Zelluf doen…?

visje

Elke keer weer betrap ik mezelf op mijn grote valkuil. Zelf de touwtjes in handen willen nemen… Denken dat ik het wel kan regelen.. Het overgeven aan God wil ik echt heel graag maar dan is er soms toch dat stemmetje diep van binnen..Dat kun jij ook?!  En keer op keer moet ik dan beschamend toegeven dat ik het niet kan. leren om God niet voor de voeten te lopen.  Hij alleen! Mijn angsten en mijn zorgen in Zijn handen leggen. Zeker wetende dat Hij zorgt.

cast-worries.png

Vanmorgen was een drukke en ook beetje rommelige ochtend. In eerste instantie leek het absoluut niet druk te gaan worden. Maar voor we het goed en wel in de gaten hadden kwam de stroom van mensen behoorlijk op gang. De meeste mensen willen graag snel worden geholpen. Logisch…Want als je de rij wachtende soms ziet dan begrijp ik hun gedachten wel een beetje. Hoe eerder je aan de beurt bent hoe groter de kans is dat je de dingen kunt krijgen die je graag wilt hebben voor je gezin… Het is al moeilijk om de eerste stap te zetten en als je die eenmaal gedaan hebt moeten de meeste mensen toch elke keer weer een schroom overwinnen. Dan het liefste zo snel mogelijk toch? Het is aan ons om hun een gevoel van welkom te geven. Dat ze er mogen zijn en dat we aan hen denken. Soms een beetje meedenken zelfs..Soms met handen en voeten hun tot een hulp zijn. Onze taal is bij lange na niet gemakkelijk en we hebben voor hun soms wonderlijke woorden. Bijzonder is het dat we er elke keer weer goed uitkomen met elkaar. De gesprekken in de koffiehoek zijn soms luchtig maar ook kan het gebeuren dat er diepgaande gesprekken ontstaan. Steeds weer mogen we dan ervaren dat God erbij is. Hij geeft ons de kracht en de Liefde die we nodig hebben en die we mogen uitstralen naar hun. Vanmorgen nog raakte ik in gesprek met een wat oudere dame die met enige regelmaat bij ons mag komen. Zij raakt keer op keer geemotioneerd van wat er bij ons is en gebeurt. Ook benoemde ze vanmorgen wederom de gastvrijheid van ons en de Liefde van Jezus die zij in ons ziet en ervaart. Soms krijg je ook dingen te horen die je diep raken. En ja…dat is dan best weleens moeilijk! Want dan zou je zoveel meer nog willen betekenen voor de ander. Het overgeven van de zorgen en moeite aan God is juist dan weer een leerproces voor ons. Hij is het die alles in Handen heeft en die de weg voor een ieder van ons bepaalt. God regeert.

Spreuken 3:5,6
Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan Hem bij alles wat je doet,  dan baant Hij voor jou de weg.gthffcjbczt

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s