Maandelijks archief: oktober 2011

Water!

Gisteravond rond 22.00u ging de bel. Stond onze buurman aan de deur, of  we ook geen water meer hadden? Even te voren had ik nog een glas water gepakt voor mezelf, daarom moest ik nog even gaan kijken. En inderdaad ook wij hadden ineens geen druppel water meer uit de kraan te krijgen. Nou…geen probleem dachten wij, aangezien Piet toch behoorlijk vroeg op moest. We zouden toch naar bed gaan. Morgen zou het vast wel wel geregeld zijn. Deur weer dicht en lekker op tijd naar bed. Maar vanmorgen nog steeds geen druppel water. En dan merk je pas hoe vreselijk verwend wij westerlingen zijn! Ik hoorde vanuit mijn bed de buurkinderen roepen. “Mam, de kraan doet het niet!” Ook zo’n opmerking waarvan je later denkt…tja..Weten ze eigenlijk wel waar het water vandaan komt? Want de kraan doet het wel, maar er komt gewoon geen water uit ;-). En hoe gewoon is het niet geworden voor ons dat er water IS! Wat betekent het eigenlijk nog voor ons? staan wij er nog weleens bij stil hoeveel mensen er water moeten halen met een kruik? En voor hoeveel mensen er dan ook daadwerkelijk hun LEVEN op het spel staat? Of dat ze het risico lopen om verkracht te worden?  Dat iemand tegen hun zegt…Ik bescherm je onderweg, maar dat diegene dan juist de persoon is die hun verkracht…dat soort dingen gebeuren nog steeds…helaas…en dat alleen om water, waarvan wij het zo gewoon vinden dat het uit de kraan komt…

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJuqW28LZAQSpcfzw9wTaNiQ1knPGSY7XkyeXkTML44E4DWbj-wGPmXFO2

Advertenties

Maalstroom

Afgelopen maandag was het 10 oktober. De dag van de Psychische Gezondheid. Voor de meeste mensen een hele gewone dag. Ja toch? Maar dat geld niet voor iedereen…Steeds meer mensen hebben last van depressies. Vooral jongeren Afgelopen week werd bekend gemaakt dat in Belgie een jong meisje zelfmoord heeft gepleegd nadat ze heel lang is gepest! VRESELIJK! Vorig jaar was half Nederland in een shock omdat Antonie kamerling de hand aan zichzelf sloeg…maar denkt daar nu nog iemand aan? Of aan zijn vrouw die met de kinderen achterbleef ? Het leven van iemand die psychische moeite heeft is vreselijk complex. Geloof, het is absoluut geen pretje voor de persoon zelf niet,maar ook niet voor diegene die met hem/haar leven. De gedachtegang van iemand met depressies is een hel. Ze zijn gevangen in een soort van maalstroom, waar ze niet meer uit kunnen ontsnappen.

Neem de signalen van mensen alsjeblieft serieus.

Luister naar ze.

Probeer hulp te bieden.

Therapie.

doorverwijzing & goeie anti-depressiva.

Gebed.

 

 

World Vision

Zoals een aantal van jullie wel weten doe ik vrijwilligerswerk bij World Vision. Daar hadden we afgelopen maandag ook de Day of Prayer. Wat was dat indrukwekkend….Heb echt wel even de tijd genomen om e.e.a te verwerken. De gebeden die we gedaan hebben. De beelden die ik te zien kreeg. Tjonge dat hakte er wel in zeg! Ben echt wel wat gewend, maar zo’n hele tijd met alles bezig zijn is niet niks. Kost enorm veel energie en put je best wel uit. Dat was in ieder geval mijn ervaring. Daarnaast vond ik het ook HEEL leerzaam en zinvol. Een stuk bewustwording van veel dingen. Met mensen uit meerdere landen tezamen zijn en een ieder in zijn eigen taal bidden voor & met elkaar. Hoe één kun je zijn in Jezus. Wat een verrijking van je geloofsleven. En wat een bemoediging van het werk waar je mee bezig bent! Want dat is natuurlijk wel zo….je wilt dolgraag dat de vele kindjes die er nog zijn ALLEMAAL een sponsor vinden! Dat is immers zo HEEL HARD NODIG.

Sowing Seeds of Joy and Hope. Romans 15: 13

May God fill us with Hope,

May God fill us with Joy,

May God fill us with Peace,

May God fill us with all Believing,

May God use  us to abound in all these for the sake of others.

In the name of the Father, trhough the Son, and by the power of the Holy Spirit.

Amen.

Day of Prayer.

Vandaag heerlijk weg! WERKEN!

Naar mijn werk (wat klinkt dat he 😉 ) Ben vandaag naar Soest. We komen bijeen voor de DAY OF PRAYER. Die is wereldwijd. We  komen vanuit World Vision bij elkaar om wereld wijd te bidden. Het is voor mij de eerste keer dat ik daarbij aanwezig mag zijn en ik ben dan ook best een beetje nieuwsgierig naar wat het is enz…Smiddags worden de jaarplannen besproken. Maar het ochtendprogramma is echt bedoeld voor het gebed. Er zijn zoveel dingen om voor te bidden, teveel om hier zo maar om te noemen….Dan word het zo’n cliché rijtje en dat is nou net niet de bedoeling. Dat is niet zoals God het bedoelt heeft…Bidden is meer dan zomaar een soort van verlanglijstje indienen bij God. Bidden is praten met God. De dingen aan Hem voorleggen…Waar je mee zit..wat je moeilijk vind…zoiets. Hoe zien jullie dat?