Pokémon…..

Afgelopen zaterdag gingen we richting Den Haag. Sinds kort woont mijn dochter daar en we zouden met elkaar ‘s avonds naar het vuurwerk gaan.  We troffen het enorm met het weer en konden dus voordat het vuurwerk begon nog heerlijk een drankje doen op het terras. Daar kon ik in levende lijve ervaren hoe extreem de * Pokémonhype*  is….. Werkelijk de helft van de mensen die op de boulevard lopen zijn een soort van zombies geworden…Telefoon in de hand en al starende op hun schermpje lopen ze rond… Je weet werkelijk niet wat je ziet!! Onbegrijpelijk dat mensen o in de ban van kunnen zijn. Wij zaten aan een drankje daar buiten en opeens een enorm gegil en  ja soort van gekrijs…

“Pikachuw “!!!!  en ineens vliegen er van alle kanten mensen richting dat bewuste tafeltje!! Kinderen door het dolle heen en ja ook volwassen….Springen en roepen Yeah!! Ik heb hem!pikkachuw

Met stomme verbazing heb ik dit allemaal eens zitten bekijken en  eerlijk gezegd verbaasd het mij nog steeds. Ongelofelijk hoe een spel mensen op de één of andere manier zo in zijn macht kan krijgen. ( of in de beweging ;- ) )  Er word alleen nog maar gesproken over heb jij die al  of die? Nou nee hoor. Geef mijn portie maar aan fikkie :-)  Voor mij hoeft dit niet zo…Wat zou het toch prachtig zijn als al deze mensen Jezus eens net zo zouden gaan volgen en voor Hem al die interesse hadden…

 

Let it go….

go

Een doodgewone woensdag dacht ik vanmorgen……redelijk vroeg in de kleren en tijd voor ontbijt en niet te vergeten: Koffie :D   Het is en blijft wonderlijk om te leren zien hoe God ons leidt op ons pad. Hoe Hij alles in Zijn hand heeft. Vaak hebben we de neiging om de dingen zelf te willen doen. Zelf zoeken naar oplossingen en ga zo maar door. Elke keer weer als ik mezelf daar ook op “betrap”….merk ik steeds weer dat dat zo niet werkt. We kunnen van alles bedenken en proberen, maar het belangrijkste doen we niet…. Dat is op God vertrouwen. Hij weet immers wat goed is voor ons.  Ik bemerk bij mezelf dat ook nog zo vaak…Te weinig Godsvertrouwen. Teveel ikke…te weinig GOD. Heb mezelf voorgenomen om hier echt een gebedspunt van te maken….Leren de dingen in de Handen van God te leggen. Hem vertrouwen boven al. Dat gaat echt niet zo makkelijk als ik dit hier neer tik…Maar het is wel het enige wat werkt.

vertrouw-op-god.jpg

knipoogjes van…..

Afgelopen weekend verliep een beetje anders dan ik in mijn gedachten had.. Vol goede zin ging ik het weekend tegemoet, maar de dingen liepen niet zoals ik me had voorgesteld. Mijn lijf protesteerde aan alle kanten. Genoeg is genoeg leek het mij te zeggen. Ik had totaal geen energie om wat dan ook te doen met als gevolg dat er helemaal niks meer uit mijn handen kwam. Totale vermoeidheid sloeg toe. Waar ik normaal gesproken zeer optimistisch van aard ben viel er nu een soort van depressie over me heen. Elk klein dingetje wat ik wilde doen koste me een berg energie die ik nu niet meer bezat. Zondag was een off-day…Nog wel naar mijn moeder geweest. Maar daar bleef het dan ook bij voor deze dag. Eten smaakte me niet. En alles deed me pijn. Ik zag mijn toekomst zeer somber in…kon ik het allemaal nog wel aan? Zou ik weer de moed en energie kunnen opbrengen om er weer “tegenaan”te gaan. Lange gesprekken met mijn lieve man en veel rust die dag zorgde ervoor dat ik toch nog een beetje positief de avond tegemoet keek. Plots kreeg ik een apje van een lieve vriendin die me uitnodigde om eind deze week samen een broodje te gaan eten. Dat kleurde mijn dag weer wat vrolijker en ik fleurde er veel van op. Knipoogjes van God noem ik dat. Ze zijn er zo vaak en altijd op het juiste moment. Ze geven dat je weer even heel goed weet dat je het niet alleen hoeft te doen! Vanmorgen in de supermarkt werd ik aangehouden door een moeder van één van de clienten waar ik op woensdagmorgen vrijwilligerswerk doe…Ze sprak haar dankbaarheid uit naar ons toe over hetgeen we daar doen voor haar zoon en vele anderen. We hadden het over hoe God je leven controleert en leidt ook al heb je dat zelfs soms niet meer in de gaten. Hij is het die voor ons zorgt en die ons leven in Zijn Hand houdt. Wat een mooie knipoogjes mocht ik ontvangen. Zo bemoedigd Hij jou en mij telkens weer….  Ik voel me gesterkt en bemoedigd en heb het gevoel dat ik het weer kan! Met Hem zijn alle dingen mogelijk.

 

Wilma.

 

Zorgverzekeraar

Perikelen….

Al een tijdje was ik van plan om weer eens een blog te schrijven.  Maar op de één of andere manier kwam het er maar niet van. Een mens kan zo maar druk bezig zijn met van alles en nog wat. Afgelopen week “vierde” ik mijn 14 HARTverjaardag..14 jaar is het nu alweer geleden dat ik dit fantastische kado mocht ontvangen van mijn Donor aan wie ik elke dag denk. Nooit is deze persoon uit mijn gedachten. Zonder hem/haar was ik hier niet meer. ( waarbij God de grootste eer krijgt. zonder HEM zijn we nergens. Hij bepaald nog altijd ieder uur en elk ogenblik van mijn (ons ) leven. Om dit hart goed te kunnen laten functioneren en ervoor te zorgen dat het niet afstoot slik ik veel ( zware) medicijnen. Helaas kan dat niet anders….het is nu juist door al deze middelen dat ik andere klachten heb gekregen. Mijn zenuwen zijn beschadigd en dat heeft geleid tot Polyneuropathie in mijn benen. Ook hiervoor krijg ik medicijnen. Helaas kunnen mijn nieren dit alles niet zo goed meer verwerken en dat heeft nierfalen tot gevolg. De afgelopen tijd ben ik vaak naar de Nefroloog geweest en ben nu dan aangemeld voor de pre-dialysefase. De aankomende weken ben ik wekelijks in het UMCU voor onderzoeken en gesprekken met diverse mensen. Dit alles om me toch enigzins voor te bereiden op de volgende fase…De dialyse..of een donornier.              Jullie kunnen denk ik wel begrijpen dat ik nog niet alles echt een plekje heb kunnen geven. Weer dat traject in te gaan is best wel heftig..Ik weet immers maar al te goed wat er dan op mijn pad komt (kan komen) Heel langzaam aan begint alle info van afgelopen week een beetje in te dalen. Geen idee of ik de dialyse voor kan zijn d.m.v een nier van een levende donor. het zou natuurlijk super zijn als dat zou lukken. En zo niet dan ga ik dus Dialyseren t.z.t …Maar dan zal er eerst een shunt geplaatst moeten worden en deze heeft tijd nodig om te `rijpen`…dat duurt gemiddeld 6 weken tot 100 dagen. Aankomende week wederom gesprek met de dialyse/verpleegkundige. Echt superlieve mensen werken daar en ik mag alles vragen..Nemen volop de tijd voor mij. Daar ben ik erg blij mee. Daarnaast en vooral weet ik mij getroost en geborgen in Gods Vaderhand. Hij zal mij leiden en met mij zijn ook in de moeilijke dagen die er zeer zeker nog zullen komen. Ik weet en voel dat God bij me is.

Tot zover nu dan even…

303c006d5de9df462546af1c7d0b4fd1

Het komt zoals het gaat….

8528e6476a05da93a13b01d6d9b52f32.jpg

De afgelopen weken (maanden) hebben veelal in het teken gestaan van vallen en weer opstaan.  Het rennen en vliegen wat daar eigenlijk bij hoort kwam bijna niet voor. Je hoofd wil dolgraag, helaas denkt je (mijn) lichaam daar anders over. Veel gedoe met allerlei klachten en kwaaltjes…Eerst niet kunnen ontdekken waar het allemaal vandaan komt. Nu zo langzamerhand vallen er veel puzzelstukjes op z’n plaats. Als gevolg van een steeds slechter wordende nierfunctie  ( nierfunctie 19-20%)  ( en veel medicijn gebruik) zijn de zenuwen in mijn benen behoorlijk beschadigd. (polyneuropathie)…dat was wel even iets waar ik niet op had gerekend. Had echt even de tijd nodig om dit te “laten landen” zeg maar. Inmiddels al 2 keer andere medicatie hiervoor gekregen…had steeds meer last van de bijwerkingen dan dat het medicijn me hielp. Het soort medicijn wat ik nu heb lijkt wat meer aan te slaan. Het blijft nog even zoeken naar de juiste dosering, maar dat gaat wel lukken. Blijf proberen om elke dag een stuk (je) te gaan lopen. ( iets van rust roest ) Dat gaat de ene dag beter dan de andere dag. Maar we houden vol en geven niet op. Elke dag gaat de zon weer op. We hebben elkaar en een dak boven ons hoofd.  We leven en wonen in een vrij land. heb een superlieve man en dijken van kids ( +aanhang) .  Voel me rijk en gezegend. Wat wil een mens nog meer….

zorg

 

 

Van die dagen….

Hebben jullie dat ook weleens? van die dagen…Die dagen waarop je je “s morgens wakker wordt door het prachtige zingen van een merel. Zo’n dag begint dan al met een kadootje. Wonderschoon zingt hij het daglicht toe…ik lig dan nog zo in zo”n tussenslaap zeg maar…tussen slapen en echt wakker worden in. Hoeveel mooier kun je je dag beginnen. Beneden komend zitten er 2 poezebeesten je verheerlijkt op te wachten en kijken hun oogjes je vragend aan om wat te eten. Kopje koffie erbij en een diep gevoel van geluk overstroomd je dan. Zo tegen half negen vertrek ik dan naar mijn werk. Hoe mooi kan het leven zijn?  Zonnetje erbij en in de auto genieten van onze nieuwe CD van Mozaiek0318. Zat op de parkeerplaats nog een paar minuutjes te wachten en droomde daar heerlijk weg. Daarna heerlijk gewerkt. Mooie gesprekken mogen voeren en mogen vertellen van waarom we dit doen. Dat dit niet van onszelf is maar dat dit ons op het hart gelegd word.  We komen veel dingen tegen…soms raakt het je tot in het diepst van je ziel…maar toch te mogen vertellen dat mensen er mogen zijn en dat ze waardevol zijn. Zeker in de ogen van God. maar ook voor ons…leer veel van hen. en ik hoop dat we op deze manier een heel klein steentje mogen bijdragen in hun leven…Een piepklein zonnestraaltje mogen zijn in hun dag. Nu thuis en  dan gaan de dingen nog wel door je gedachten….Neem hun vanavond mee in mijn gebed.

Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt, het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid, jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt

Hebben jullie ook wel eens van die prachtige dagen? Hoop van wel😉

X Wilma.

NL9505_1

 

Ik hou er zo van……

Een dag als vandaag….zo op het eerste gezicht leek het een dag te worden zoals zovelen.. De dag begon zo heerlijk rustig. Manlief naar zijn werk ik nog even snoezen…Daarna ontbijt enz…je kent het wel. op vrijdagmorgen ga ik altijd even naar mijn moeder toe. Bakkie doen en wat praten. Zo ook vandaag. Tegenwoordig ga ik zoveel mogelijk lopend overal naar toe. Het is goed voor mijn conditie en je ziet zo nog eens wat. Vaak kom ik ook mensen tegen. De één groet je en de ander niet…Maakt niet uit. En soms raak je ook in gesprek met mensen. Heerlijk vind ik dat…Over de alledaagse dingen even praten en zo heel soms gaat zo´n gesprek veel verder… Dan begint iemand zijn/haar hart te luchten over dingen die er echt toe doen. Dingen die je raken en die je enorm kunnen bezig houden. Vandaag was dus zo’n dag! Ik ga niet al te diep er op in om de privacy te waarborgen. Maar wat me enorm raakte en nu nog bezig houdt…is dat sommige mensen wel enorm veel moeite op hun pad krijgen.  De spreuk sommige worden door het leven gedragen en sommige geslagen…kwam dan ook in me op terwijl we aan het praten waren. Hoeveel kan een mens hebben? Wanneer is het genoeg en wanneer komt dan die druppel die teveel kan zijn..? Ik dacht bij mezelf…nu kan ik zeggen dat God kracht naar kruis geeft…maar dat voelde niet helemaal goed ook al weet ik uit ervaring dat het echt zo is. Maar dat ervaar je en zie je meestal pas achteraf.. Wat zeg je dan tegen iemand die het zo moeilijk heeft…  Meestal heb ik wel wat te zeggen…maar voelde me dit keer behoorlijk machteloos… Die persoon weet dat ik er zijn zal als het nodig is. Dat ik bidt.. Het laatste stuk heb ik langs de rand van de polder gelopen om een frissen wind te ervaren in mijn hoofd. Het gedicht hieronder is dan ook voor die persoon. Weet dat ik aan je denk en voor je bidt en er voor je wil zijn. Maar God is dat ook, ook al voelt dat nu even niet zo…

 

Dikke kus! Wilma.

baaij-light-cards-voetstappen-in-het-zand

 

Gedachten….

Vandaag een heerlijk rustig dagje. Na alle hectiek is zo’n dag extra fijn. Vanmorgen lekker uitgeslapen en ontbijtje op bed gedaan. Dat zijn zo van die dingen waar ik enorm van kan genieten. Een korte ochtendwandeling gemaakt om de spieren een beetje los te lopen. het weer was gelukkig nog prima. Helaas geen zon te bekennen maar de zon kun je ook in je hart laten schijnen en voelen zonder dat je die ziet. ;-)  Na de lunch en de nodige huishoudelijke klussen wederom de jas aangedaan. Ditmaal een langere wandeling. Ik probeer toch wel om weer wat conditie op te bouwen. Gaat de ene dag beter dan de andere. Vandaag een betere dag dus enorm genoten. Liggende in bad daarna gingen mijn gedachten afdwalen…Hebben jullie dat ook? Dat je gedachten soms een eigen leven kunnen leiden..? Ik pieker dan over allerlei dingen…. De zorgen omtrent de vluchtelingen..De vele kinderen  die honger hebben…De oorlog in Syrie en in Israel…Vragen vliegen er dan door mijn hoofd. De waaroms zijn soms niet uit mijn hoofd te krijgen.   Daarnaast weet ik heel goed dat God alles in Zijn hand houdt…Zorgt voor iedereen. Er is hierover een mooi gedicht…

Morgen

Morgen – is voor ons verborgen.
Morgen dat weet God alleen.
En geen sterveling, geen één,
kan ook maar een dag of uur,
blikken in Gods raadsbestuur.

Morgen – is voor ons verborgen.
Is het vreugde of ongeval?
Ach, wij weten niet met al
wat de dag van morgen geven
of wat hij ons nemen zal.

Morgen – is voor ons verborgen.
Zal ons hart te bloeien staan
met Gods weelden overlaan?
Zullen we over Gods hoogten
of ook door Zijn diepten gaan?

Morgen – is voor ons verborgen.
U en ik, wij weten niet
wat de dag van morgen biedt.
Maar Hij, Die ‘t heelal omspant
houdt ook ‘morgen’ in Zijn hand.

( Berendien Meijer- Schuiling)

Wat een troost dit te weten.

 

Wilma.

\vertrouwen......

Zweef…….

Drukke tijden hier… Beide flink de griep gehad.  Mocht zelfs nog even gaan logeren in het Umcu…In diezelfde tijd is mijn moeder ook in het ziekenhuis beland. Ze was flink ziek! Heeft afgelopen week een behoorlijk zware maagoperatie gehad. Gelukkig mocht ze deze goed doorstaan. Nog lang niet beter maar ze is er nog! We gaan regelmatig op bezoek. En mogen zien dat ze herstellende is…zij het dat het wel met hele kleine stapjes gaat…Dat vind ze zelf soms ook erg moeilijk…maar ze weet van Wie ze hulp verwacht. Ben zo blij dat ze door deze operatie heen mocht komen. Dank aan God. Tussentijds gaat de andere dingen in ons leven ook gewoon door. Piet is ook al een tijdje uit de running. Had een medicatieafhankelijke hoofdpijn ontwikkelt en moest dus stoppen met alle pijnstillers en migraine-medicatie. Dat was heftig! Nu op de goeie weg terug…..Vanmorgen is hij nog een ct-scan wezen maken. we horen daar volgende week de uitslag van. Zelf de afgelopen week naar de Neuroloog geweest. Veel last van pijn in mijn voeten met lopen…en nog meer van dat soort klachten. Uiteindelijk kwam de diagnose: Poly-Neuropathie.  Dat was wel even slikken.. Gisteren met medicijnen begonnen…maar voel me een soort van zombie…Schijnt dat het moet inwerken en dat dat dan over gaat. Ik ga er voor.  Nu gaat 2 x per dag slikken nog niet.Hou  het maar op alleen ‘s avonds slikken .  Dan zweef ik de nacht in😉

Bijna weekend en ik heb er zin in. Even heerlijk uitslapen en niks “moeten”….  Jullie ook aleemaal een fijn weekend en maak er wat moois van.

weekend1

 

 

1201da847ea60cc8acfc7e3d7766ec21

Kwetsbaar…

De afgelopen tijd gebeurd er veel…Veel dingen die op wat voor manier dan ook je aandacht vragen.  Mensen die ziek zijn.   Mensen (vrienden)  die overlijden…Echtscheidingen…Ruzies.. Allemaal tekenen van de gebrokenheid in dit leven. Het zijn dingen die me enorm bezig kunnen houden. Moet soms ook oppassen dat het me niet al te diep en te veel raakt. De mens is zo kwetsbaar. Woorden kunnen zomaar iemand zo veel pijn doen….ondanks dat men dat helemaal niet zo hoeft te bedoelen. Het leven kent zo veel ups en downs…De kunst is om hierin de balans te vinden en daaraan vast te houden. De downs in het leven…soms komen ze zomaar op je pad.. Zomaar? of heeft het een doel en welk doel is dat dan. In goede tijden sta je er vaak niet bij stil dat de dingen in je leven ineens kunnen omslaan…Dat de moeilijkheden achter elkaar op je pad komen. Hierin de levenslessen te ontdekken is dan lang niet altijd even gemakkelijk.  Meestal duurt het even voor je “weet” waarom juist die dingen op je pad komen. Wat Gods bedoeling hiervan is. Ben ervan overtuigd dat NIETS gebeurd zonder reden. Daarmee is het niet minder makkelijk wat er op je pad komt. Maar het maakt het draaglijker te weten dat ALLES een reden heeft en dat Alles wat je meemaakt dient tot een groter doel. Proberen daar aan vast te houden. Dat maakt  ( voor mij) dat het leven in al zijn facetten meer dan waardevol is. en dat het leven geleefd mag worden.

dreams