Maandelijks archief: november 2012

Wachtlijsten….wachtlijstdag….

Er zijn in ons land zoveel verschillende soorten wachtlijsten….Toch zijn ze lang niet allemaal zo zwaar beladen als diegene waar ik afgelopen zaterdag naar toe ben geweest. Deze dag was voor mensen die op de wachtlijst staan voor een donororgaan.( een hart c.q long (en) ) Dat is best wel heftig mag ik zo zeggen. Het is en blijft confronterend om daar te komen…ook al is het dan voor mij al ruim 10 jaar geleden dat ik zelf op de o zo bekende wachtlijst stond….Nu sta ik aan de andere kant van de tafel….Maar vergeten doe je de dingen nooit!! Je vergeet nooit hoe de dingen waren , je vergeet nooit hoe het voelde en hoe je was destijds…Je kijkt nu naar de mensen die er komen en één blik naar elkaar en je weet! Je voelt elkaar aan. En het begrip is er wederzijds….Dat is zo belangrijk voor elkaar…Deze dag vond ik extra confronterend omdat er wederom een zeer jon iemand bij was….net zo jong als mijn eigen zoon…Het raakte me tot om mijn bot! De oneerlijkheid raakt je….tot in het diepst van je ziel!! De waaroms vliegen je snachts aan….Daar kom je niet uit. Het blijft moeilijk. Die rotziektes ook….Die verschrikkelijke wachtlijsten…het tekort aan DONOREN!
Het roept dingen terug van je eigen ziekteperiodes…de tijd dat je zelf in het Umcu lag….Maar ook de dankbaarheid over hoe goed het nu met je gaat! En dat we nu met onze ups & downs er weer zijn! Dingen kunnen doen en wat voor elkaar kunnen betekenen…Deze dagen kunnen organiseren en elkaar tot een #handenvoet kunnen zijn.

Kortom het was voor mij een hele emotionele maar zeker ook zinvolle dag. Die ik zeker niet had willen missen.

Advertenties

Lappenmand….

Er was zoiets als een soort van radiostilte de laatste tijd. Voelde ook niet echt de behoefte om te loggen…Was erg druk met mezelf. Veel aan het heen en weer reizen naar Utrecht. Dat nam heel veel tijd in beslag en koste me ook erg veel energie en juist dat had ik niet.Dat was nu net de reden waarvoor ik contact had met het Umcu….We zijn nog steeds een beetje zoekende naar het hoe & waarom ….Weinig energie en weinig lucht. De longarts en de Kno-arts proberen er uit te komen wat er nu precies aan de hand is met mijn persoontje en ondertussen heb ik medicatie gekregen om iets meer ruimte in mijn luchtwegen  te krijgen…Dat gaat de ene dag wat beter dan de andere dag. Ik bevind me dus enigszins in de zgnd “lappenmand” Maar ben er van overtuigd dat dit van tijdelijke aard is….Er staan de aankomende maand nog wel een aantal afspraken in mijn agenda richting het Umcu…maar dat ben ik wel gewend 😉 #Positief denken blijft mijn motto!