Het komt zoals het gaat….

8528e6476a05da93a13b01d6d9b52f32.jpg

De afgelopen weken (maanden) hebben veelal in het teken gestaan van vallen en weer opstaan.  Het rennen en vliegen wat daar eigenlijk bij hoort kwam bijna niet voor. Je hoofd wil dolgraag, helaas denkt je (mijn) lichaam daar anders over. Veel gedoe met allerlei klachten en kwaaltjes…Eerst niet kunnen ontdekken waar het allemaal vandaan komt. Nu zo langzamerhand vallen er veel puzzelstukjes op z’n plaats. Als gevolg van een steeds slechter wordende nierfunctie  ( nierfunctie 19-20%)  ( en veel medicijn gebruik) zijn de zenuwen in mijn benen behoorlijk beschadigd. (polyneuropathie)…dat was wel even iets waar ik niet op had gerekend. Had echt even de tijd nodig om dit te “laten landen” zeg maar. Inmiddels al 2 keer andere medicatie hiervoor gekregen…had steeds meer last van de bijwerkingen dan dat het medicijn me hielp. Het soort medicijn wat ik nu heb lijkt wat meer aan te slaan. Het blijft nog even zoeken naar de juiste dosering, maar dat gaat wel lukken. Blijf proberen om elke dag een stuk (je) te gaan lopen. ( iets van rust roest ) Dat gaat de ene dag beter dan de andere dag. Maar we houden vol en geven niet op. Elke dag gaat de zon weer op. We hebben elkaar en een dak boven ons hoofd.  We leven en wonen in een vrij land. heb een superlieve man en dijken van kids ( +aanhang) .  Voel me rijk en gezegend. Wat wil een mens nog meer….

zorg

 

 

Van die dagen….

Hebben jullie dat ook weleens? van die dagen…Die dagen waarop je je “s morgens wakker wordt door het prachtige zingen van een merel. Zo’n dag begint dan al met een kadootje. Wonderschoon zingt hij het daglicht toe…ik lig dan nog zo in zo”n tussenslaap zeg maar…tussen slapen en echt wakker worden in. Hoeveel mooier kun je je dag beginnen. Beneden komend zitten er 2 poezebeesten je verheerlijkt op te wachten en kijken hun oogjes je vragend aan om wat te eten. Kopje koffie erbij en een diep gevoel van geluk overstroomd je dan. Zo tegen half negen vertrek ik dan naar mijn werk. Hoe mooi kan het leven zijn?  Zonnetje erbij en in de auto genieten van onze nieuwe CD van Mozaiek0318. Zat op de parkeerplaats nog een paar minuutjes te wachten en droomde daar heerlijk weg. Daarna heerlijk gewerkt. Mooie gesprekken mogen voeren en mogen vertellen van waarom we dit doen. Dat dit niet van onszelf is maar dat dit ons op het hart gelegd word.  We komen veel dingen tegen…soms raakt het je tot in het diepst van je ziel…maar toch te mogen vertellen dat mensen er mogen zijn en dat ze waardevol zijn. Zeker in de ogen van God. maar ook voor ons…leer veel van hen. en ik hoop dat we op deze manier een heel klein steentje mogen bijdragen in hun leven…Een piepklein zonnestraaltje mogen zijn in hun dag. Nu thuis en  dan gaan de dingen nog wel door je gedachten….Neem hun vanavond mee in mijn gebed.

Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt, het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid, jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt

Hebben jullie ook wel eens van die prachtige dagen? Hoop van wel😉

X Wilma.

NL9505_1

 

Ik hou er zo van……

Een dag als vandaag….zo op het eerste gezicht leek het een dag te worden zoals zovelen.. De dag begon zo heerlijk rustig. Manlief naar zijn werk ik nog even snoezen…Daarna ontbijt enz…je kent het wel. op vrijdagmorgen ga ik altijd even naar mijn moeder toe. Bakkie doen en wat praten. Zo ook vandaag. Tegenwoordig ga ik zoveel mogelijk lopend overal naar toe. Het is goed voor mijn conditie en je ziet zo nog eens wat. Vaak kom ik ook mensen tegen. De één groet je en de ander niet…Maakt niet uit. En soms raak je ook in gesprek met mensen. Heerlijk vind ik dat…Over de alledaagse dingen even praten en zo heel soms gaat zo´n gesprek veel verder… Dan begint iemand zijn/haar hart te luchten over dingen die er echt toe doen. Dingen die je raken en die je enorm kunnen bezig houden. Vandaag was dus zo’n dag! Ik ga niet al te diep er op in om de privacy te waarborgen. Maar wat me enorm raakte en nu nog bezig houdt…is dat sommige mensen wel enorm veel moeite op hun pad krijgen.  De spreuk sommige worden door het leven gedragen en sommige geslagen…kwam dan ook in me op terwijl we aan het praten waren. Hoeveel kan een mens hebben? Wanneer is het genoeg en wanneer komt dan die druppel die teveel kan zijn..? Ik dacht bij mezelf…nu kan ik zeggen dat God kracht naar kruis geeft…maar dat voelde niet helemaal goed ook al weet ik uit ervaring dat het echt zo is. Maar dat ervaar je en zie je meestal pas achteraf.. Wat zeg je dan tegen iemand die het zo moeilijk heeft…  Meestal heb ik wel wat te zeggen…maar voelde me dit keer behoorlijk machteloos… Die persoon weet dat ik er zijn zal als het nodig is. Dat ik bidt.. Het laatste stuk heb ik langs de rand van de polder gelopen om een frissen wind te ervaren in mijn hoofd. Het gedicht hieronder is dan ook voor die persoon. Weet dat ik aan je denk en voor je bidt en er voor je wil zijn. Maar God is dat ook, ook al voelt dat nu even niet zo…

 

Dikke kus! Wilma.

baaij-light-cards-voetstappen-in-het-zand

 

Gedachten….

Vandaag een heerlijk rustig dagje. Na alle hectiek is zo’n dag extra fijn. Vanmorgen lekker uitgeslapen en ontbijtje op bed gedaan. Dat zijn zo van die dingen waar ik enorm van kan genieten. Een korte ochtendwandeling gemaakt om de spieren een beetje los te lopen. het weer was gelukkig nog prima. Helaas geen zon te bekennen maar de zon kun je ook in je hart laten schijnen en voelen zonder dat je die ziet. ;-)  Na de lunch en de nodige huishoudelijke klussen wederom de jas aangedaan. Ditmaal een langere wandeling. Ik probeer toch wel om weer wat conditie op te bouwen. Gaat de ene dag beter dan de andere. Vandaag een betere dag dus enorm genoten. Liggende in bad daarna gingen mijn gedachten afdwalen…Hebben jullie dat ook? Dat je gedachten soms een eigen leven kunnen leiden..? Ik pieker dan over allerlei dingen…. De zorgen omtrent de vluchtelingen..De vele kinderen  die honger hebben…De oorlog in Syrie en in Israel…Vragen vliegen er dan door mijn hoofd. De waaroms zijn soms niet uit mijn hoofd te krijgen.   Daarnaast weet ik heel goed dat God alles in Zijn hand houdt…Zorgt voor iedereen. Er is hierover een mooi gedicht…

Morgen

Morgen – is voor ons verborgen.
Morgen dat weet God alleen.
En geen sterveling, geen één,
kan ook maar een dag of uur,
blikken in Gods raadsbestuur.

Morgen – is voor ons verborgen.
Is het vreugde of ongeval?
Ach, wij weten niet met al
wat de dag van morgen geven
of wat hij ons nemen zal.

Morgen – is voor ons verborgen.
Zal ons hart te bloeien staan
met Gods weelden overlaan?
Zullen we over Gods hoogten
of ook door Zijn diepten gaan?

Morgen – is voor ons verborgen.
U en ik, wij weten niet
wat de dag van morgen biedt.
Maar Hij, Die ‘t heelal omspant
houdt ook ‘morgen’ in Zijn hand.

( Berendien Meijer- Schuiling)

Wat een troost dit te weten.

 

Wilma.

\vertrouwen......

Zweef…….

Drukke tijden hier… Beide flink de griep gehad.  Mocht zelfs nog even gaan logeren in het Umcu…In diezelfde tijd is mijn moeder ook in het ziekenhuis beland. Ze was flink ziek! Heeft afgelopen week een behoorlijk zware maagoperatie gehad. Gelukkig mocht ze deze goed doorstaan. Nog lang niet beter maar ze is er nog! We gaan regelmatig op bezoek. En mogen zien dat ze herstellende is…zij het dat het wel met hele kleine stapjes gaat…Dat vind ze zelf soms ook erg moeilijk…maar ze weet van Wie ze hulp verwacht. Ben zo blij dat ze door deze operatie heen mocht komen. Dank aan God. Tussentijds gaat de andere dingen in ons leven ook gewoon door. Piet is ook al een tijdje uit de running. Had een medicatieafhankelijke hoofdpijn ontwikkelt en moest dus stoppen met alle pijnstillers en migraine-medicatie. Dat was heftig! Nu op de goeie weg terug…..Vanmorgen is hij nog een ct-scan wezen maken. we horen daar volgende week de uitslag van. Zelf de afgelopen week naar de Neuroloog geweest. Veel last van pijn in mijn voeten met lopen…en nog meer van dat soort klachten. Uiteindelijk kwam de diagnose: Poly-Neuropathie.  Dat was wel even slikken.. Gisteren met medicijnen begonnen…maar voel me een soort van zombie…Schijnt dat het moet inwerken en dat dat dan over gaat. Ik ga er voor.  Nu gaat 2 x per dag slikken nog niet.Hou  het maar op alleen ‘s avonds slikken .  Dan zweef ik de nacht in😉

Bijna weekend en ik heb er zin in. Even heerlijk uitslapen en niks “moeten”….  Jullie ook aleemaal een fijn weekend en maak er wat moois van.

weekend1

 

 

1201da847ea60cc8acfc7e3d7766ec21

Kwetsbaar…

De afgelopen tijd gebeurd er veel…Veel dingen die op wat voor manier dan ook je aandacht vragen.  Mensen die ziek zijn.   Mensen (vrienden)  die overlijden…Echtscheidingen…Ruzies.. Allemaal tekenen van de gebrokenheid in dit leven. Het zijn dingen die me enorm bezig kunnen houden. Moet soms ook oppassen dat het me niet al te diep en te veel raakt. De mens is zo kwetsbaar. Woorden kunnen zomaar iemand zo veel pijn doen….ondanks dat men dat helemaal niet zo hoeft te bedoelen. Het leven kent zo veel ups en downs…De kunst is om hierin de balans te vinden en daaraan vast te houden. De downs in het leven…soms komen ze zomaar op je pad.. Zomaar? of heeft het een doel en welk doel is dat dan. In goede tijden sta je er vaak niet bij stil dat de dingen in je leven ineens kunnen omslaan…Dat de moeilijkheden achter elkaar op je pad komen. Hierin de levenslessen te ontdekken is dan lang niet altijd even gemakkelijk.  Meestal duurt het even voor je “weet” waarom juist die dingen op je pad komen. Wat Gods bedoeling hiervan is. Ben ervan overtuigd dat NIETS gebeurd zonder reden. Daarmee is het niet minder makkelijk wat er op je pad komt. Maar het maakt het draaglijker te weten dat ALLES een reden heeft en dat Alles wat je meemaakt dient tot een groter doel. Proberen daar aan vast te houden. Dat maakt  ( voor mij) dat het leven in al zijn facetten meer dan waardevol is. en dat het leven geleefd mag worden.

dreams

33u6pcbr3vzuzmbh

Vol goede moed begon ik gistermorgen aan mijn wandeling. Het was een stuk aangenamer buiten dan nu…Hoewel ik een lekkere wandeling in de regen en wind absoluut niet schuw… Eerst maar eens richting mijn moeder gelopen..Ik was vergeten dat mijn plastablet nog werkte,  daarom moest ik een zgn “tussenstop” maken. Gelukkig is mijn tante ook (bijna) altijd thuis. Zo ook nu. Verkwikt en opgelucht ging ik een half uur later weer op pad.  Mijn moeder zat duidelijk al te wachten op mij..Nog maar weer eens een bakkie troost.. Praatje erbij. Vol caffeine en de dagelijkse nieuwtjes mocht ik weer verder.

Tijdens het wandelen verbaas ik me regelmatig wat ik allemaal zie op mijn weg. wat een afval gooien we toch allemaal “zomaar” van ons af…De struiken liggen bezaaid met blikjes..plastic zakjes, papier enz..  Soms kom je ineens een berg sigarettenpeukjes tegen.  Even een asbakje geleegd. Zeker geen kliko thuis😉 Ik ben zeker geen moraalridder hoor. Maar het is toch een kleine moeite om je vuilnis thuis weg te gooien? Je asbak thuis te legen..( beter nog stoppen met roken😉 )  Op plaatsen waar je normaal gesproken kinderen ziet spelen ( op vrije middagen zeker) Liggen de lege blikjes van Red-Bull overal. Lege wikkels van drugs..Hoe gevaarlijk!

Gelukkig kom ik ook mooie dingen tegen op mijn wandeling. De schoonheid van Gods natuur. Alom aanwezig. In grote en kleine dingen. De vogels die bij begeleiden … De bomen en de struiken.. Al verder wandelend kom ik richting polder… Daar zijn zoveel weide-vogels aanwezig dat ik echt even de tijd neem om stil te staan en te genieten. Zo mooi heeft god alles geschapen voor ons. Vaak zijn we te gehaast en lopen we er aan voorbij.. Maar als ik goed kijk en dit op me laat inwerken word ik stil….

0

Mocht je nou binnenkort tijd hebben voor een wandeling….Probeer dan eens te luisteren…

 

Liefs: Wilma.

 

954b7b248aacb7d70307f1eab288debd

Ongeleide projectielen…..

Het is echt niet zo dat ik tot de beste chauffeurs van Nederland behoor. Zeker niet…Maar er moet me nu toch wat van mijn hart… Afgelopen week 2 keer een bijna ongeluk gehad. Ik reed gisteren achter een bestelbusje.. Geen enkel probleem zou je denken want we gingen immers dezelfde kant op? Ja dat had je gedacht. Voor ik er erg in had ging deze beste man ineens rechtsaf de parkeerplaats op….zonder richting aan te geven of snelheid te verminderen…Ik kan je wel vertellen dat ik me het apezuur schrok. Pats boem op de rem…motor sloeg af en ik zat echt te shaken achter het stuur…De beste man had niet eens gezien dat ik achter hem reed… Ik was niet zo aardig tegen hem en heb “vriendelijk”gevraagd of hij de volgende rit misschien iets meer zijn spiegels zou willen gebruiken. Het antwoord was een nochalant schouder ophalen en een ” het ging toch goed”….

Vanmorgen was ik naar de supermarkt… Hier kun je parkeren in een parkeergarage ondergronds. Top! Dat zou je denken. Als je eruit rijdt….mag je wel ogen van voren en achteren hebben… Vele jeugd vliegt hier voorbij op de fiets en vind het heel normaal om dan de weg volledig tot hun eigendom te rekenen… Het scheelde een haar. Ik zag al hele visioenen in mijn hoofd voorbijflitsen.. Vervormde lijven en kapotte fietsen…gebroken lichaamsdelen en wat al niet meer….wederom in de ankers. Meneertje fietste zorgeloos voorbij zonder op of om te kijken. Op weg naar? Maakt niet uit. Hij kon gelukkig no verder op weg naar… Ik zou soms erg graag wat extra ogen en oren willen hebben. Zou het niet op mijn geweten willen hebben dat er iemand gewond raakt door…

Als we nu met elkaar een klein beetje meer opletten…soms onze snelheid wat aanpassen..Dat zou volgens mij al heel wat schelen toch?

 

 

 

 

kaartje

Bladeren in….

Al balderend door mijn fotobestanden kom ik soms zulke mooie dingen tegen. Dan dwalen je gedachten af naar die tijd. Je herbeleeft dan als het ware alles nogmaals. Foto’s ,kiekjes , kaarten…dat doet wat met mij. Ik ben nog wel een beetje van het ouwe ( en houden).Boven bij mij op de zolder staan 2 grote bakken vol met kaarten die ik mocht ontvangen in de periode dat het niet goed ging met mijn gezondheid. Niet alles heb ik bewaard…maar ik denk dat er in deze bakken toch wel zo’n 1500 kaarten zitten.  ( misschien wel meer..)Sommige met alleen een naam. Sommige met teksten erop. Al dan niet persoonlijk…Wat heb ik enorm veel troost geput hieruit. Elke dag mocht de postbode mij wat bezorgen. Het was een waar feest om zoveel medeleven te mogen ontvangen. Zelf probeer ik nu met enige regelmaat andere mensen te verblijden met een kaartje. Hoewel ik merk dat de verleiding soms groot is om dit digitaal te doen. Probeer deze verleiding toch te weerstaan. Want wat is er fijner dan een ander mens blij maken?

 

 

5f9991aa57e46db63f0eb0f28ff14152

Happy……

Zat net even te lezen op fb…Soms verbaas je je erover wat je allemaal tegenkomt. Overal zijn zorgen, verdriet, moeite…ziekte en ga zo nog maar even door. Het is dan ook lang niet altijd makkelijk om positief te blijven. Toch denk ik nog steeds dat er veel bij jezelf ligt…De manier waarop je met de dingen omgaat. We hebben immers een keuze…Niet in wat je overkomt en niet in wat er allemaal kan gebeuren in je leven. Maar we hebben wel een leus in hoe we met de dingen omgaan…Laten we het onze kwaliteit van leven bepalen of proberen we om verder te kijken en het zo’n plaats te geven in ons leven dat het niet alles gaat overheersen… Ik geef toe dat dat zeker niet makkelijk is. Het is juist erg moeilijk…Maar niets is onmogelijk. Zeker niet voor God. Laten we proberen om met Hem het (tijdelijke) leven wat draaglijker te maken voor en met elkaar…Immers: “Voor God is niets onmogelijk…”!CYLliPUWwAAek4d