Naastenliefde..

agapelove

Maandenlang kan ik al niet naar mijn vrijwilligerswerk…Ik mis het enorm! Elke keer denk ik op de dinsdagavond…morgen ga ik erheen. Al is het alleen maar voor een bakkie met elkaar…. Ik mis mijn collega’s…de bezoekers en alles wat erbij komt kijken… De praatjes met elkaar, de knuffels en zeker niet in de laatste plaats de soms zo heel goede gesprekken. Gesprekken die je dag zo kunnen kleuren. Je terug zetten op de aarde..back to basic. Vanmorgen ben ik gegaan!  Mezelf opgepept met koffie en hup!  Wat vond ik het fijn om iedereen te zien. Warme begroetingen en blije gezichten. Daar word ik ook heel blij van en dat deed me zo goed. Ben ook nog een poosje in de koffiehoek geweest… daar had ik een heel fijn en bijzonder gesprek met iemand die ik van vroeger kende…Het duurde een paar minuutjes voor ze mij herkende maar daarna was het alsof de jaren wegvielen…Herkenning en herinneringen ophalen…elkaar bemoedigen…Ik hoop zo dat er een sprankje Liefde van onze Vader naar haar mocht overspringen.. Zij en haar vriend hebben deze Liefde zo nodig…Er is zoveel gebeurd in haar leven…bijna teveel om te verwerken..Maar God kan haar genezen. Daar ben ik van overtuigd. Vind het zo fijn en zo mooi dat ze bij De Genadebank een plekje hebben gevonden waar ze terecht kunnen…Stap voor stap op weg….op weg naar een ander en beter leven. Er is altijd HOOP! Willen jullie bidden dat de heilige Geest in hun hart mag werken…

Hopelijk kan ik snel weer voor een bakkie gaan 🙂 Te lang iedereen gemist.. Maar voor nu eerst nog hard werken aan mijn conditie en beter worden 😉

Opwekking-642-De-rivier-Al-mijn-zonden-al-mijn-zorgen-neem-ik-mee-naar-de-rivier.-Heer-vergeef-mij-en-genees-mij-Vader-kom-ontmoet-mij-hier-1200x1800

 

 

Advertenties

2 weken vrij…..

let-go-let-god-art-print

Na een periode van griep( ikzelf)  en longontsteking ( manlief) doen we een serieuze poging om de draad weer een beetje op te pakken. Piet is halverwege de week weer begonnen met werken. Dat was best even flink wennen. Gelukkig maar een paar dagen en is het inmiddels bijna weekend. Bij mij zit de griep nog wel wat in mijn benen en longen…Hoest nog best wel wat…Afgelopen week mocht ik naar de Nefroloog. Eindelijk eens een artsenbezoek wat een beetje positief was. Het lijkt er zelfs op dat mijn nierfunctie wat is verbeterd! Top dus.  ( lang leven de wietolie 😉 ) De aankomende 2 weken hoef ik NIET naar het Umcu. Dat voelt zo heerlijk. Even geen ritjes naar Utrecht.. Geen bloed prikken…geen scans ect. Even heerlijk tijd om bij te komen. Straks moed verzamelen om de fysio te bellen zodat ik binnenkort kan gaan starten met een beweegprogramma. De spieren eens even goed gaan gebruiken en proberen om weer wat conditie op te bouwen. Loop hier nogal tegen aan te “hikken”…Eerst maar eens bellen en dan stap voor stap verder…soms heb ik een soort van * schop onder m’n k * nodig 😉  Ik heb mezelf even wat tijd gegeven om e.e.a een plekje te geven.. De uitslag van de Ct-Scan viel mij eerlijk gezegd een beetje tegen… Ik had me helemaal in gesteld op de woorden: “tumor is kleiner geworden”….net als die keer ervoor…en als ze dan zeggen dat dat niet zo is….dan val je stil….Wel was de tumor niet gegroeid! die ene dan…de andere was wat toegenomen in volume…dat zegt niet zo heel veel weet ik nu. Maar mijn hart luisterde niet zo goed…..leren “omdenken”dat is wel wat voor mij…. Piekeren is immers de verkeerde kant op denken.. De nachten zijn daar uitstekende momenten voor…dat blijkt bij mij maar al te vaak. Vanmorgen stond daar een mooi stukje over in de dagelijkse mail van #BIOY

‘Zelfs in de nacht spreekt mijn geweten.’

Midden in de nacht komen er veel gedachten in ons op en vaak ook zorgen. Als we die uitspreken in gebed, kan God met ons praten, ons sturen en kan ons lichaam zich veilig en beschut voelen…

Bij het lezen van dit laatste stukje gingen mijn gedachten bijna als vanzelf naar Romeinen 8 ;18… * Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.*

Leren om je zorgen los te laten….Dat blijft toch wel moeilijk… God niet voor de voeten te willen lopen…Je leven volledig in zijn Vaderhand leggen. Stap voor stap verder gaan aan Zijn Hand. Hij laat nooit los wat Zijn hand begon.

 

Wie maar de goede God laat zorgen
en op Hem hoopt in ’t bangst gevaar,
is bij Hem veilig en geborgen,
die redt Hij godlijk, wonderbaar:
wie op de hoge God vertrouwt,
heeft zeker op geen zand gebouwd.

 

van die nachten….

alone

Gisteren was ik weer even in het Umcu ….Vorige week was ik een Ct-Scan wezen maken en de uitslag zou ik gisteren dus krijgen. Half ziek bij mijn vriendin in de auto op weg. Griep voor de derde keer dit seizoen…. Ondanks de griepspuit. Ik denk dat ik die aankomend najaar maar eens niet ga halen. Piet is ook al meer dan een week flink ziek. Het begon met een luchtweginfectie en inmiddels heeft hij longontsteking.. AB helpt niet afdoende  vandaar dat de Huisarts hem nu maar een stootkuur prednison heeft gegeven. We houden elkaar dus flink wakker snachts… Om de beurt hoesten en proesten en wc-bezoekjes…dat komt de nachtrust nou niet bepaald ten goede… We zijn samen een soort van kneus en kneus… De uitslag gisteren viel mij eerlijk gezegd een beetje tegen….ik had na de vorige keer zo gehoopt dat de tumor wederom kleiner zou zijn geworden……Helaas was dat niet het geval. De tumor is niet kleiner geworden. …maar ook niet gegroeid!  Het verdachte plekje lijkt wel iets in massa te zijn toegenomen…maar dat kan door de bestraling komen… Het wordt nl een soort van verpulverd door de bestraling en de long moet dan nog  “opruimen”.,   Een lotgenoot verwoorden het als volgt: Chemo verlaat je licham weer maar de bestraling blijft heel lang onzichtbaar maar wel voelbaar in je lijf aanwezig… Het bericht viel me best wel rauw op m’n dak….Eerlijk gezegd had ik hier niet zoveel rekening mee gehouden…Mijn hoofd snapt het allemaal wel maar mijn hart is een beetje van slag zeg maar… En wat gebeurd er dan…dan komt het bij mij snachts naar boven… de vragen en twijfels…de onzekerheden… overdag ben ik meestal wel bezig met van alles en nog wat…maar savonds en snachts is het tijd om alles eens goed te overdenken… geen afleiding…alleen met mijn gedachten en mijn Vader. Aan Hem vertrouw ik al mijn zorgen toe. Terwijl er zoveel vragen door mijn hoofd gaan komen de antwoorden als vanzelf ik de vorm van liedjes…

Blijf mij nabij, wanneer het duister daalt,
De nacht valt in, waarin geen licht meer straalt.
Andere helpers, Heer, ontvallen mij.
Der hulpelozen hulp, wees mij nabij.

U heb ik nodig, Uw genade is
mijn enig licht in nacht en duisternis.
Wie anders zal mijn leidsman zijn dan Gij?
In nacht en ontij, Heer, blijf mij nabij.

Blijf dicht bij mij
Heel dicht bij mij
Blijf mij nabij
O Jezus.

Houd, Heer, Uw kruis hoog voor mijn brekend oog,
licht in het duister, wijs de weg omhoog.
Uw dag breekt aan, de schaduw gaat voorbij,
In dood en leven, Heer, wees Gij nabij.

Blijf dicht bij mij
Heel dicht bij mij
Blijf mij nabij
O Jezus.

 

God van trouw, U verandert nooit, Eeuwige, U mijn Vredevorst.

Aller Heer, ik vertrouw op U. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. U bent mijn rots wanneer ik wankel, U richt mij op wanneer ik val. Dwars door de storm bent U Heer, het anker; ik stel mijn hoop alleen op U. God van trouw, U verandert nooit, Eeuwige, U mijn Vredevorst. Aller Heer, ik vertrouw op U. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. Heer, ik roep tot U, opnieuw en opnieuw. U bent mijn rots wanneer ik wankel, U richt mij op wanneer ik val. Dwars door de storm bent U Heer, het anker; ik stel mijn hoop alleen op U.

 

Terwijl ik in bed lig en de liedjes meezing in mijn hoofd komt de rust terug. Hij is altijd bij mij en zal me nooit verlaten. Hoe zwaar het soms ook mag zijn God is erbij. Nu kan ik ook blij zijn met de uitslag van gisteren. De arts vertelde mijn ook nog dat de bestraling nog lang niet is uitgewerkt!  De rust leren nemen om te accepteren dat alles goed zal komen is aan mij. Hij zal mij daarbij helpen.  Wat een troost om dit te mogen weten.Wat een machtig God.

Het mooiste moet nog komen!

“Want ik ben er zeker van dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die over ons geopenbaard zal worden.”

cross

wat een start….

foto2

waarom bloggen? Omdat ik zo de dingen van me af probeer te schrijven…alles op een rijtje te zetten….mijn gedachten ordenen. Het helpt een beetje……. 😉

Vorige week zaten we nog op de nieuwjaarsreceptie van Harten-twee…Onwetend van wat ons te wachten stond..Afgelopen week was een heftig weekje…..  het begon allemaal zo “normaal”…Smorgens was ik heerlijk naar buiten om een kleine wandeling te maken met een tussenstop bij mijn moedertje om daar dan even een bakkie te doen en wat uit te rusten alvorens terug te lopen. Geen enkel probleem. Zelfs nog even boodschapjes gedaan in de winkel van het verzorgingstehuis. Thuis ook alles nog oke. Piet kwam vroeg in de middag thuis… Hoestend en proestend…duidelijk een griep onder de leden. Naar bed dan maar!  Ik was er net uit gegaan en ging beneden theetje maken en wat tv kijken…En daar kwam het ineens….zo’n druk op mijn borst…alsof er iemand met 2 vuisten mijn ribben naar binnen probeerde te drukken…zakte totaal niet af..Ik maar puffen…( had het al eerder iets gehad maar dan ging het weer weg…) Helaas bleef het. Manlief uit bed geroepen na zo’n 3 kwartier…Huisarts gebeld. Ze kwam naar mij toe en na wat overleg met Umcu besloten om me in te sturen. Ambu gebeld en daar lag ik weer…. Wat maakt dat veel in je los zeg….flashbacks…..sirene ect…bah bah bah!  Niet alleen voor mij maar zeker ook voor mijn kinderen  Eveline en John…….Piet  en allen die mij zo lief zijn .Dan lijkt en voelt het alsof het allemaal gisteren was.De tussenliggende jaren vallen ineens weg…daar lig je weer… poeh poeh! onderzoeken…bloed ECG aan de telemetrie en ga maar door….

Inmiddels ben ik gelukkig weer thuis! Ze weten niet zo goed waar één en ander van komt. Kan van de bestraling zijn! Maar het kan ook zo zijn dat er één of meerdere adertjes verstopt zitten…Daarom zijn er de aankomende periode vervolgonderzoeken gepland.  MRI met en zonder inspanning. Ook wel Myoview genoemd.

*   Myoview

Een myoview geeft informatie over de doorbloeding van de kransslagaders en vertelt zo hoe het met de zuurstofvoorziening van de hartspier is.* (nuclear onderzoek van het hart)

Aan de hand daarvan gaan ze verder kijken…mocht het nodig zijn dan volgt er nog een hartkatheterisatie.  Voor nu heb ik een Nitrolingual pompspray mee naar huis gekregen. Bij klachten mag ik dan een spraytje onder mijn tong doen. Bellen met de SEH en melden. Gelukkig heb ik diezelfde erge druk nog niet weer gevoeld. Maar de schrik zit nog wel behoorlijk in mijn benen….Proberen weer de rust en het vertrouwen in mijn lijf terug te vinden..

Afgelopen donderdag ook nog een CT-Scan gekregen van mijn longen. Voor de uitslag hiervan ga ik aankomende maandag naar mijn longspecialist.

Manlief ligt nog steeds op bed….beginnende longontsteking. Heeft een antibioticakuur. Duurt altijd even voor deze aanslaat… We zijn dus een soort van * kneus & kneus * van ons beide is het energie-nivo behoorlijk gedaald….

We weten dat het echt wel weer goed komt. Voelen ons getroost en en bemoedigd door jullie lieve en warme reacties. We weten ons veilig in Gods handen. Hij laat nooit los wat zijn Hand begon.

 

Ruwe stormen mogen woeden,
alles om mij heen zij nacht,
God, mijn God zal mij behoeden,
God houdt voor mijn heil de wacht.
Moet ik lang zijn hulp verbeiden,
zijne liefde blijft mij leiden:
door een nacht, hoe zwart, hoe dicht,
voert Hij mij in ’t eeuwig licht.

zingt ziel

Aftellen….

kerstboodschap-e1447777860843

Wat is het afgelopen jaar voorbijgevlogen! Voor mijn gevoel hebben we een stukje overgeslagen? Herkenbaar…… Het was en is een zeer bewogen jaar geweest voor mij en allen die mij zo lief zijn. Een jaar waarin er zoveel gebeurde dat het soms net een film lijkt… Was dat maar zo denk ik soms….Een film heeft meestal een happy end toch?  Wat zou dat fantastisch zijn… Momenteel ben ik iets aan het opknappen van “griep”….Nog steeds giga verkouden en hoesten. Heb mezelf daarom maar “huisarrest” opgelegd. Vorige week is Piet gevallen op werk…Blauw oog – bril stuk…opgezet scheenbeen en meerdere blauwe plekken.  Heeft nog wel erg last van zijn kaak maar is wel “gewoon” aan het werk… Daarnaast kreeg ik vorige week te horen dat de plek op mijn borstbeen niet goed is en ben ik inmiddels begonnen met de Chemozalf.  Mijn dochter Eveline mocht afstuderen op de VU- Amsterdam. Zo rete-trots op haar! Ze is inmiddels ook al aan het werk en zeer gelukkig. Zoonlief is a.s donderdag jarig. Mooie dingen allemaal en dat maakt me heel blij en gelukkig. ( tel mijn zegeningen).  Weer een jaar samen met allen waar ik zo van hou. Een jaar met up’s & down’s…  sommige down’s kwamen keihard aan… een jaar waarin ik al mijn vrijwilligerswerk noodgedwongen  moest neerleggen…( hopelijk tijdelijk 😉 ) Maar wel een jaar waarin we er niet alleen voor stonden. Hij was altijd bij ons en hielp ons door de moeilijke en zware dagen heen.  Aftellen….dat is wat me nu vooral bezighoudt…aftellen naar volgende week donderdag. Dan heb ik eerst onderzoek en daarna een gesprek met de longspecialist.. Hopelijk krijg ik dan te horen of de behandeling is aangeslagen.  Spannende dagen dus… enerzijds heb ik er alle vertrouwen in…maar anderzijds ben ik ook bang. Bang dat de bestraling niet afdoende is geweest… Wat dan?   Daar waar liefde en hoop samenkomt, is toekomst. Dat hou ik elke dag in mijn gedachten en hart.

Dit jaar stuur ik geen kerstkaartjes…het is me allemaal net teveel… ( erg vermoeid). Dank aan iedereen die voor ons (mij) heeft gebeden en dat nog doet. Dank voor jullie lieve en bemoedigende berichtjes, bezoekjes,  ect…. Dat voelt als een warme deken om ons heen. Wij wensen jullie allen  liefdevolle kerstdagen met elkaar en voor 2018: Gezondheid – Liefde – Geluk – Vertrouwen en bovenal Gods nabijheid.

1-kerstwens

 

Vol verwachting klopt……

 

33b8460299b73764945bd65e07f0a654

Geen enkel jaar ben ik zo weinig bezig geweest met de aankomende feestdagen als nu… Sinterklaas….dit jaar “even”niet. Moet er eerlijk gezegd niet aan denken dat ik nu winkel in en winkel uit zou moeten gaan sjouwen. Zo niet mijn ding nu. Terwijl ik anders niks liever doe dan heerlijk sjuumen. Het liefst kleine dingetjes voor de mensen waar ik zo van hou.  De andere feestdagen die eraan zitten te komen? Eigenlijk weinig afgesproken. Zelf mensen vragen is me teveel…Naar anderen toegaan eerlijk gezegd ook. Een bezoek van hooguit anderhalf uur trek ik net…daarna bijtanken in mijn bedje.. Dit soort dingen heb ik vanmorgen kunnen bespreken in het Umcu…was daar voor de andere uitslagen van mijn jaarscontrole.   Ik was vandaag samen met mijn vriendin terwijl Piet met giga migraine thuis op bed lag…Mijn eigen cardioloog was er wegens ziekte niet..daarom kreeg ik iemand anders. Wat een #Topkerel was dit. Jong, fris en fruitig  en zeer zorgvuldig. Een enorm luisterend oor en begripvol. Dat had ik echt even heel hard nodig.  (Mijn eigen Cadioloog is ook een topper hoor!)  Mijn vele vragen en zorgen werden uiterst serieus genomen en goed beantwoord en uitgelegd.  De echo van mijn hart was goed! JIPPIE!!  Wel had ik weer een te hoge bloeddruk…daar word nog even over nagedacht en e.e.a besproken met de Nefroloog. Ik heb andere medicijnen gekregen om te kunnen slapen. Dat slapen en Wilma is nog niet echt een goede combinatie. Nu krijg ik iets waardoor ik ook meer en beter zou moeten gaan doorslapen. Tijdelijk natuurlijk want de bedoeling is dat ik het t.z.t weer ga afbouwen.  De uitslagen van mijn bloed ect waren nog niet binnen. Maar dat hoor ik nog wel. het lijkt er voor nu op dat de bestraling mijn hart niet heeft beschadigd! De druk op mijn borst die ik steeds voel  en de benauwdheid komt dus echt van de bestralingen. Dat stelt me wel enigzins gerust. Maandag mag ik wederom naar het Umcu – naar de Dermatoloog…. Even wat plekjes laten nakijken…  Half december weer naar de Longspecialist… daar hoop ik dan meer te horen over  of de bestraling zijn werk goed heeft gedaan.  Maar voor nu eerst: Weekend!!

vertel_god_geen_hoe_groot_uw_storm_citaat_is_briefkaart-r7d37b354317941a79180068dcca177b8_vgbaq_8byvr_512

Soms heeft je hart meer tijd nodig…..

always-listen-to-your-heart-lt-may-be-on-your-24144955
Eindelijk eens een weekje zonder ziekenhuisbezoeken. Geen gehaast en niks plannen. Niet nuchter blijven …gewoon smorgens heerlijk rustig aan kunnen doen. De tijd om even naar mijn moedertje te gaan voor een bakkie. Heerlijk!!  Vorige week was een drukke week omdat ik na overleg toch weer naar de longarts moest.  Gelukkig wezen de foto’s uit dat er geen ontsteking in mijn longvliezen zat. Wat een opluchting. Wel vond ik het enorm confronterend om de foto’s zo te zien.  waar ik gedacht had dat de tumor wel weg zou zijn…viel me dat enorm tegen toen ik de tumor nog gewoon zag zitten….Bah bah BAH!! De longspecialist zei me dat dat “normaal”was….maar toch…Ik had zo graag gezien dat er al wat veranderd was…  Hij vertelde me dat mijn klachten ( kortademigheid- hoesten- benauwdheid-ernstige vermoeidheid …) er bij horen. Naweeen van de bestraling en van je ziekte. Het blijft enorm belangrijk jezelf de tijd en de rust te gunnen om in deze zgnd “herstelfase”… te accepteren dat je lichaam de tijd nodig heeft. extra tijd in mijn situatie omdat mijn lichaam nu eenmaal anders reageert op de behandeling.  Ik merk de afgelopen dagen wel dat e.e.a iets meer een plekje krijgt in mijn hoofd  ( en hart) Vind het soms gewoon erg moeilijk om een aantal dingen niet te kunnen doen die ik zo dolgraag deed. Daarbij denk ik aan mijn werk bij de genadebank….mijn lotgenotencontact bij HartenTwee… Ook gewoon de ‘normale” dingen in huis. Stofzuigen bv…dat doe ik in etappes.. Maakt niet uit denk ik nu..heb de tijd.  En al die andere klussen in huis doet Piet momenteel …wat een #Topper.   Het lijkt soms net of de geschiedenis zich herhaalt…Weer ziek…destijds namen de kinderen en familie en vrienden ook al zo veel van mij over…Denk nu zo vaak aan die tijd terug…Wat waren mijn kinderen nog klein en o zo kwetsbaar… Nu zijn ze ouder maar nog steeds kwetsbaar en je wilt ze zo graag beschermen.. helaas kan ik dat in dit geval niet meer doen. Gelukkig hebben ze beide iemand om op terug te vallen. Dat scheelt 🙂   en geeft me iets meer rust. Mijn 2 kinderen Eveline & John….wat ben ik trots op hun! het leven is lang niet altijd makkelijk voor hun geweest en desondanks zijn ze 2 prachtige mooie mensen geworden. #ProudMama.

Maar toch.. Het voelt soms zo terug bij af….. je wilt het immers zo dolgraag zelf doen…  merk ook aan mezelf dat mijn emoties soms net een soort van rollercoaster zijn… Huilen en lachen liggen dan erg dicht bij elkaar…Juist op die momenten als ik denk dat het echt niet meer gaat…juist dan voel ik de nabijheid van God heel sterk. Hij stuurt zijn engelen op mijn pad. Engelen die je even een berichtje sturen…kaartje of fruit brengen… je ophalen  zodat je er even uit bent. Dan hoor ik een stem (Zijn Stem) die me zachtjes toefluistert: ” je bent niet alleen! IK ben bij je ” Wat een troost en wat een zegen te weten dat Hij voor me zorgt.

 

Zou jullie willen vragen om te bidden….niet alleen voor mij maar voor allen die dicht om mij heen staan..  ( Mijn man en mijn kinderen en hun partners…mijn moedertje….)   Ook graag voor mijn buurman Kees die ook ziek is en mijn buurvouw  Alie een aantal huizen verderop…ook zij is ziek voor Angeline en Alice & Rut…Jessica , Marla , Albert…… we hebben allen kanker en hebben jullie gebeden zo nodig….

Want ik ben verzekerd, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch tegenwoordige, noch toekomende dingen,
 Noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onzen Heere. ( Romeinen 8:38-39)

 

Volgende week mag ik naar de Cardioloog voor controle en een paar dagen daarna naar de Dermatoloog.. Word supergoed in de gaten gehouden en ze zijn allemaal heel erg lief en begripvol. Ik weet dat ik in goede handen ben. Op vele manieren 😉

HERDER

 

 

De stilte…….

Afgelopen nacht eindelijk weer eens kunnen slapen zonder een “pammetje” te gebruiken.  Slapen is nogal een een dingetje…zo gezegd.  Ben de hele dag vreselijk moe en kan zomaar wegdutten op de bank maar zodra ik snachts wakker word om naar de wc te gaan is het mis. Klaarwakker lig ik dan… te staren in het donker…er vliegt dan van alles door mijn hoofd. Lijk dan wel gevangen in een maalstroom.  Eerder bleef ik liggen maar daar word niemand gelukkig van. Nu ga ik er maar uit…maak een theetje en knuffel een poosje met de poezebeesten. ( die er overigens niet veel van snappen, want ik ben op een zeer raar tijdstip beneden 😉  ) Daarna val ik soms toch nog weer in slaap. Soms niet en dan lig ik rond half 6 in de ochtend in een warm bad. Soort van omdenken.  Was ik voor een 2 weken geleden vol goede moed om aan een beweegprogramma mee te gaan doen, moet ik nu heel eerlijk bekennen dat dat veel te hoog gegrepen was.  Ik wil te snel en te veel. Mijn hoofd is vol goede moed en vol met plannen. helaas denkt mijn lichaam daar anders over.  Ben zo blij met de adviezen en tips die ik krijg van lotgenoten. Zij weten en ervaren immers soortgelijke dingen. Heb ook af en toe contact met Jola….Zij adviseerde me om de therapie ( de bestraling ) te omarmen. Daar moest ik even over nadenken…iets omarmen wat je niet ziet en wat er toch heel duidelijk voelbaar is.  net als met je geloof in God. Je ziet Hem niet maar Hij is er altijd.  Wat een prachtige gedachte en hoe fijn! Voorlopig mijn “sportplannen” dus maar even op de plank geparkeerd.   De plekken in mijn mond en op mijn rug genezen goed.  Smeren met Boegemzalf  voelt als een weldaad.  mijn pufjes doen hun best om mijn kortademigheid iets in te perken.  Voor de aankomende periode staan er weer wat afspraken gepland in het ziekenhuis.  Hopelijk mag ik daar positieve berichten horen. Wel lukt het me om om de dag een kleine wandeling te maken. Meestal een klein kwartiertje ( of 10 min.) Dat voelt reuze goed en ik geniet daar intens van. Heerlijk  buiten bij ons achter , het is daar dan zo heerlijk stil. Mijn gedachten komen daar tot rust en ik geniet van al het moois dat de Schepper mij laat zien. hieronder één van de liedjes die dan vaak in mijn hoofd en hart zijn.

 

Hier in de stilte, zoek ik naar u
Kom met uw geest mij nabij
En al mijn streven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

Ik heb gezworven ik heb gezocht
Gezocht naar de plek waar ik hoor
Maar al mijn wegen leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

Mijn ziel blijft wachten hier in uw huis
Totdat het rust vindt bij u
Wat ik kan geven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

Jezus mijn heiland ik schuil bij u
Want u heeft alles volbracht
En heel mijn leven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

En heel mijn leven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer

(Kees kraayenoord)

Terugkijkend....-862x868

 

Follow-up.

Inmiddels zijn er al weer 4 weken verstreken sinds mijn laatste bestraling. Weken waarin  de vermoeidheid een erg grote rol in mijn leven is gaan spelen.   Vorige week ben ik naar de Nefroloog geweest. Daar kreeg ik gelukkig positieve dingen te horen. Geen verslechtering van mijn nierfunctie. Zo blij!! Ik was daar nl erg bang voor.. .. Voor vandaag stond er een gesprek met de Oncoloog op de planning. Piet had een halve vrije dag geregeld zodat we samen konden gaan.  Van tevoren had ik al een aantal vragen op papier gezet. Ik ben nogal van het vergeten op dit moment en wilde een aantal dingen graag weten. Helaas kon ze niet op mijn meest dringende vragen een voor mij bevredigend antwoord geven. Ik wilde nl dolgraag weten of de tumor weg is-was….Daar voor is de tijd tekort. De bestraling werkt nog door.  letterlijk zei ze: “in jou geval is het nu eenmaal zo anders. Jou lichaam is niet zoals dat van een ander omdat je getransplanteerd bent en dus gaat alles anders. De bestrijding van de tumors en het genezingsproces “. De vermoeidheid zal ook zeker langer blijven dan bij een willekeurig patient.  Dat was wel even slikken….maar ook gewoon heel eerlijk! Daar hou ik van. We konden onze vragen goed stellen en wederom nam ze alle tijd voor mij (ons).  We hebben samen met haar een plan opgesteld.  Binnen korte tijd opnieuw naar mijn longspecialist.  Voor dat ik op gesprek ga bij hem zullen er dan een aantal onderzoeken plaatsvinden.  Zodat we kunnen zien hoe en wat de bestraling heeft gedaan. Daarnaast ga ik me aanmelden voor een beweegprogramma met een oncologische indicatie. Om op deze manier te gaan proberen mijn conditie iets te verhogen. Deze is nu namelijk erg slecht.  al met al was dit een enerverende dag.
Eerlijk gezegd weet ik nog niet echt veel meer….maar toch voelt het als een stukje vooruitgang! Ik hoef immers zoals het er nu uitziet geen verdere therapie.  Hopelijk weten we snel in hoeverre de behandeling is aangeslagen. Ik blijf positief , want het voelt goed.  Elke keer een ietsiepietse vooruit. Kleine stapjes welliswaar maar toch!

Jullie liefdevolle gebeden – berichtjes -apjes – kaarten – bloemen ect.. het doet mij (ons)  zo goed! De wetenschap  dat er zoveel mensen met mij meeleven….aan ons denken en voor ons bidden.  Juist op die momenten als het tegen zit….dan  komt er altijd wel iets wat me weer opbeurt.  Engelen op mijn pad zijn jullie.  Dank!!!

Ik weet, aan wien ik mij vertrouwe,
al wisselen ook dag en nacht.
Ik ken de rots waarop ik bouwe;
hij faalt niet, die uw heil verwacht.

DNcmmPHXkAEb6km

 

er is voor alles een tijd…

Zomaar een zaterdagmorgen in Oktober…Het is nog steeds erg zacht herfstweer. Mijn rozenstruik staat (wederom) in bloei. De musjes trekken rietsprietjes uit onze schutting…En de Hortensia laat zo af en toe nog een prachtige bloem zien aan ons. De jaargetijden…wat wonen we toch in een mooi land. Een land waarin de grootsheid van God zo duidelijk aan ons wordt getoond. Elk jaargetijde heeft zo z’n charme. De natuur spreekt zonder woorden.  Afgelopen dagen is het me gelukt om (bijna) elke dag een klein stukje te gaan lopen. Heerlijk de frisse lucht in mijn longen opsnuiven. Hoofd leeg maken en genieten van de stilte en al het moois wat ik dan tegenkom. Dan voel ik me rijk.  Proberen te genieten van wat wel lukt.  I.p.v verdrietig te zijn over wat (nog) niet lukt of gaat zoals ik het wil… Zeker is dat er. Mijn hoofd en lijf zijn lang niet elke dag op één lijn.. verre van dat soms. Smorgens bij het ontwaken lijkt het allemaal één grote boze droom….net of het allemaal niet waar is…totdat een fikse hoestbui me er keihard aan herinnert dat het real is.. Gelukkig heb ik wat voor het hoesten en heel af en toe neem ik ook iets om even een nacht goed door te slapen.  Dat kan een mens zo goed doen he 😉 Aankomende week mag ik op visite bij de Nefroloog…dan gaan we kijken hoe mijn nieren zich hebben gehouden tijdens en na de bestralingen.  De bestralingen werken nog volop door in mijn lichaam…dat is ook te voelen en te merken.  overprikkelde longen en benauwdheid… Zodra ik probeer dingen te doen dat kom ik lucht tekort.. Mijn tempo leren aan te passen, dat is nogal een “dingetje”… Maar ik werk eraan 😉 Probeer ook goed mijn rust te nemen. Die week erna hebben we een gesprek met de Oncoloog.  Heb inmiddels een soort van vragenlijstje gemaakt met de dingen erop die ik graag bespreken wil…als ik daar zit ben ik nl vaak vergeten wat ik allemaal zou willen vragen. Wil zo graag weten of de behandeling aanslaat.. De onzekerheid is soms moeilijk..Gelukkig is er daar altijd volop de tijd en aandacht voor me. en is geen vraag raar of apart.   Nu dan eerst heerlijk weekend. Even helemaal niks en tijd voor elkaar. zoals prediker zegt is er overal een tijd voor..

Er is voor alle dingen een moment en voor alle dingen onder de hemel is er een tijd.
2 Er is een tijd om geboren te worden en er is een tijd om te sterven.
Er is een tijd om te planten en er is een tijd om uit de grond te trekken.
3 Er is een tijd om te doden en er is een tijd om te genezen.
Er is een tijd om af te breken en er is een tijd om op te bouwen.
4 Er is een tijd om te huilen en er is een tijd om te lachen.
Er is een tijd om te treuren en er is een tijd om te dansen.
5 Er is een tijd om stenen weg te gooien en er is een tijd om stenen te verzamelen.
Er is een tijd om te omhelzen en er is een tijd om afstand te houden.
6 Er is een tijd om te zoeken en er is een tijd om te verliezen.
Er is een tijd om te bewaren en er is een tijd om weg te gooien.
7 Er is een tijd om te scheuren en er is een tijd om dicht te naaien.
Er is een tijd om te zwijgen en er is een tijd om te spreken.
8 Er is een tijd om van iemand te houden en er is een tijd om iemand te haten.
Er is een tijd voor oorlog en er is een tijd voor vrede.

Aan ons om te beslissen hoe we met die van God gekregen tijd omgaan….Ik voel me nog steeds rijk gezegend met al die extra jaren die ik al van God gekregen heb. #bonusjaren.. #Donor. God geeft kracht naar kruis. Hij is het die mij sterkt.

Wat geniet ik enorm van jullie meeleven, in welke vorm dan ook. Berichtjes -gebeden-kaartjes-apjes-bloemen-kadootjes…om stil van te worden… Elk teken van meeleven voelt aan als een warme deken. zo fijn en bijzonder.. Voel me gedragen in gebed. #Dank!

 

Vanmorgen dit prachtige lied steeds in mijn hoofd en hart…

 

Blijf mij nabij, wanneer het duister daalt,
De nacht valt in, waarin geen licht meer straalt.
Andere helpers, Heer, ontvallen mij.
Der hulpelozen hulp, wees mij nabij.

Wees bij mij, nu de dag ten einde spoedt.
Alles verdoft wat glans bezat en gloed.
Alles vervalt in ’t wisselend getij,
maar Gij die eeuwig zijt, blijf mij nabij.

U heb ik nodig, uw genade is
mijn enig licht in nacht en duisternis.
Wie anders zal mijn leidsman zijn dan Gij?
In nacht en ontij, Heer, blijf mij nabij.

Ik vrees geen kwaad, want bij mij is de Heer.
Tranen en leed zijn nu niet bitter meer.
Waar is uw prikkel, dood, wat dreigt ge mij?
Ik triomfeer, mij is de Heer nabij.

Houd, Heer, uw kruis hoog voor mijn brekend oog,
licht in het duister, wijs de weg omhoog.
Uw dag breekt aan, de schaduw gaat voorbij.
In dood en leven, Heer, wees Gij nabij.

 

Liefs.

in-christ-alone