@ De wachtkamer…

Gisteren waren we weer samen naar Rintveld toe.
Het was erg warm in de auto op weg er naartoe en veel zin om te gaan hadden zowel mijn dochter als ik niet. Maar als we er eenmaal zijn gaat het meestal wel weer. Zij gaat bij "de meiden"zitten en ik ga normaal gesproken aan de andere kant van de wachtkamer zitten, waar nog meer ouders zijn. Dit keer niet. Het mooie weer lokte me ,dus ging ik naar buiten. Mooie boek mee en heerlijk op een bankje in de zon.
Al zittende daar met een grote zonnebril op kun je ongegeneerd van je afkijken….
normaal gesproken kijk je ook wel wat, maar niet zo opvallend. Wat je opvalt zijn de benen van "de kinderen"…zo iel en dun!!! Fragiel is een beter woord….
Als luciferhoutjes zo dun. Er liep iemand richting de sporthal met zulke dunne benen dat mijn eerste gedachte was: " als jij gaat sporten ,  breekt je been zo af…..Dat kan gewoon niet anders!!"
En nu ben ik in de loop der maanden al aardig wat gewend daar zou je zo denken….

Zo zittend op een bankje lees ik wat en kijk ik dus ook rond. Je ziet veel,Soms kon je amper aan lezen toe. Je gedachten kun je niet stop zetten. Je ziet zoveel om je heen gebeuren. Het wordt warmer weer en wij passen onze kleding daar op aan. Mensen met Anorexia niet, die hebben het nl heel snel koud en dragen veel kleding. Toch zie je overal hun botten door heen steken…Mensen met Boulimia hebben dat weer niet, maar zijn daarom niet minder ziek. Na een goed uur lezen ben ik bij andere ouders gaan zitten. Je vraagt elkaar naar hoe het gaat..hoe het met hun zelf gaat, met de kinderen en soms praten we ook gewoon over alledaagse dingen.Maar meestal hebben we toch maar xc3xa9xc3xa9n onderwerp , dat waarvoor we daar komen.

Met mijn dochter gaat het met ups & downs. De ene dag beter dan de andere dag.Maar ik ben van xc3xa9xc3xa9n ding overtuigd : ZE komt er!!!

Dscn3069

Advertenties

23 gedachten over “@ De wachtkamer…

  1. Leo

    Wie de hoop verliest, verliest alles! Je moet dus blijven vertrouwen dat het altijd goed komt. Deden wij ook indertijd en dat heeft gewerkt….

  2. Melody

    Ik heb er zelf gelukkig geen ervaring mee maar ik probeer me de ontreddering voor te stellen van ouders zoals jij die dit mee moeten maken.
    Ik vind het wel helemaal geweldig dat jij je dochter zo steunt en dat het toch best heel goed gaat.
    Nog een lange weg te gaan, dus daarvoor wens ik jullie beiden heel veel sterkte toe!
    En verder denk ik dat jullie trots mogen zijn op wat jullie al bereikt hebben!

    LIefs Melody

  3. Gertiena

    Het is zo goed om met elkaar er mee om te gaan en dat ze niet alleen de strijd hoeft te strijden.
    Goed om door tegaan, met elkaar, ook met mooi weer.
    Het komt goed.
    groeten en een fijn weekend.

  4. Novie

    ja dat is de goede houding Wilma! goede moed houden in de strijd en de recht vaardige valt zeven keer en staat weer op.Zie op Hem(Jezus) die je uit de strik leidt.

  5. Rinus

    Hoi Wilma
    Ik ken de ziekte maar heb het nog nooit meegemaakt in de familie.
    Ik denk dat het een hele erge ziekte is , maar met een goede behandeling en begeleiding moet het op den duur beter worden.
    Liefs Rinus

  6. Hannah

    Dus daarom zag ik je niet in de wachtkamer! Ik dacht al dat je buiten zat, haha. Later kon ik vanuit mijn gesprek jou en Eveline nog weg zien lopen, haha
    Misschien tot volgende week! 😉

  7. Pia

    Het is denk ik alleen al fijn als je kan praten met mede ouders. Je kan je verhaal kwijt en leert ook weer van elkaar. Je dochter gaat er wel komen Wilma. Maar dat kan niet van de een op de andere dag he. Moeilijk gevecht. Ik wens jullie in ieder geval fijne Pinksterdagen en geniet van het zonnetje

  8. rietepietz

    Moeilijke dingen zijn dat ,niet alleen voor de kinderen maar zeker ook voor de ouders .Fijn dat het je lukt om positief te blijven dat mxc3xb3et je dochter wel motiveren !

  9. Willie

    Dat is de goede instelling Wilma, je dochter komt er!
    Ik wens jou en je dochter veel sterkte met het overwinnen van deze nare ziekte.

  10. hanneke

    toch fijn dat die patienten geholpen kunnen worden.
    jaren terug, werd je naar de dokter gestuurd, die zei dat je echt moest gaan eten en dat was het.
    wel heel confronterend iedere keer weer, denk ik zo.
    heel veel sterkte voor jullie.
    en een dikke kuzzzzzz

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s