Wonderlijke Woensdagen…

De woensdagen zijn bij mij tegenwoordig heel speciaal… Mijn vrijwilligerswerk op deze mooie plaats leert mij zoveel…Keer op keer word ik daar weer wakker geschut zeg maar… De mensen waar ik mee mag omgaan…hun levensverhalen…dagelijkse dingen zie ze mee maken en daar met ons delen. Die dingen raken mij….ze maken dingen los in mij waardoor ik regelmatig goed word bepaald bij het leven van alle dag. De zorgen, beslommeringen en problemen maken dat ik (nog) meer relativeer. Hoe kwetsbaar zijn we eigenlijk allemaal..Er hoeft maar iets te gebeuren en je leven staat op z’n kop…Wie is er dan voor je? Wie helpt je…Draagt je…Omgeeft je met zorg..Wat is er werkelijk belangrijk in dit leven…Vanmorgen mochten we weer bijzondere gesprekken voeren…soms met een lach…soms met een traan. Elke keer mag ik daar weer ervaren hoe God ons leven leidt…Hoe Hij ons draagt dag aan dag..Ons met Zijn Vaderlijke zorg omringt…We geven knuffels weg en mogen die ook ontvangen. Wetende dat Hij ons voorgaat…  Ik voel me dan ook een rijk en gezegend mens als ik daar ben en mag uitdelen van Zijn Genade. Hij is het die alle schuld voor ons droeg…

full30948365

Hopelijk mag ik nog vele dagen met deze groep mensen werken en van hun leren waar het werkelijk om draait in dit leven….

Wilma X

Advertenties

7 gedachten over “Wonderlijke Woensdagen…

  1. Plato

    Een treffend stukje Wilma. Je beschrijft het wonder van het leven hier zo mooi. Je zou eigenlijk elke dag in verbazing op kunnen kijken. En als je dan ziet wat de mensen met de planeet doen, dan is er nauwelijks sprake van verantwoord rentmeesterschap zoals ze dat in Christelijke kringen geloof ik noemen. Het is een woord wat me aanspreekt en juist daarom heb ik voor de natuur bewondering. Want die geeft zoveel waar ze zo weinig van ons krijgt.

    Enfin. dat stukje waar jij blij van werd is eigenlijk natuurlijk flinke kritiek op alle mensen die de verantwoordelijkheid afschuiven op anderen en op morgen. We geloven het niet maar we leven op veel te grote voet. En we kunnen nauwelijks nog terug want….dan moeten we iets inleveren. Veel haalt zo’n stukje niet uit natuurlijk. De vrolijke noot is veel leuker. Maar ondertussen gaat onze wereld een heel verkeerde kant op.

    Nog zoiets: mijn buurtvrouw gaat regelmatig naar de kerk en naar bijeenkomsten van de pinkstergemeente. Dan komt ze bij mij aan de deur en zegt: die Jezus was toch wel heel bijzonder. Dus ik vraag: wat is het belangrijkste dat je van hem geleerd hebt? Antwoord: vergeving.
    Niet lang daarna hebben we het over de buurvrouw van mijn buurtgenoot. Het is een vrouw die nogals wat geestelijke problemen kent. Zo maakt ze elke week tegels met een tandenborstel schoon en ze zeurt over overhangende takjes. Ik haat dat wijf, zegt mijn buurtvrouw. En ik praat helemaal niet meer met haar.
    Ik verbindt de twee gesprekken met elkaar en zeg dus: je zou haar dus kunnen vergeven en proberen haar te begrijpen.
    Ze kijkt me aan met een gezicht van: jij bent niet helemaal goed, snuift heftig naar het zwerk en zegt woedend: ECHT niet, HELEMAAL niet. NOOIT niet. En daarna loopt ze (vriendelijk groetend) weg.
    Ik blijf achter met vele gedachten waarvan de belangrijkste: het feit dat iemand naar de kerk gaat, van Jezus houdt en zijn woord gelooft, wil nog geenszins zeggen dat dat woord ook wordt gepraktiseerd. Sterker nog, men vindt het vreemd als je daaraan refereert.
    En dan weet ik even niet meer wat nog meer te zeggen.

    Sorry voor het lange stuk… ’t is bijna een blog. Maar het moest er even uit.

    1. perikelen Berichtauteur

      Dank je wel voor je reactie Willem! Doet me goed…En ja wat je zegt is zo waar…het in de praktijk brengen van een christen zijn is bij lange na niet makkelijk… Ook christenen zijn mensen….Maar ik hoop wel dat het een streven van ons christenen blijft..
      Ik probeer elke dag het goede te zien en ga er nog steeds vanuit dat er in elk mens wel iets goeds zit…
      Liefs en dikke knuffel : Wilma.

  2. Melody

    Bij het lezen van dit, prachtig, stuk werd mijn hart warmer maar ook ik had gelijk een soortgelijk verhaal in mijn hoofd als herinnering die erin opkwam zoals Plato beschrijft.

    Ik weet dat het menselijk is om iemand de rug toe te keren, ook ik maak(te) me er wel eens schuldig aan…. en ik weet ook dat het niet zo hoort ….terwijl er toch ook van mij gevraagd wordt te vergeven en te accepteren. Al hoe graag ik dat ook wil, het lukt me niet! En toch probeer ik iedereen zo goed mogelijk te benaderen en te behandelen maar kies ik er wel voor mensen te mijden die mij geen goed doen. En ik geloof echt dat ook dat mij (iedereen) toegestaan is.

    Ik hoop Wilma dat je dit werk nog heel lang mag doen en het goede dat jij eruit haalt zich alleen maar zal vermeerderen, dat wens ik je oprecht toe!

    -x-

    1. perikelen Berichtauteur

      Dat is toch ook menselijk Mel? Ik heb ook echt wel van die dagen/tijden….Had juist deze week weer erg veel moeite met sommige dingen en wat er allemaal gebeurd…in en om mij heen….juist hierdoor leer ik wat meer te relativeren…Voor mij helpt dat….
      Ik hoop ook dat ik hier nog lang mag blijven.

      X-x-X

      1. Plato

        Ha, maar dat hoop ik ook hoor. Gaat vast ook gebeuren want mensen als jij kunnen ze hier niet missen 🙂

        Overigens denk ik dat het vraagstuk van het ‘kunnen vergeven’ niet alleen bij Christenen maar bij alle mensen hoort.
        Nu ik dit schrijf komt ineens in mij op: eigenlijk zou het goed zijn als mensen eens boven hun eigen geloof of overtuiging zouden kunnen gaan staan zodat men beter ziet dat andere geloven ook waardevol zijn en dat er gemeenschappelijke kenmerken zijn die hen verbindt. Wij kiezen vaak voor het opsommen van verschillen, maar dat leidt alleen maar tot ellende.

  3. Kakel

    Vanwege jouw hartverwarmende reactie bij Melody, kom ik even op jouw blog neuzen. De foto viel me meteen op: prachtig! Ik heb een vriendin met een Border Collie die voor de lol aan schapen drijven doet. Verder lezend begreep ik waarom jij de foto geplaatst hebt. Vanwege de grote hoeder van ons leven.
    Mijn kennis van het geloof heb ik opgedaan tijdens de lagere en middelbare school. Mijn ouders en ik praktiseerden niets.
    Ik ben het niet altijd eens met wat er in de bijbel staat. Maar dat is misschien om ons aan te zetten er over na te denken. Het positieve trachten te blijven doen.
    Mijn zwager en schoonzus zijn zwaar kerks en zijn ware christenen in het woord: ze doen overal goed en zien niet om!
    Lieve groet kakel

    1. perikelen Berichtauteur

      Dank je wel voor je reactie…
      Lief!
      don’t forget…christenen zijn ook maar mensen…;-) Kerks zijn en christen zijn zijn vaak 2 totaal veschillende dingen….dat leer ik steeds meer..Ik probeer me te richten op ons Grote Voorbeeld…Jezus. Fijn dat jou zwager en schoonzus dat ook kunnen X Wilma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s