”… te accepteren dat je lichaam de tijd nodig heeft. extra tijd in mijn situatie omdat mijn lichaam nu eenmaal anders reageert op de behandeling.  Ik merk de afgelopen dagen wel dat e.e.a iets meer een plekje krijgt in mijn hoofd  ( en hart) Vind het soms gewoon erg moeilijk om een aantal dingen niet te kunnen doen die ik zo dolgraag deed. Daarbij denk ik aan mijn werk bij de genadebank….mijn lotgenotencontact bij HartenTwee… Ook gewoon de ‘normale” dingen in huis. Stofzuigen bv…dat doe ik in etappes.. Maakt niet uit denk ik nu..heb de tijd.  En al die andere klussen in huis doet Piet momenteel …wat een #Topper.   Het lijkt soms net of de geschiedenis zich herhaalt…Weer ziek…destijds namen de kinderen en familie en vrienden ook al zo veel van mij over…Denk nu zo vaak aan die tijd terug…Wat waren mijn kinderen nog klein en o zo kwetsbaar… Nu zijn ze ouder maar nog steeds kwetsbaar en je wilt ze zo graag beschermen.. helaas kan ik dat in dit geval niet meer doen. Gelukkig hebben ze beide iemand om op terug te vallen. Dat scheelt 🙂   en geeft me iets meer rust. Mijn 2 kinderen Eveline & John….wat ben ik trots op hun! het leven is lang niet altijd makkelijk voor hun geweest en desondanks zijn ze 2 prachtige mooie mensen geworden. #ProudMama.

Maar toch.. Het voelt soms zo terug bij af….. je wilt het immers zo dolgraag zelf doen…  merk ook aan mezelf dat mijn emoties soms net een soort van rollercoaster zijn… Huilen en lachen liggen dan erg dicht bij elkaar…Juist op die momenten als ik denk dat het echt niet meer gaat…juist dan voel ik de nabijheid van God heel sterk. Hij stuurt zijn engelen op mijn pad. Engelen die je even een berichtje sturen…kaartje of fruit brengen… je ophalen  zodat je er even uit bent. Dan hoor ik een stem (Zijn Stem) die me zachtjes toefluistert: ” je bent niet alleen! IK ben bij je ” Wat een troost en wat een zegen te weten dat Hij voor me zorgt.

 

Zou jullie willen vragen om te bidden….niet alleen voor mij maar voor allen die dicht om mij heen staan..  ( Mijn man en mijn kinderen en hun partners…mijn moedertje….)   Ook graag voor mijn buurman Kees die ook ziek is en mijn buurvouw  Alie een aantal huizen verderop…ook zij is ziek voor Angeline en Alice & Rut…Jessica , Marla , Albert…… we hebben allen kanker en hebben jullie gebeden zo nodig….

Want ik ben verzekerd, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch tegenwoordige, noch toekomende dingen,
 Noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onzen Heere. ( Romeinen 8:38-39)

 

Volgende week mag ik naar de Cardioloog voor controle en een paar dagen daarna naar de Dermatoloog.. Word supergoed in de gaten gehouden en ze zijn allemaal heel erg lief en begripvol. Ik weet dat ik in goede handen ben. Op vele manieren 😉

HERDER

 

 

Advertenties

De stilte…….

Afgelopen nacht eindelijk weer eens kunnen slapen zonder een “pammetje” te gebruiken.  Slapen is nogal een een dingetje…zo gezegd.  Ben de hele dag vreselijk moe en kan zomaar wegdutten op de bank maar zodra ik snachts wakker word om naar de wc te gaan is het mis. Klaarwakker lig ik dan… te staren in het donker…er vliegt dan van alles door mijn hoofd. Lijk dan wel gevangen in een maalstroom.  Eerder bleef ik liggen maar daar word niemand gelukkig van. Nu ga ik er maar uit…maak een theetje en knuffel een poosje met de poezebeesten. ( die er overigens niet veel van snappen, want ik ben op een zeer raar tijdstip beneden 😉  ) Daarna val ik soms toch nog weer in slaap. Soms niet en dan lig ik rond half 6 in de ochtend in een warm bad. Soort van omdenken.  Was ik voor een 2 weken geleden vol goede moed om aan een beweegprogramma mee te gaan doen, moet ik nu heel eerlijk bekennen dat dat veel te hoog gegrepen was.  Ik wil te snel en te veel. Mijn hoofd is vol goede moed en vol met plannen. helaas denkt mijn lichaam daar anders over.  Ben zo blij met de adviezen en tips die ik krijg van lotgenoten. Zij weten en ervaren immers soortgelijke dingen. Heb ook af en toe contact met Jola….Zij adviseerde me om de therapie ( de bestraling ) te omarmen. Daar moest ik even over nadenken…iets omarmen wat je niet ziet en wat er toch heel duidelijk voelbaar is.  net als met je geloof in God. Je ziet Hem niet maar Hij is er altijd.  Wat een prachtige gedachte en hoe fijn! Voorlopig mijn “sportplannen” dus maar even op de plank geparkeerd.   De plekken in mijn mond en op mijn rug genezen goed.  Smeren met Boegemzalf  voelt als een weldaad.  mijn pufjes doen hun best om mijn kortademigheid iets in te perken.  Voor de aankomende periode staan er weer wat afspraken gepland in het ziekenhuis.  Hopelijk mag ik daar positieve berichten horen. Wel lukt het me om om de dag een kleine wandeling te maken. Meestal een klein kwartiertje ( of 10 min.) Dat voelt reuze goed en ik geniet daar intens van. Heerlijk  buiten bij ons achter , het is daar dan zo heerlijk stil. Mijn gedachten komen daar tot rust en ik geniet van al het moois dat de Schepper mij laat zien. hieronder één van de liedjes die dan vaak in mijn hoofd en hart zijn.

 

Hier in de stilte, zoek ik naar u
Kom met uw geest mij nabij
En al mijn streven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

Ik heb gezworven ik heb gezocht
Gezocht naar de plek waar ik hoor
Maar al mijn wegen leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

Mijn ziel blijft wachten hier in uw huis
Totdat het rust vindt bij u
Wat ik kan geven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

Jezus mijn heiland ik schuil bij u
Want u heeft alles volbracht
En heel mijn leven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

En heel mijn leven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

(Kees kraayenoord)

Terugkijkend....-862x868

 

Follow-up.

Inmiddels zijn er al weer 4 weken verstreken sinds mijn laatste bestraling. Weken waarin  de vermoeidheid een erg grote rol in mijn leven is gaan spelen.   Vorige week ben ik naar de Nefroloog geweest. Daar kreeg ik gelukkig positieve dingen te horen. Geen verslechtering van mijn nierfunctie. Zo blij!! Ik was daar nl erg bang voor.. .. Voor vandaag stond er een gesprek met de Oncoloog op de planning. Piet had een halve vrije dag geregeld zodat we samen konden gaan.  Van tevoren had ik al een aantal vragen op papier gezet. Ik ben nogal van het vergeten op dit moment en wilde een aantal dingen graag weten. Helaas kon ze niet op mijn meest dringende vragen een voor mij bevredigend antwoord geven. Ik wilde nl dolgraag weten of de tumor weg is-was….Daar voor is de tijd tekort. De bestraling werkt nog door.  letterlijk zei ze: “in jou geval is het nu eenmaal zo anders. Jou lichaam is niet zoals dat van een ander omdat je getransplanteerd bent en dus gaat alles anders. De bestrijding van de tumors en het genezingsproces “. De vermoeidheid zal ook zeker langer blijven dan bij een willekeurig patient.  Dat was wel even slikken….maar ook gewoon heel eerlijk! Daar hou ik van. We konden onze vragen goed stellen en wederom nam ze alle tijd voor mij (ons).  We hebben samen met haar een plan opgesteld.  Binnen korte tijd opnieuw naar mijn longspecialist.  Voor dat ik op gesprek ga bij hem zullen er dan een aantal onderzoeken plaatsvinden.  Zodat we kunnen zien hoe en wat de bestraling heeft gedaan. Daarnaast ga ik me aanmelden voor een beweegprogramma met een oncologische indicatie. Om op deze manier te gaan proberen mijn conditie iets te verhogen. Deze is nu namelijk erg slecht.  al met al was dit een enerverende dag.
Eerlijk gezegd weet ik nog niet echt veel meer….maar toch voelt het als een stukje vooruitgang! Ik hoef immers zoals het er nu uitziet geen verdere therapie.  Hopelijk weten we snel in hoeverre de behandeling is aangeslagen. Ik blijf positief , want het voelt goed.  Elke keer een ietsiepietse vooruit. Kleine stapjes welliswaar maar toch!

Jullie liefdevolle gebeden – berichtjes -apjes – kaarten – bloemen ect.. het doet mij (ons)  zo goed! De wetenschap  dat er zoveel mensen met mij meeleven….aan ons denken en voor ons bidden.  Juist op die momenten als het tegen zit….dan  komt er altijd wel iets wat me weer opbeurt.  Engelen op mijn pad zijn jullie.  Dank!!!

Ik weet, aan wien ik mij vertrouwe,
al wisselen ook dag en nacht.
Ik ken de rots waarop ik bouwe;
hij faalt niet, die uw heil verwacht.

DNcmmPHXkAEb6km

 

er is voor alles een tijd…

Zomaar een zaterdagmorgen in Oktober…Het is nog steeds erg zacht herfstweer. Mijn rozenstruik staat (wederom) in bloei. De musjes trekken rietsprietjes uit onze schutting…En de Hortensia laat zo af en toe nog een prachtige bloem zien aan ons. De jaargetijden…wat wonen we toch in een mooi land. Een land waarin de grootsheid van God zo duidelijk aan ons wordt getoond. Elk jaargetijde heeft zo z’n charme. De natuur spreekt zonder woorden.  Afgelopen dagen is het me gelukt om (bijna) elke dag een klein stukje te gaan lopen. Heerlijk de frisse lucht in mijn longen opsnuiven. Hoofd leeg maken en genieten van de stilte en al het moois wat ik dan tegenkom. Dan voel ik me rijk.  Proberen te genieten van wat wel lukt.  I.p.v verdrietig te zijn over wat (nog) niet lukt of gaat zoals ik het wil… Zeker is dat er. Mijn hoofd en lijf zijn lang niet elke dag op één lijn.. verre van dat soms. Smorgens bij het ontwaken lijkt het allemaal één grote boze droom….net of het allemaal niet waar is…totdat een fikse hoestbui me er keihard aan herinnert dat het real is.. Gelukkig heb ik wat voor het hoesten en heel af en toe neem ik ook iets om even een nacht goed door te slapen.  Dat kan een mens zo goed doen he 😉 Aankomende week mag ik op visite bij de Nefroloog…dan gaan we kijken hoe mijn nieren zich hebben gehouden tijdens en na de bestralingen.  De bestralingen werken nog volop door in mijn lichaam…dat is ook te voelen en te merken.  overprikkelde longen en benauwdheid… Zodra ik probeer dingen te doen dat kom ik lucht tekort.. Mijn tempo leren aan te passen, dat is nogal een “dingetje”… Maar ik werk eraan 😉 Probeer ook goed mijn rust te nemen. Die week erna hebben we een gesprek met de Oncoloog.  Heb inmiddels een soort van vragenlijstje gemaakt met de dingen erop die ik graag bespreken wil…als ik daar zit ben ik nl vaak vergeten wat ik allemaal zou willen vragen. Wil zo graag weten of de behandeling aanslaat.. De onzekerheid is soms moeilijk..Gelukkig is er daar altijd volop de tijd en aandacht voor me. en is geen vraag raar of apart.   Nu dan eerst heerlijk weekend. Even helemaal niks en tijd voor elkaar. zoals prediker zegt is er overal een tijd voor..

Er is voor alle dingen een moment en voor alle dingen onder de hemel is er een tijd.
2 Er is een tijd om geboren te worden en er is een tijd om te sterven.
Er is een tijd om te planten en er is een tijd om uit de grond te trekken.
3 Er is een tijd om te doden en er is een tijd om te genezen.
Er is een tijd om af te breken en er is een tijd om op te bouwen.
4 Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om te lachen.
Er is een tijd om te treuren en er is een tijd om te dansen.
5 Er is een tijd om stenen weg te gooien en er is een tijd om stenen te verzamelen.
Er is een tijd om te omhelzen en er is een tijd om afstand te houden.
6 Er is een tijd om te zoeken en er is een tijd om te verliezen.
Er is een tijd om te bewaren en er is een tijd om weg te gooien.
7 Er is een tijd om te scheuren en er is een tijd om dicht te naaien.
Er is een tijd om te zwijgen en er is een tijd om te spreken.
8 Er is een tijd om van iemand te houden en er is een tijd om iemand te haten.
Er is een tijd voor oorlog en er is een tijd voor vrede.

Aan ons om te beslissen hoe we met die van God gekregen tijd omgaan….Ik voel me nog steeds rijk gezegend met al die extra jaren die ik al van God gekregen heb. #bonusjaren.. #Donor. God geeft kracht naar kruis. Hij is het die mij sterkt.

Wat geniet ik enorm van jullie meeleven, in welke vorm dan ook. Berichtjes -gebeden-kaartjes-apjes-bloemen-kadootjes…om stil van te worden… Elk teken van meeleven voelt aan als een warme deken. zo fijn en bijzonder.. Voel me gedragen in gebed. #Dank!

 

Vanmorgen dit prachtige lied steeds in mijn hoofd en hart…

 

Blijf mij nabij, wanneer het duister daalt,
De nacht valt in, waarin geen licht meer straalt.
Andere helpers, Heer, ontvallen mij.
Der hulpelozen hulp, wees mij nabij.

Wees bij mij, nu de dag ten einde spoedt.
Alles verdoft wat glans bezat en gloed.
Alles vervalt in ’t wisselend getij,
maar Gij die eeuwig zijt, blijf mij nabij.

U heb ik nodig, uw genade is
mijn enig licht in nacht en duisternis.
Wie anders zal mijn leidsman zijn dan Gij?
In nacht en ontij, Heer, blijf mij nabij.

Ik vrees geen kwaad, want bij mij is de Heer.
Tranen en leed zijn nu niet bitter meer.
Waar is uw prikkel, dood, wat dreigt ge mij?
Ik triomfeer, mij is de Heer nabij.

Houd, Heer, uw kruis hoog voor mijn brekend oog,
licht in het duister, wijs de weg omhoog.
Uw dag breekt aan, de schaduw gaat voorbij.
In dood en leven, Heer, wees Gij nabij.

 

Liefs.

in-christ-alone

 

 

 

 

 

het is zoals het is…..

Troost 14B God will make a new way

Met een keel die aanvoelt als zijnde schuurpapier werd ik vanmorgen wakker… Praten lukt even niet. ( lekker rustig toch 😉 )  Hoesten daarentegen gaat wel…veel en lang! Zo zijn er nogal wat klachten momenteel… Het was een pittige week. Die eerlijk gezegd volledig in het teken van naar het ziekenhuis gaan stond.  Wisselend met de taxi of met een vriendin.  Wat was ik gistermiddag blij toen ik weer weg mocht gaan. Het eerste stuk zit erop. De bestralingen zijn klaar…Helaas weet ik verder nog niks. Afgelopen  maandag had ik ook een gesprek met de Oncoloog. Zij vertelde me dat ze pas over 3 mnd kunnen zien in hoeverre de bestraling goed zijn werk heeft gedaan. Het werkt nl nog steeds door. Eind oktober heb ik sowieso weer een follow-up. Mocht er in de tussentijd iets zijn of wat dan ook…ze zijn 1 belletje van me af. Dat is een hele geruststellende gedachte.  Op de afdeling Radiotherapie zijn het ook enorme lieve mensen.  Ze hadden een cd-speler voor me geregeld. Kon ik tijdens de behandeling ( ruim 20 minuten) heerlijk naar mijn zelf meegebrachte muziek luisteren. Dat helpt! Geen vraag is raar of teveel. Ze nemen en maken alle tijd voor je! #Toppers! Nu dan helaas de griep erbij..zat ik niet echt op te wachten, maar het is zoals het is.  Ik ga ervan uit dat ik daar snel van mag opknappen en dan kan ik aansterken en het gevecht verder aangaan.  De moeheid is iets wat ik met mijn verstand al wel een plekje kan geven ( denk ik ) maar met mijn hart nog niet….mijn lichaam reageert nogal heftig op de bestralingen..door mijn zeer lagenweerstand hakt het er behoorlijk in…Flash-backs van jaren terug komen er op de gekste momenten in mijn hoofd. Juist op die momenten dat ik eigenlijk graag zou willen slapen.  Als het stil en donker is…Ik concentreer me dan op aan mooie liedjes die ik in gedachte ga zingen..Dat trekt me er doorheen.

Jullie lieve berichtjes, kaartjes, bloemen ect…ze zijn hartverwarmend. Lieverds die een bakkie komen doen en vervolgens mijn ramen even lappen. Dat je een keertje niet hoeft te koken..zo tof! Ben God dankbaar voor zoveel lieve mensen om mij heen.  Apjes en foto’s van mijn kinderen..  even heerlijk bellen met elkaar. zo blij word ik ervan.  Er is in elke dag wel iets moois en goeds! Hoe klein dan ook. Dankbaar voor zoveel in mijn leven dat God mij elke dag weer geeft.  Natuurlijk heb ik ook tijden dat ik mijn aanvechtingen heb…Dat ik me ziek voel en dat het allemaal niet lukt…Dat ik soms zo moe ben dat ik niet weet of ik het allemaal ga trekken. Maar steeds is God daar dan weer die mij uit het dal trekt. Hij stuurt Zijn engelen op mijn pad. zij brengen licht in de duisternis. Kleine sterretjes op mijn soms donkere weg.  En ik weet: ” Hij verlaat mij nooit”.

GODS-TROUW6b95215c29ce5d9dc11a2427e9a6be84cb02326e

 

 

a sky full….

altijd.Na een slapeloze nacht zit ik inmiddels gewassen en aangekleed achter mijn laptop. De week zit er bijna op. Was een pittig weekje.. De bestralingen voor deze week zitten er gelukkig op. Volgende week ook nog bestralen. Om de dag mag ik naar het Umcu. Ik ga wisselend met de taxi of met Piet of met mijn vriendin. zo fijn dat ze met mij mee willen gaan. ook al moet ik dan alleen die kamer in…toch doet de wetenschap dat ze daar op me wachten me goed! Beide plekken worden tegelijk bestraald.  Je ligt op een soort van tafel met een rol onder je knieen en je armen omhoog langst je hoofd. Niet echt een comfortabele houding…20 minuten doodstil liggen. Juist dan krijg je overal jeuk en kriebels… Maar het lukt! Liedjes zingen in gedachten..praten met God. mijn ogen sluiten en proberen me over te geven.  Ik voel dat Hij erbij is en me de kracht geeft om dit aan te kunnen. Mijn gedachten gaan dan ook naar mijn man en mijn kids! Familie en vrienden…En zeker ook naar mijn #Donor. Ik wil zo graag nog even…als je me begrijpt. Genieten van mijn grote kado (hart) en alles wat ik mede daardoor mocht ontvangen. Ja…ik voel de bestraling wel…ergens diep in mij werkt dat door en hopelijk vernietigd het de tumor.  Mijn lichaam protesteerde gisteravond flink. spierpijn…onrustig kloppen van mijn hart ect..Vroeg mijn bed in gegaan en rust pakken. Gelukkig hoef ik nu pas maandag weer en kan ik bijtanken. Straks proberen om even een stukje te gaan lopen. De frisse lucht in mijn longen opzuigen.  Genieten van al het moois wat er nu te zien is in deze tijd van het jaar. Op naar een weekend waarin mijn lijf mag aansterkten zodat ik maandag vol goede moed weer naar het Umcu mag/kan gaan.  De wetenschap dat ik nooit alleen ben geeft mij enorm veel kracht. Waar zou ik zijn zonder Hem? Your a good good Father.

I’ve heard a thousand stories of what they think you’re like
But I’ve heard the tender whispers of love in the dead of night
And you tell me that you’re pleased
And that I’m never alone
You’re a good good father
It’s who you are, it’s who you are, it’s who you are
And I’m loved by you
It’s who I am, it’s who I am, it’s who I am
I’ve seen many searching for answers far and wide
But I know we’re all searching
For answers only you provide
‘Cause you know just what we need
Before we say a word
You’re a good good father
It’s who you are, it’s who you are, it’s who you are
And I’m loved by you
It’s who I am, it’s who I am, it’s who I am
Because you are perfect in all of your ways
You are perfect in all of your ways
You are perfect in all of your ways to us

de3329d61bf7585726c497d4a170bf52

 

Stap voor stap….

2016_02_16_God is bij je

Inmiddels weer wat verder…de tijd ging de ene dag sneller voorbij dan de andere dag… Piet is deze week weer gaan werken nadat we een kleine week even helemaal niks “moesten”…Soort van vakantie maar dan heerlijk samen thuis. Wezen wandelen voor zover dat ging en genieten van de dagen met elkaar. Lunchen met vrienden en een geweldig fijne avond met mijn gezin mogen hebben. Daar kun je zo gelukkig van worden. herinneringen maken en ook plannen durven maken.                                                 Gisteren mocht ik naar het Umcu voor een intake bij de Radiotherapie. Een goed en fijn gesprek met Drs C.A. van Es. Een superlieve arts die alle tijd voor mij nam.  Ze legde met behulp van tekeningen ect goed uit wat er zit en wat er aan te doen.  Er is alleen in mijn geval een “dingetje”….in de vorm van mijn medicatiegebruik…Mijn medicatie tegen de afstoting gaat niet zo goed samen met de bestralingen..Ze heeft het liefst dat ik deze med. dan een “paar dagen”stop…Ze gaat dit overleggen met mijn transplantatiearts ( dr. Kirkels en dr Luyck) de laatste is mijn longarts. e.e.a zal in heel goed overleg moeten gaan gebeuren en in de gaten moeten worden gehouden..om de kans op afstoting zo klein mogelijk te houden. daarnaast is mijn nierfunctie ook een hekel punt..  Dat geeft extra vermoeidheid…naast  de moeheid van dit alles..  Rust nemen. Dat ga ik nu toch meer “inplannen”… Toegeven en luisteren naar mijn lichaam.  Ze heeft met beloofd me hier zo snel mogelijk over te bellen. Daarna kreeg ik nog een extra PET-scan.  Om de locatie van de tumor in beeld te brengen tijdens mijn ademhaling..als je nl ademhaalt beweegt de tumor in je longen ook heen en weer en zo kunnen ze exact  bepalen waar te bestralen en zo min mogelijk “goed”longweefsel te beschadigen.  Tatoeagepunten zijn daarna meteen aangebracht. ( heb er dus zomaar wat tattoo’s bij 😛  😉  ) Zoals alles er nu uitziet word ik binnen 1 á 2 weken opgeroepen voor de eerste bestraling.  ( stereotactische bestraling )  Hoge dosering in een zo kort mogelijke tijd… Voorlopig staat het aantal bestralingen op 3. Daarna word e.e.a bekeken… Goed op te horen dat ze zegt dat ik hier zeker van kan genezen.  Gisteren was een pittig dagje…Ik heb al veel meegemaakt in ziekenhuizen, maar dit is echt heel onbekend terrein voor mij..Confronterend ook..De radiotherapie is zo heel anders dan bv de hartafdeling…dat ken ik…is een soort van vertrouwd terrein voor me.. Hier ken ik niks en niemand.. Het loslaten van dit alles kost me veel energie. Wil zo graag de controle blijven houden..dit lukt hier dus echt niet en loslaten en overgeven is soms een struikelblok voor mij..lees: leerpunt.  Heb daar wat tijd voor nodig en een flinke dosis geduld… Het overgeven aan Hem die alles in Zijn Hand houdt. Hij die mij beschermt en vertroost. Hij die mijn keer op keer geneest. Voel mij nu al wat rustiger onder alles dan de afgelopen tijd. Straks komen onze voorganger en zijn vrouw bij mij koffie drinken. Daar zie ik naar uit! Samen de dingen bij God brengen en spreken met elkaar van hart tot hart..

Dank voor al jullie gebeden en kaartjes…apjes ect.. Het doet mij ( ons) heel erg goed te weten dat jullie met ons meeleven.  We weten ons geborgen in Gods Vaderhand. God laat nooit los wat zijn Hand begon.

Terugkijkend....-862x868

Wat de toekomst brengen moge…

soul.

Vanmorgen op stap geweest met Piet…samen even er tussenuit. Naar de markt in Zeist. Gedachten verzetten en de tijd doden zeg maar.. Piet heeft momenteel vakantie maar we zijn gewoon samen thuis. Dat is goed. Voelt goed en we hebben zo fijn de tijd voor elkaar. Tijd om de dingen op een rijtje te zetten en te overdenken.  Vorige keer werd ik pas aan het eind van de dag gebeld dus verwachte ik dat nu ook… Gelukkig belde Dr. Luyck me nu eerder. Zodra ik het anoniem op het telefoonschermpje zag wist ik het al. Umcu! en jawel hoor. Gisteren ben ik “besproken”in het team van Oncologie. Zij adviseerde bestralen. Ik word vandaag nog doorgestuurd naar de Radiotherapie en zij gaan me dan oproepen. Ze willen 2 plekken gaan bestralen.  Ben opgelucht dat ik nu meer duidelijkheid heb en dat er een plan is. Diep van binnen wist ik eigenlijk al wel dat ze hiervoor zouden kiezen. Opereren is nl nogal een dingetje…Mijn nierfuctie is dermate zorgwekkend dat dat heel erg mee-weegt in het nemen van beslissingen. Want wat schiet ik ermee op als ik door een operatie op de nierdyalise terecht zou komen? Dat hoop ik op deze manier nog ( een tijdje) voor me uit te kunnen schuiven.  Opluchting in mijn hart en toch ook moeilijk…Bestralen lijkt me ook best wel heftig…het zal moeten …Ik geef mezelf nu even de tijd om dit een plekje te geven…Samen met Piet en mijn kids…vrienden en alle die in deze tijd om mij heen staan. Jullie meeleven in welke vorm dan ook doet mij (ons) goed. We voelen ons gedragen in gebed. Wetende dat zovelen aan ons denken  en voor ons meebidden. Dat voelt als een warme deken.  Ik voel me zo veilig in de Handen van God. Hij heeft zijn oog op mij gericht zodat ik mijn blik op Hem gericht kan houden. Waar zou ik zijn zonder mijn Hemelse Vader.  Hij heeft mij geweven in de moederschoot en laat NOOIT los wat zijn hand begon. Samen met hem ga ik de strijd (weer) aan.

 

af84f3824594145148f8bf6d8b5584b0--marcel

 

Zenuwslopend….

GODS-TROUW

Vandaag was een dag waarop ik absoluut mijn draai niet kon vinden. Stond al om 8.00u in de Jumbo..Naar mijn moeder geweest…moest nog wat dingetjes doen daar en samen een bakkie troost genomen. Daarna naar mijn zus geweest. Zij heeft 3,5 week geleden een hersenoperatie gehad ivm ernstige epilepsie. Gelukkig gaat het goed met haar! Zo fijn 🙂 .  Eenmaal thuis maar wat gaan rommelen in huis…CSI gekeken en zowaar in slaap gevallen. Tegen 5.00u werd ik dan ( eindelijk) gebeld.  Voor mijn gevoel ben ik niet veel wijzer geworden…Dat was in ieder geval mijn eerste reactie..Wat dr. Luyck ( wat is het toch een lieve en begripvolle arts ) zei moest eerst even “landen”…het is nl niet zo simpel als ik graag zou willen zien. Mijn lichaam werkt nu eenmaal anders door het getransplanteerd zijn en ik heb ook slecht functionerende nieren. Dat is een feit. Daarom nemen ze liever geen risico door meteen met een behandeling te starten… Het is een langzaam groeiende tumor en daardoor kunnen we ook de tijd nemen om de dingen goed te bekijken en op een rij te zetten. Hij gaat in overleg met de Radioloog en Oncoloog  en Nefroloog om misschien toch (nog) een biopt te nemen.  Alles goed op een rijtje te zetten en dan te beslissen wat te doen. Al schrijvende van dit blog begint dit ook te “landen”en voelt het beter dan in eerste instantie.. Je wilt immers zo graag duidelijkheid en weten waar je aan toe bent en handelen…Mijn ietwat ongeduldige karakter wordt zo wel op de proef gesteld..maar het zij zo. Aan de andere kant ben ik superblij dat ze zo zorgvuldig te werk gaan en geen onnodige risico’s nemen. Voel dat ik in goede handen ben. Meer nog…Ik ben ALTIJD in goede handen. De afgelopen weken zijn lang niet altijd even makkelijk en de rust in mijn hoofd is soms ver te zoeken. Maar wat een troost en rust mag en kan ik vinden in Hem die mijn leven leidt. Hij is mijn Herder en ik voel en weet dat Hij altijd voor mij zorgt.

Dank voor al jullie gebeden en bemoedigingen die ik krijg. Voel me gedragen door dit alles.

In Christus verbonden.

3537552-lord-i-need-you-help-me-prayer

D-Day….

 

1-hartjesssssssssssssss

Gisteravond lag ik al vroeg in mijn bed…moest er immers zo rond half 6 uit. DDAY…Zo had ik het zelf al in mijn agenda gezet. Mijn hoofd dacht helaas anders over slapen gaan dan ik had gehoopt. Elk uur wakker en maar draaien in bed.. Piet moest er rond half 5 uit…en zo tegen 5.00 ben ik ook maar opgestaan. Nuchter… mocht wel een kop zwarte koffie. niks erin…maar toch 😉  Koffie. Elise kwam me ophalen en we waren op tijd in het Umcu. Infuus erin spuitje radioactieve vloeistof erbij en liggen. na een uur mocht in onder de PET-Scan. Daarna heerlijk een theetje en broodje. Wat kun je daar dan zin in hebben. Op naar de longfunctie. blazen!  Hierna hadden we even de tijd om wat te eten en te drinken. Praten en de tijd zien door te komen tot het gesprek met Dr. Luyck. Rond kwart over 12 was het zover!  Ik zag het gewoon aan zijn gezicht!! Goed nieuws!! Geen uitzaaiingen en schone lymfe!! Er viel zoveel van me af…dat is met geen pen te beschrijven. Het blazen was ook goed gegaan. 77% zuurstof in m’n bloed.   Er zit natuurlijk nog steeds een tumor in mijn long en die hoort er niet. Wat we hiermee gaan doen dat wordt aanstaande woensdag besproken in het overleg met de Longoncoloog. Donderdag krijg ik hier meer over te horen. Opereren of bestralen. Maar voor nu overheerst er vooral Dankbaarheid in mijn hart . Wat een opluchting! Hoe blij en dankbaar kun je zijn met zo’n “mooi”bericht! God heeft mijn gebed en dat van velen gehoord en verhoord. Hij is en blijft Mijn Grote Geneesheer. Wat een barmhartig God hebben we toch en hoe goed zorgt Hij voor mij.  mijn hart zingt: wat de toekomst brenge moge…mij geleid des heren Hand.

 

800_300_1_138028_0_nl_shopcast_552677