Perikelen….

Al een tijdje was ik van plan om weer eens een blog te schrijven.  Maar op de één of andere manier kwam het er maar niet van. Een mens kan zo maar druk bezig zijn met van alles en nog wat. Afgelopen week “vierde” ik mijn 14 HARTverjaardag..14 jaar is het nu alweer geleden dat ik dit fantastische kado mocht ontvangen van mijn Donor aan wie ik elke dag denk. Nooit is deze persoon uit mijn gedachten. Zonder hem/haar was ik hier niet meer. ( waarbij God de grootste eer krijgt. zonder HEM zijn we nergens. Hij bepaald nog altijd ieder uur en elk ogenblik van mijn (ons ) leven. Om dit hart goed te kunnen laten functioneren en ervoor te zorgen dat het niet afstoot slik ik veel ( zware) medicijnen. Helaas kan dat niet anders….het is nu juist door al deze middelen dat ik andere klachten heb gekregen. Mijn zenuwen zijn beschadigd en dat heeft geleid tot Polyneuropathie in mijn benen. Ook hiervoor krijg ik medicijnen. Helaas kunnen mijn nieren dit alles niet zo goed meer verwerken en dat heeft nierfalen tot gevolg. De afgelopen tijd ben ik vaak naar de Nefroloog geweest en ben nu dan aangemeld voor de pre-dialysefase. De aankomende weken ben ik wekelijks in het UMCU voor onderzoeken en gesprekken met diverse mensen. Dit alles om me toch enigzins voor te bereiden op de volgende fase…De dialyse..of een donornier.              Jullie kunnen denk ik wel begrijpen dat ik nog niet alles echt een plekje heb kunnen geven. Weer dat traject in te gaan is best wel heftig..Ik weet immers maar al te goed wat er dan op mijn pad komt (kan komen) Heel langzaam aan begint alle info van afgelopen week een beetje in te dalen. Geen idee of ik de dialyse voor kan zijn d.m.v een nier van een levende donor. het zou natuurlijk super zijn als dat zou lukken. En zo niet dan ga ik dus Dialyseren t.z.t …Maar dan zal er eerst een shunt geplaatst moeten worden en deze heeft tijd nodig om te `rijpen`…dat duurt gemiddeld 6 weken tot 100 dagen. Aankomende week wederom gesprek met de dialyse/verpleegkundige. Echt superlieve mensen werken daar en ik mag alles vragen..Nemen volop de tijd voor mij. Daar ben ik erg blij mee. Daarnaast en vooral weet ik mij getroost en geborgen in Gods Vaderhand. Hij zal mij leiden en met mij zijn ook in de moeilijke dagen die er zeer zeker nog zullen komen. Ik weet en voel dat God bij me is.

Tot zover nu dan even…

303c006d5de9df462546af1c7d0b4fd1

Advertenties

11 gedachten over “Perikelen….

  1. Anny Runhaar

    Wat heftig WILMA. We weten dat we in Gods handen zijn, maar het is wel weer een hele schok om het weer een plaatsje te geven. Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd.

  2. Melody62

    ook hier wil ik je nog even een hart onder de riem proberen te steken…. alle hulp is immers welkom in situaties als deze. Ik heb er te weinig verstand van om te weten wat de beste weg is maar ik wens jou die beste weg uiteraard toe.

    Gelukkig kunnen we vertrouwen!

    xxx

  3. grunningswichtje

    Tjonge Wilma, hier schrik ik van lieve meis. Ik wens jou, Piet en je kinderen heel veel sterkte toe! Dikke kus van mij. Liefs Geesje

  4. Gerda Ruizendaal Heinen

    Moeilijk om te lezen
    Al die medicijnen die je langzaam doen af takelen
    Heel veel sterkte ,maar jij bent sterk anders was je nooit zover gekomen
    Alleen langzaam weer je gezondheid op moeten geven is heftig
    Laten we vertrouwen op de Vader die voor ons zorgt

    Liefs Gerda❤️

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s