lappenmand deel 2…..;-)

Vandaag dan de fietstest voor Piet, met aansluitend een gesprek met de Cardioloog…. Eerlijk gezegd best snel aan de beurt, zeker gezien de wachtlijsten… Nu zat ik dan in de wachtruimte ipv Piet….zal je eerlijk zeggen dat ik dat maar niks vond. Voor mijn gevoel duurde het onderzoek uren…

Bij de Cardioloog hebben we de uitslag besproken…het fietsen was goed gegaan. Wel klachten ervaren , maar niet zichtbaar geworden tijdens het fietsen. Wel blijft de onderdruk ( veel) te hoog….Het kan zijn dat er iets ( propje o.i.d) heeft gezeten wat door de medicatie is weggegaan.

Voor nu onderneemt de Cardioloog geen actie… Maar aangezien er nog wel klachten zijn komen er nog vervolgonderzoeken. Bij blijvende klachten mogen we na ong 3 á 4 weken weer naar de Cardioloog terug. Mochten de klachten verergeren…dan meteen contact opnemen met de SEH.

Uiteraard zijn we superblij met deze uitslag!! We hopen in de loop van de tijd meer duidelijkheid te krijgen…..

Voor nu wensen we jullie allemaal goede en gezegende Paasdagen toe.

Piet en Wilma.

Advertenties

Lappenmand.

Na alle hectiek van de afgelopen dagen nu dan even te tijd om een blogje te schrijven…

Afgelopen woensdag is Piet onwel geworden en is hij na overleg met de huisartsenpost opgehaald door de ambulance. Hij had ( en heeft) last van een te hoge bloeddruk en ritmestoornissen…Druk en pijn op de borst en duizelingen… Een veel te snelle pols wat maar niet wilde zakken. Hij zag flink grauw..De broeders vonden het beter om hem mee te nemen naar het ziekenhuis. Daar is hij die avond/ nacht flink onderzocht . Gelukkig mocht hij uiteindelijk toch weer mee naar huis. Medicatie mee ( bloedverdunners en een puf voor onde zijn tong ) . Helaas zijn de klachten er nog steeds en heeft hij nu inmiddels een oproep gekregen voor de fietsproef volgende week en aansluitend een consult bij de Cardioloog. De schrik zit er flink in…bij ons beide…Nu dan even flink pas op de plaats en RUST!! Dat is nogal een dingetje voor manlief maar het is niet anders. Het “moeten” moet er af…Kleine wandeling zal nog wel lukken hoop ik…maar meer dan ook niet. We hopen dat er volgende week snel wat meer duidelijkheid mag komen. Voor nu geldt: Wat de toekomst brenge moge…mij geleidt des Heeren hand.

  • Pluk de dag voor de dag jouw plukt…

kijken…..

De afgelopen dagen word ik regelmatig wakker met een liedje in mijn hoofd….Ben ik hier de enige in of hebben jullie dat ook weleens? Meestal zijn het liedjes die mij op de één of andere manier enorm raken of geraakt hebben. Als ik snachts wakker lig heb ik mezelf een beetje aangeleerd om dan liedjes te gaan zingen in mijn hoofd ( wil natuurlijk manlief niet wakker maken en de buren al helemaal niet 😉 ) Hier word ik rustig van en het helpt me enorm om weer in slaap te vallen. Vaak word ik de volgende morgen dan wakker met één van die liedjes in mijn hoofd en hart. Soms deel ik dat op facebook maar vaak ook niet. Ik ben benieuwd naar hoe dat voor jullie is en of jullie dat ook hebben? Liggen jullie wel eens wakker en hoe ga je daar dan mee om? Wat betekenen muziek en liedjes voor jou? waar gaat je voorkeur naar uit…?

Hoe val je in slaap
Hoe begint je dag
Open je je ogen met een traan of met een lach
En kijk je om je heen
En zie je dan de zon
Of zoek je achter alles naar de schaduw op de grond
Leef je voor geluk
Of sterf je van verdriet
En voelt dat als een keuze of heb jij die keuze niet
Het maakt niet echt iets uit
Of dat de waarheid is of niet
Het is hoe jij het ziet…..( uit Mooi van Marco Borsato)

Voor mij geld iig dat ik mezelf soms terug kan vinden in liedjes…ze bemoedigen me en soms kan ik mijn emoties uiten… Het veranderd soms mijn blik op de dingen die me gebeuren of die me raken…Liedjes en muziek geven ( eindelijk) weer kleur aan mijn leven. Het leven is meer dan de moeite waard om geleefd te worden ondanks ( of juist dankzij) alles wat er gebeurd…De manier waarop je naar het leven kijkt is volgens mij van grote invloed op hoe je in het leven staat en hoe je de dingen ervaart…Kijken op een bepaalde manier naar je dag en de dingen die gebeuren kunnen je dag kleur geven,…..

God kijkt op een andere manier naar mensen dan de manier waarop wij geneigd zijn naar hen te kijken. Wat of wie wij als nietig bestempelen, heeft God met een groter doel hier op aarde gebracht. In 1 Korinthe staat het volgende:

“Maar wat in de ogen van de wereld dwaas is, heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen; Wat in de ogen van de wereld zwak is, heeft God uitgekozen om de sterken te beschamen; Wat in de ogen van de wereld onbeduidend is en wordt veracht, wat niets is, heeft God uitgekozen om wat wél iets is teniet te doen.”
(1 Korinthe 1: 27-28, NBV)

Wij hebben de “opdracht” om te leven vanuit de Liefde van God, proberen te kijken naar een ander met de “ogen van Jezus” zijn Liefde uit te stralen…dat begint in de eerste plaats bij onszelf… Hoe kijk jij naar de ander… Dat is best wel moeilijk…maar niet onmogelijk. We hebben Hem als ons grote voorbeeld.

Lees graag hoe en wat e.e.a voor jou betekent..

Lieve groet: Wilma,.

Een beetje van dit…..en een beetje van dat….

Gisteren zat ik heb wekelijkse blog van Madelon te lezen…( https://www.facebook.com/stayclosetothelight/) en dat hield me een tijdje bezig…

iWie draagt er nu niet met enige regelmaat een masker? We kijken en lezen bij elkaar op Facebook…Twitter ect…Maar wie laat er zien wie hij/zij nu werkelijk is.
Ik zelf noem Facebook met enige regelmaat Fakeboek. Want om nu werkelijk alles te delen…? Wil je dat of niet… Mijn blog is voor mij een uitlaatklep en een manier om de dingen voor mezelf op een rijtje te zetten. Maar echt een ander in je ziel te laten kijken is denk ik toch nog anders… ( wie zit daar op te wachten btw…? ) Proberen om dingen te vertellen zonder te overdrijven…maar wel eerlijk zijn. Dat valt niet altijd mee…Als mensen mij vragen hoe het gaat zeg ik ook vaak: “met vallen en opstaan”…. De dagen dat ik val zouden ze minder worden…Ik hoop het …Afgelopen weken was ik met enige regelmaat naar het Umcu… Gestopt met de pijnmedicatie en overgegaan op de TENS ( https://www.catharinaziekenhuis.nl/patient/specialismen/1-anesthesiologie-pijngeneeskunde/behandelingen/150-pijnbestrijding-met-tens-therapie.html) Dat gaat nu redelijk….mijn lichaam was wel behoorlijk van de leg door al deze veranderingen. Het kost tijd en heel veel geduld om alles weer een beetje op “de rit” te krijgen. Mijn vochthuishouding was ( is ) behoorlijk verstoord…. Samen met de Nefroloog en Cardioloog zijn we bezig om e.e.a weer op peil te krijgen. De vermoeidheid blijft tot op nu een (te ) grote rol in mijn leven spelen. Zeer verheugend was het bericht dat de tumor NIET groeit! Over 3 maanden weer Ct-Scan. Hoe dankbaar en blij kun je dan zijn!! Gelukkig is mijn hoofd helderder aan het worden en kan ik zowaar weer genieten van een goed boek. Ik lees dan ook veel momenteel en ben aan het breien geslagen. Muziekje aan en laat die naalden maar tikken 😉 Afgelopen week was ook een week van heerlijke gesprekken met mijn man , vriendinnen en mijn zus. ( vrienden zijn die mensen die vragen hoe het met je gaat en wachtend op een antwoord 😉 ) Kreeg een prachtig boekje dat heet: Elke dag een vraag. Kleine stukjes schrijven per dag en dan kun je dat steeds teruglezen. Dat zijn van die kleine dingen die mij zo gelukkig kunnen maken. Afgelopen week werd ik elke morgen wakker van “mijn Merel”…..vlakbij ons slaapkamerraam komt hij nu elke morgen zijn ochtendlied voor mij zingen. Daar lig ik dan stil van te genieten en voel en ik weet dat ik LEEF. Kleine genietmomentjes daar hou ik van. Wat zijn voor jou echte genietmomentjes…? ik lees het graag. Sta af en toe eens stil….


” oude schoenen “

Afgelopen week kwam ik “oude schoenen ” tegen in één van de kamers boven. Ik zat er een tijdje naar te kijken en vroeg me af waarom ik toch zo’n moeite heb met het wegdoen van dingen…. Hoe zit dat nou eigenlijk ? Immers inmiddels al andere gekocht en toch blijf ik ze bewaren… Heb ik dat nou alleen of…herkend iemand dit? Hierover nog wat meer nagedacht en toen ineens kon ik de link leggen naar mezelf. Ik “krop” nogal wat op…dingen waarmee ik geconfronteerd ben in de loop van mijn leven…dingen die gebeurd zijn en waar ik niet goed mee kon omgaan heb ik ook bewaard zeg maar…ergens opgeslagen in mijn hoofd en niet goed verwerkt/ plek gegeven. Oude schoenen die ik niet durfde weg te doen. De laatste tijd ben ik daar veel mee bezig. Probeer er achter te komen waarom ik dat zo heb gedaan en wat dat heeft betekent voor mij en mijn gezin… leren afstand te nemen van negativiteit en zorgen. Dat gaat natuurlijk niet zo snel en makkelijk als ik het hier neer tik…maar ik voel aan mezelf dat het wel werkt. Lichaam en ziel zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden en ik zoek nu naar rust en eenheid hierin. Probeer meer te leven per dag en zie wel wat de dag mij brengt. Dag voor dag probeer ik wat van die “oude schoenen “weg te doen. Op te ruimen in mijn hoofd…dingen een plek te geven en hopelijk echt los te laten.. Hoe doen jullie dat ? Of vind je dat te prive… geen probleem hoor.

( even een keer een totaal ander soort blog van mij…hoor graag wat jullie ervan vinden)

Lieve groet: Wilma.


Give me Vision….

De weken glijden voorbij… Ik heb al meerdere keren geprobeerd om een stukje te schrijven maar op de één of andere manier lukt het niet zo… Mijn hoofd zit vol met allerlei dingen… Vermoeidheid…pijn….zorgen. Piekeren.. De januarimaand was lang en pittig….Al mijn lopende afspraken in het Umcu heb ik afgezegd…verzet. Ik kon mezelf er niet toe brengen. Dingen gaan en gingen niet zoals ik dat graag gezien had. Was nog volop aan het herstellen van een longontsteking…. Gelukkig ben ik gezegend met een aantal artsen die alle begrip hebben en meedenken. Soms konden we e.e.a gewoon met een belafspraak doen. Afgelopen maandag naar de pijnpoli geweest. Over 2 weken krijg ik een TENS-apparaat aangemeten om te proberen om zo de zenuwpijn ( Neuropathie) onder controle te krijgen. Misschien dat ik dan ook mag stoppen met de zware pijnmedicatie. Dat zou super zijn, want dan mag ik ook weer autorijden. Die week erna staan er afspraken bij de Longspecialist en de Nefroloog.  Dan hoor ik ook wanneer we weer een CT-Scan gaan maken…#Spannend!Afgelopen week voor een intake geweest bij de psychosomatische fysiotherapeut. We gaan samen bekijken wat zij voor mij kan betekenen en hoe ik op een andere manier met vermoeidheid kan omgaan. Ik kan nl wel wat handvaten gebruiken 😉 Ik heb nogal wat moeite om mijn lijf weer te vertrouwen.. Alle hulp hierbij is van harte welkom. Leren om anders met dingen om te gaan…liever te zijn voor mezelf …..praten over de dingen..wat het met me doet…en leren hoe het ook anders kan…Ik ben nu blij dat ik hiervoor stappen heb genomen. het begin is er. Ik kijk enorm uit naar het voorjaar….zal hierin zeker niet de enige zijn…..;-)

Wat ben ik blij met de mensen in mijn leven die er voor me zijn. Mijn man en kinderen….mijn vriendinnen… en allen die om mij (ons) heen staan. Onvoorwaardelijke liefde voor elkaar. Hoe rijk kun je zijn!

Wat ben ik blij met mijn hemelse Vader. Hij is er altijd voor mij…Zijn “telefoon”staat immers nooit uit…

God, I look to You, I won’t be overwhelmed
Give me vision to see things like You do
God I look to You, You’re where my help comes from
Give me wisdom, You know just what to doGod, I look to You, I won’t be overwhelmed
Give me vision to see things like You do
God I look to You, You’re where my help comes from
Give me wisdom, You know just what to doAnd I will love You, Lord, my strength (sing that out)
I will love You, Lord, my shield
I will love You, Lord, my rock forever
All my days I will love You, God

mocht ik soms niet reageren op een berichtje oid van jullie…weet dan dat dat niet komt omdat ik niet lees ofso…maar omdat ik dat op dat moment even niet zo zie zitten.

Maar ik denk wel aan jullie.

Liefs: Wilma.

 

Verwachten……

Half 4 vannacht en ik was klaarwakker….Manlief was al eerder opgestaan om naar werk te gaan. het zijn drukke dagen zo vlak voor de kerst.  De afgelopen dagen stonden een beetje in het teken van griep… Hoesten, hoesten en nog eens hoesten….Toch maar even contact gezocht met de huisarts….Ze vond het beter dat ik even kwam….bloed geprikt en helaas verhoogde waardes…beginnende longontsteking…Nou dat kan er dan nog wel bij… 😦 Had ook nog een gesprek bij de pijnpoli…. De medicijnen die ik gebruik doen veel behalve dat wat ze zouden moeten doen. De pijn bestrijden.  Vandaar dat ik er mee moet stoppen en ’s avonds beginnen met wat anders (Tramadol 3 x dgs) , wederom 2 weken sowieso geen autorijden…niet dat dat het ergste is, maar ik ben zo dolgraag zelfstandig… Stoppen met pijnmedicatie houd in onrust en afkicken…Komt vast wel weer goed. Ik hoop wel heel erg dat deze medicijnen wel gaan doen wat ze behoren te doen… We wachten het maar weer af. Nu hoef ik dus echt niet meer naar het Umcu deze maand. Tijd om beter te worden… Tijd om na te denken over alles wat het afgelopen jaar is gebeurd.. Tijd om te bedenken hoe ik afgelopen jaar in het leven stond…( of juist niet)

Prediker 3:2-8 NBG51

er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te rukken, een tijd om te doden en een tijd om te helen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen, een tijd om te wenen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwklagen en een tijd om te dansen, een tijd om stenen weg te werpen en een tijd om stenen bijeen te zamelen, een tijd om te omhelzen en een tijd om zich van omhelzen te onthouden, een tijd om te zoeken en een tijd om te laten verloren gaan, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te werpen, een tijd om te scheuren en een tijd om dicht te naaien, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken, een tijd om te beminnen en een tijd om te haten, een tijd van oorlog en een tijd van vrede.

De tijd van verwachten is nu aangebroken…we gedenken en herdenken volgende week de geboorte van Jezus.

‘Advent’ is afgeleid van het Latijnse woord adventus, dat ‘komst’ betekent. Met advent leven christenen namelijk toe naar het kerstfeest: het feest van Jezus’ komst naar deze wereld als klein kind in een kribbe.

Advent begint vier zondagen voor kerst. In veel kerken wordt elke week een adventskaars aangestoken. Dat symboliseert dat we steeds iets dichter naderen tot Kerst, het feest van het Licht.

Minder bekend, maar minstens even belangrijk, is dat de adventstijd ons ook wil richten op de nog te verwachten komst van Christus: Zijn wederkomst. Ook dat is altijd een belangrijk onderdeel geweest van de adventsverkondiging.


Dit jaar sturen we geen kaartjes….( misschien een paar 😉 ) Het kost me eerlijk gezegd teveel energie…die energie besteed ik liever aan andere dingen. Ik verheug me enorm op de feestdagen. Tijd om de dagen door te brengen met allen die me zo lief zijn. Genieten met een grote G.  Weinig tijd op soc. media….;-)  Maar dat neemt niet weg dat we een ieder hele fijne en gezegende dagen willen toewensen.  Voor 2019 wensen we jullie Gezondheid Geluk en bovenal Liefde toe. Maak er een prachtig liefdevol jaar van. Hou van elkaar. Laat de Liefde toe in je leven.  We wensen jullie Gods zegen toe.  Zijn LIEFDE laat nooit los.  X


In de stilte….

1FA800C2BF5030AD5D05F6321DBE9413-ochtendschemering

Donderdagmorgen….het is nog erg vroeg als ik wakker word….. Piet is al naar werk ( rond half 4 vertrokken..) Ik lig wat te draaien en woelen deze nacht….Het zijn “roerige dagen”….De dingen gaan niet zo als ik dat wil en mijn lichaam protesteert aan alle kanten. Soms lijkt het wel alsof deze periode pittiger is dan de periode van bestralen.  Die heb ik ondergaan in een soort van roes lijkt me nu. Deze fase moet je lichaam zelf aan het werk. Het opruimen van de zooi in mijn rechterlong moet mijn lijf toch echt zelf doen en ik voel dat het werkt maar ook dat het pittig is.  Er zijn dagen dat het niet gaat. Natuurlijk zijn er ook dagen dat ik me “beter” voel…..Vannacht lag ik me af te vragen hoe lang het geleden is dat ik een “gezond” lichaam had en hoe dat voelde? Ik kan het me haast niet meer herinneren… Gistermiddag gestart met het ophogen van de pijnmedicatie……Het kon niet anders (helaas) . Het is een kwestie van de voor-nadelen tegen elkaar afwegen.  Zenuwpijn is alleen met bepaalde medicatie te verminderen…helaas krijg je dan ook last van de bijwerkingen. O.a Duizeligheid ( wederom niet autorijden) gewichtstoename ( ik ga op Bessie Turf lijken) Soms een kort lontje….Minder goed kunnen zien. De arts op de pijnpoli zei tegen me: Het lijkt wel of je voor all-inclusive gaat. Door mijn lage weerstand heb ik idd veel meer last ook van de bijwerkingen. Het is zoeken naar een goed evenwicht. Minder pijn en toch een goede kwaliteit van leven houden.  Er zijn een aantal zenuwen in mijn borst al afgestorven…dat geeft een heel raar gevoel ( geen gevoel meer) Helaas heb ik flink veel pijn in de zenuwen die er onder liggen.  Deze pijn bepaald soms voor een groot deel mijn kwaliteit van leven. Hierdoor kan ik nog  niet de dingen oppakken die ik zo graag ( weer) zou willen doen. Volgend jaar staat er weer een CT-Scan op de planning om te kijken hoe de tumor zich gedraagt..

Afgelopen jaar was een rollercoaster….Soms had ik het gevoel geleefd te worden door mijn ziekenhuisafspraken. Ziek zijn en werken aan herstel wat voor mijn gevoel soms echt te langzaam ging.  Wat prijs ik me gelukkig met mijn lieve schat Piet!! Altijd staat hij voor me klaar. Hij leest de dingen af aan mijn houding en is en blijft liefdevol. Snachts een theetje op bed brengen voor hij gaat werken . Zo superlief. Mijn alles.  Mijn vriendinnen die het afgelopen jaar steeds weer voor mij klaar stonden. Met me naar het ziekenhuis gingen of me ophaalden om er even tussenuit te zijn. Topwijven zijn jullie!! Mijn gezin wat een hele belangrijke plaats heeft in mijn leven. Mijn Kids….Jullie zijn zo enorm belangrijk voor mij. Als het met jullie goed gaat ben ik gelukkig! De vele telefoontjes met mijn zus….de kaartjes…apjes bloemen ect.. Ik hou van jullie met alles wat in mij is.

Afgelopen jaar heb  ik zoveel troost en steun gevonden in mijn geloof. Het heeft mij staande gehouden in de moeilijke uren…de nachten dat ik wakker lag…Liedjes die in mijn hoofd opkwamen en die ik in stilte meezong… Het hielp ( helpt) mij erdoorheen. Ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb. Het herstel gaat (te) langzaam…maar ik weet mij in Goede Handen.  Op naar 2019. Dat het een jaar mag zijn waarin de Liefde de hoofdrol mag spelen in ieders leven.

Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden. ( Phil Bosmans)

 

In de stilte van de morgen
zing ik: Heer, U bent zo goed.
Wie ben ik dat U mijn leven
in uw plannen hebt geweven?
In de stilte van de morgen
leg ik alles voor u neer.
Al mijn zorgen en mijn zonden
houden mij niet meer gebonden,
want ik weet: U bent mijn Heer

 

 

 

keuzes maken….

239181_thumb_612x457

Het leven op zich is vol met het maken van keuzes….  Vaak begint het al met het opstaan…als je al besluit om op te staan…;-) Sommige keuzes zijn zo makkelijk dat je ze vaak maakt zonder er echt over na te denken. Maar er komen ook periode in je leven dat je tijd nodig hebt om een “goede”beslissing te nemen.

De afgelopen periode was een tijd van vallen en opstaan…soms meer vallen dan opstaan. En dat viel me om drommel niet mee…. Vele ziekenhuisbezoeken ( inmiddels dit jaar al 26 x naar het Umcu geweest…). De bestraling heeft niet alleen de tumor geraakt maar helaas ook een flink aantal zenuwen in mijn rechterborst en oksel …dit veroorzaakt flink veel zenuwpijn….Gewone pijnstillers hielpen niet en uiteindelijk ben ik op de pijnpoli beland…  Daar nemen ze echt zo goed de tijd voor je en gaan samen met jou nauwkeurig op zoek naar de juiste behandeling.  Helaas moest ik afgelopen weekend stoppen met de voorgeschreven pijnmedicatie omdat de bijwerkingen de overhand kregen….Vanmorgen uitgebreid overleg gehad en nu heb ik iets anders gekregen. Proberen maar weer! Weer twee weken geen autorijden…maar als het maar gaat helpen.

Was ook nog eventjes naar de Nefroloog geweest en heb met haar afgesproken dat ik in het nieuwe jaar afspraken ga krijgen voor meer info ivm evt. dialyse…..gelukkig niet ala minute maar wel nu zodat ik me goed kan gaan orienteren van wat ik wel of niet zie zitten in de toekomst….. Evt transplantatie kwam ook nog aan de orde maar daar gaf mijn Cardioloog geen groen licht voor…Hij vind het risico veel te groot omdat je dan zwaardere medicatie moet gaan slikken om afstoting te voorkomen…en daardoor krijgt de tumor in mijn long alle ruimte om te gaan groeien……dus uitgesloten!   Moest wel even de tijd hebben om dit te laten bezinken omdat mijn Nefroloog evt niertransplantatie in de toekomst wel zag zitten… Na veel praten afgelopen week en de dingen goed te hebben overwogen denk ik dat het oke is. Soms moet je kiezen…hoe dan ook. Nu heb ik er vrede mee. Wie dan leeft, dan zorgt. Waarom zou ik me daar nu al zoveel zorgen om maken?het allerbelangrijkste voor nu is: pijnbehandeling en proberen om wat meer conditie te krijgen. Hopen dat de tumor niet meer verder groeit. Hij is dan wel niet weg, maar de groei staat stil en dat is al heel wat.

Proberen de dag te plukken voordat de dag mij plukt….Elke dag als een kadootje te zien en dat niet vergeten uit te pakken.  Houden van de mensen die van mij houden. Stap voor stap verder gaan .  Luisteren naar mijn hart, want dat klopt.Voor mij geld nog altijd dat ene mooie lied: Wat de toekomst brenge moge….. God zorgt!

Jezus mijn heiland ik schuil bij u
Want u heeft alles volbracht
En heel mijn leven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer.

 

hartslag

Time will tell…

Na lang twijfelen of ik wel of niet weer een blog ga schrijven, toch maar ervoor gekozen om dat nu wel te doen.  Het scheelt voor mij heel veel om e.e.a op deze manier met jullie te delen.  Dank voor al jullie berichtjes – apjes -kaartjes en vooral voor jullie gebeden! Dat doet een mens zo goed.  Afgelopen tijd is er veel gebeurd… Gelukkig zijn mijn bloedspiegels wb de afstotingsmedicatie weer redelijk in orde nu. Dat scheelt enorm 😀

Ik merk aan mezelf dat ik me de laatste tijd  een beetje aan het terugtrekken ben… Er gebeurd zoveel in de wereld en soms kan ik dat er gewoon even niet bij hebben en eerlijk gezegd genoeg heb aan mezelf…..geen des interesse maar meer een niet erbij kunnen hebben…Sorry daarvoor.  Gelukkig vind ik nog steeds heel veel troost in mijn geloof en heb ik een rotsvast vertrouwen dat God voor mij (ons ) zorgt.

7820792316_7380c78959_z

Helaas heb ik nogal wat klachten de laatste tijd en moesten we e.ea goed laten uitzoeken in het Umcu.  De longperfusie wees uit dat het kleine plekje iets in volume is afgenomen. Mooi nieuws.  Niet geheel verdwenen zoals we eerst dachten maar toch: Wel kleiner! Helaas is de andere tumor in volume toegenomen…Dat was even flink slikken…..Had daar niet meer op gerekend, omdat alles de goeie kant op leek te gaan.  Voor nu gaat er voorlopig niks gebeuren….mijn lijf is erg moe en ik heb al mijn energie nodig om eerst volledig van de bestralingen te herstellen. Veel pijn ook gehad…daar kreeg ik zware pijnstillers voor waarop ik nogal heftig reageerde…. Geen goed plan dus….gestopt maar weer. het middel bleek bijna erger dan de kwaal….mijn lever protesteerde giga. Afgelopen week een hele middag op de SEH gezeten om alles goed te laten uitzoeken. Wat een superfijn ziekenhuis toch!! alle tijd en zorg voor me genomen en geen vraag is te veel of raar. Dank!! Over 6 weken wederom een CT-Scan om te kijken hoe het er dan voor staat.  Voor nu ga ik proberen volgende week weer wat stukjes te lopen/fietsen…Per dag ga ik dat bekijken.  Gelukkig hebben we samen ook nog wat leuke dingen kunnen doen. Kwestie van energie verdelen en keuzes maken.  Mijn motto is en blijft: Puk de dag

way.