Give me Vision….

De weken glijden voorbij… Ik heb al meerdere keren geprobeerd om een stukje te schrijven maar op de één of andere manier lukt het niet zo… Mijn hoofd zit vol met allerlei dingen… Vermoeidheid…pijn….zorgen. Piekeren.. De januarimaand was lang en pittig….Al mijn lopende afspraken in het Umcu heb ik afgezegd…verzet. Ik kon mezelf er niet toe brengen. Dingen gaan en gingen niet zoals ik dat graag gezien had. Was nog volop aan het herstellen van een longontsteking…. Gelukkig ben ik gezegend met een aantal artsen die alle begrip hebben en meedenken. Soms konden we e.e.a gewoon met een belafspraak doen. Afgelopen maandag naar de pijnpoli geweest. Over 2 weken krijg ik een TENS-apparaat aangemeten om te proberen om zo de zenuwpijn ( Neuropathie) onder controle te krijgen. Misschien dat ik dan ook mag stoppen met de zware pijnmedicatie. Dat zou super zijn, want dan mag ik ook weer autorijden. Die week erna staan er afspraken bij de Longspecialist en de Nefroloog.  Dan hoor ik ook wanneer we weer een CT-Scan gaan maken…#Spannend!Afgelopen week voor een intake geweest bij de psychosomatische fysiotherapeut. We gaan samen bekijken wat zij voor mij kan betekenen en hoe ik op een andere manier met vermoeidheid kan omgaan. Ik kan nl wel wat handvaten gebruiken 😉 Ik heb nogal wat moeite om mijn lijf weer te vertrouwen.. Alle hulp hierbij is van harte welkom. Leren om anders met dingen om te gaan…liever te zijn voor mezelf …..praten over de dingen..wat het met me doet…en leren hoe het ook anders kan…Ik ben nu blij dat ik hiervoor stappen heb genomen. het begin is er. Ik kijk enorm uit naar het voorjaar….zal hierin zeker niet de enige zijn…..;-)

Wat ben ik blij met de mensen in mijn leven die er voor me zijn. Mijn man en kinderen….mijn vriendinnen… en allen die om mij (ons) heen staan. Onvoorwaardelijke liefde voor elkaar. Hoe rijk kun je zijn!

Wat ben ik blij met mijn hemelse Vader. Hij is er altijd voor mij…Zijn “telefoon”staat immers nooit uit…

God, I look to You, I won’t be overwhelmed
Give me vision to see things like You do
God I look to You, You’re where my help comes from
Give me wisdom, You know just what to doGod, I look to You, I won’t be overwhelmed
Give me vision to see things like You do
God I look to You, You’re where my help comes from
Give me wisdom, You know just what to doAnd I will love You, Lord, my strength (sing that out)
I will love You, Lord, my shield
I will love You, Lord, my rock forever
All my days I will love You, God

mocht ik soms niet reageren op een berichtje oid van jullie…weet dan dat dat niet komt omdat ik niet lees ofso…maar omdat ik dat op dat moment even niet zo zie zitten.

Maar ik denk wel aan jullie.

Liefs: Wilma.

 

Advertenties

Verwachten……

Half 4 vannacht en ik was klaarwakker….Manlief was al eerder opgestaan om naar werk te gaan. het zijn drukke dagen zo vlak voor de kerst.  De afgelopen dagen stonden een beetje in het teken van griep… Hoesten, hoesten en nog eens hoesten….Toch maar even contact gezocht met de huisarts….Ze vond het beter dat ik even kwam….bloed geprikt en helaas verhoogde waardes…beginnende longontsteking…Nou dat kan er dan nog wel bij… 😦 Had ook nog een gesprek bij de pijnpoli…. De medicijnen die ik gebruik doen veel behalve dat wat ze zouden moeten doen. De pijn bestrijden.  Vandaar dat ik er mee moet stoppen en ’s avonds beginnen met wat anders (Tramadol 3 x dgs) , wederom 2 weken sowieso geen autorijden…niet dat dat het ergste is, maar ik ben zo dolgraag zelfstandig… Stoppen met pijnmedicatie houd in onrust en afkicken…Komt vast wel weer goed. Ik hoop wel heel erg dat deze medicijnen wel gaan doen wat ze behoren te doen… We wachten het maar weer af. Nu hoef ik dus echt niet meer naar het Umcu deze maand. Tijd om beter te worden… Tijd om na te denken over alles wat het afgelopen jaar is gebeurd.. Tijd om te bedenken hoe ik afgelopen jaar in het leven stond…( of juist niet)

Prediker 3:2-8 NBG51

er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te rukken, een tijd om te doden en een tijd om te helen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen, een tijd om te wenen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwklagen en een tijd om te dansen, een tijd om stenen weg te werpen en een tijd om stenen bijeen te zamelen, een tijd om te omhelzen en een tijd om zich van omhelzen te onthouden, een tijd om te zoeken en een tijd om te laten verloren gaan, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te werpen, een tijd om te scheuren en een tijd om dicht te naaien, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken, een tijd om te beminnen en een tijd om te haten, een tijd van oorlog en een tijd van vrede.

De tijd van verwachten is nu aangebroken…we gedenken en herdenken volgende week de geboorte van Jezus.

‘Advent’ is afgeleid van het Latijnse woord adventus, dat ‘komst’ betekent. Met advent leven christenen namelijk toe naar het kerstfeest: het feest van Jezus’ komst naar deze wereld als klein kind in een kribbe.

Advent begint vier zondagen voor kerst. In veel kerken wordt elke week een adventskaars aangestoken. Dat symboliseert dat we steeds iets dichter naderen tot Kerst, het feest van het Licht.

Minder bekend, maar minstens even belangrijk, is dat de adventstijd ons ook wil richten op de nog te verwachten komst van Christus: Zijn wederkomst. Ook dat is altijd een belangrijk onderdeel geweest van de adventsverkondiging.


Dit jaar sturen we geen kaartjes….( misschien een paar 😉 ) Het kost me eerlijk gezegd teveel energie…die energie besteed ik liever aan andere dingen. Ik verheug me enorm op de feestdagen. Tijd om de dagen door te brengen met allen die me zo lief zijn. Genieten met een grote G.  Weinig tijd op soc. media….;-)  Maar dat neemt niet weg dat we een ieder hele fijne en gezegende dagen willen toewensen.  Voor 2019 wensen we jullie Gezondheid Geluk en bovenal Liefde toe. Maak er een prachtig liefdevol jaar van. Hou van elkaar. Laat de Liefde toe in je leven.  We wensen jullie Gods zegen toe.  Zijn LIEFDE laat nooit los.  X


In de stilte….

1FA800C2BF5030AD5D05F6321DBE9413-ochtendschemering

Donderdagmorgen….het is nog erg vroeg als ik wakker word….. Piet is al naar werk ( rond half 4 vertrokken..) Ik lig wat te draaien en woelen deze nacht….Het zijn “roerige dagen”….De dingen gaan niet zo als ik dat wil en mijn lichaam protesteert aan alle kanten. Soms lijkt het wel alsof deze periode pittiger is dan de periode van bestralen.  Die heb ik ondergaan in een soort van roes lijkt me nu. Deze fase moet je lichaam zelf aan het werk. Het opruimen van de zooi in mijn rechterlong moet mijn lijf toch echt zelf doen en ik voel dat het werkt maar ook dat het pittig is.  Er zijn dagen dat het niet gaat. Natuurlijk zijn er ook dagen dat ik me “beter” voel…..Vannacht lag ik me af te vragen hoe lang het geleden is dat ik een “gezond” lichaam had en hoe dat voelde? Ik kan het me haast niet meer herinneren… Gistermiddag gestart met het ophogen van de pijnmedicatie……Het kon niet anders (helaas) . Het is een kwestie van de voor-nadelen tegen elkaar afwegen.  Zenuwpijn is alleen met bepaalde medicatie te verminderen…helaas krijg je dan ook last van de bijwerkingen. O.a Duizeligheid ( wederom niet autorijden) gewichtstoename ( ik ga op Bessie Turf lijken) Soms een kort lontje….Minder goed kunnen zien. De arts op de pijnpoli zei tegen me: Het lijkt wel of je voor all-inclusive gaat. Door mijn lage weerstand heb ik idd veel meer last ook van de bijwerkingen. Het is zoeken naar een goed evenwicht. Minder pijn en toch een goede kwaliteit van leven houden.  Er zijn een aantal zenuwen in mijn borst al afgestorven…dat geeft een heel raar gevoel ( geen gevoel meer) Helaas heb ik flink veel pijn in de zenuwen die er onder liggen.  Deze pijn bepaald soms voor een groot deel mijn kwaliteit van leven. Hierdoor kan ik nog  niet de dingen oppakken die ik zo graag ( weer) zou willen doen. Volgend jaar staat er weer een CT-Scan op de planning om te kijken hoe de tumor zich gedraagt..

Afgelopen jaar was een rollercoaster….Soms had ik het gevoel geleefd te worden door mijn ziekenhuisafspraken. Ziek zijn en werken aan herstel wat voor mijn gevoel soms echt te langzaam ging.  Wat prijs ik me gelukkig met mijn lieve schat Piet!! Altijd staat hij voor me klaar. Hij leest de dingen af aan mijn houding en is en blijft liefdevol. Snachts een theetje op bed brengen voor hij gaat werken . Zo superlief. Mijn alles.  Mijn vriendinnen die het afgelopen jaar steeds weer voor mij klaar stonden. Met me naar het ziekenhuis gingen of me ophaalden om er even tussenuit te zijn. Topwijven zijn jullie!! Mijn gezin wat een hele belangrijke plaats heeft in mijn leven. Mijn Kids….Jullie zijn zo enorm belangrijk voor mij. Als het met jullie goed gaat ben ik gelukkig! De vele telefoontjes met mijn zus….de kaartjes…apjes bloemen ect.. Ik hou van jullie met alles wat in mij is.

Afgelopen jaar heb  ik zoveel troost en steun gevonden in mijn geloof. Het heeft mij staande gehouden in de moeilijke uren…de nachten dat ik wakker lag…Liedjes die in mijn hoofd opkwamen en die ik in stilte meezong… Het hielp ( helpt) mij erdoorheen. Ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb. Het herstel gaat (te) langzaam…maar ik weet mij in Goede Handen.  Op naar 2019. Dat het een jaar mag zijn waarin de Liefde de hoofdrol mag spelen in ieders leven.

Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden. ( Phil Bosmans)

 

In de stilte van de morgen
zing ik: Heer, U bent zo goed.
Wie ben ik dat U mijn leven
in uw plannen hebt geweven?
In de stilte van de morgen
leg ik alles voor u neer.
Al mijn zorgen en mijn zonden
houden mij niet meer gebonden,
want ik weet: U bent mijn Heer

 

 

 

keuzes maken….

239181_thumb_612x457

Het leven op zich is vol met het maken van keuzes….  Vaak begint het al met het opstaan…als je al besluit om op te staan…;-) Sommige keuzes zijn zo makkelijk dat je ze vaak maakt zonder er echt over na te denken. Maar er komen ook periode in je leven dat je tijd nodig hebt om een “goede”beslissing te nemen.

De afgelopen periode was een tijd van vallen en opstaan…soms meer vallen dan opstaan. En dat viel me om drommel niet mee…. Vele ziekenhuisbezoeken ( inmiddels dit jaar al 26 x naar het Umcu geweest…). De bestraling heeft niet alleen de tumor geraakt maar helaas ook een flink aantal zenuwen in mijn rechterborst en oksel …dit veroorzaakt flink veel zenuwpijn….Gewone pijnstillers hielpen niet en uiteindelijk ben ik op de pijnpoli beland…  Daar nemen ze echt zo goed de tijd voor je en gaan samen met jou nauwkeurig op zoek naar de juiste behandeling.  Helaas moest ik afgelopen weekend stoppen met de voorgeschreven pijnmedicatie omdat de bijwerkingen de overhand kregen….Vanmorgen uitgebreid overleg gehad en nu heb ik iets anders gekregen. Proberen maar weer! Weer twee weken geen autorijden…maar als het maar gaat helpen.

Was ook nog eventjes naar de Nefroloog geweest en heb met haar afgesproken dat ik in het nieuwe jaar afspraken ga krijgen voor meer info ivm evt. dialyse…..gelukkig niet ala minute maar wel nu zodat ik me goed kan gaan orienteren van wat ik wel of niet zie zitten in de toekomst….. Evt transplantatie kwam ook nog aan de orde maar daar gaf mijn Cardioloog geen groen licht voor…Hij vind het risico veel te groot omdat je dan zwaardere medicatie moet gaan slikken om afstoting te voorkomen…en daardoor krijgt de tumor in mijn long alle ruimte om te gaan groeien……dus uitgesloten!   Moest wel even de tijd hebben om dit te laten bezinken omdat mijn Nefroloog evt niertransplantatie in de toekomst wel zag zitten… Na veel praten afgelopen week en de dingen goed te hebben overwogen denk ik dat het oke is. Soms moet je kiezen…hoe dan ook. Nu heb ik er vrede mee. Wie dan leeft, dan zorgt. Waarom zou ik me daar nu al zoveel zorgen om maken?het allerbelangrijkste voor nu is: pijnbehandeling en proberen om wat meer conditie te krijgen. Hopen dat de tumor niet meer verder groeit. Hij is dan wel niet weg, maar de groei staat stil en dat is al heel wat.

Proberen de dag te plukken voordat de dag mij plukt….Elke dag als een kadootje te zien en dat niet vergeten uit te pakken.  Houden van de mensen die van mij houden. Stap voor stap verder gaan .  Luisteren naar mijn hart, want dat klopt.Voor mij geld nog altijd dat ene mooie lied: Wat de toekomst brenge moge….. God zorgt!

Jezus mijn heiland ik schuil bij u
Want u heeft alles volbracht
En heel mijn leven leg ik voor u neer
Voor mij de genade voor u alle eer.

 

hartslag

Time will tell…

Na lang twijfelen of ik wel of niet weer een blog ga schrijven, toch maar ervoor gekozen om dat nu wel te doen.  Het scheelt voor mij heel veel om e.e.a op deze manier met jullie te delen.  Dank voor al jullie berichtjes – apjes -kaartjes en vooral voor jullie gebeden! Dat doet een mens zo goed.  Afgelopen tijd is er veel gebeurd… Gelukkig zijn mijn bloedspiegels wb de afstotingsmedicatie weer redelijk in orde nu. Dat scheelt enorm 😀

Ik merk aan mezelf dat ik me de laatste tijd  een beetje aan het terugtrekken ben… Er gebeurd zoveel in de wereld en soms kan ik dat er gewoon even niet bij hebben en eerlijk gezegd genoeg heb aan mezelf…..geen des interesse maar meer een niet erbij kunnen hebben…Sorry daarvoor.  Gelukkig vind ik nog steeds heel veel troost in mijn geloof en heb ik een rotsvast vertrouwen dat God voor mij (ons ) zorgt.

7820792316_7380c78959_z

Helaas heb ik nogal wat klachten de laatste tijd en moesten we e.ea goed laten uitzoeken in het Umcu.  De longperfusie wees uit dat het kleine plekje iets in volume is afgenomen. Mooi nieuws.  Niet geheel verdwenen zoals we eerst dachten maar toch: Wel kleiner! Helaas is de andere tumor in volume toegenomen…Dat was even flink slikken…..Had daar niet meer op gerekend, omdat alles de goeie kant op leek te gaan.  Voor nu gaat er voorlopig niks gebeuren….mijn lijf is erg moe en ik heb al mijn energie nodig om eerst volledig van de bestralingen te herstellen. Veel pijn ook gehad…daar kreeg ik zware pijnstillers voor waarop ik nogal heftig reageerde…. Geen goed plan dus….gestopt maar weer. het middel bleek bijna erger dan de kwaal….mijn lever protesteerde giga. Afgelopen week een hele middag op de SEH gezeten om alles goed te laten uitzoeken. Wat een superfijn ziekenhuis toch!! alle tijd en zorg voor me genomen en geen vraag is te veel of raar. Dank!! Over 6 weken wederom een CT-Scan om te kijken hoe het er dan voor staat.  Voor nu ga ik proberen volgende week weer wat stukjes te lopen/fietsen…Per dag ga ik dat bekijken.  Gelukkig hebben we samen ook nog wat leuke dingen kunnen doen. Kwestie van energie verdelen en keuzes maken.  Mijn motto is en blijft: Puk de dag

way.

 

De doodgewoonste dingen …..

easy

De doodgewoonste dingen
Die brengen mij tot zingen
Ik zing van al het mooie dat ik zie

Het dagelijks leven
Is mijn allermooiste gegeven
In harmonie, op melodie

Soms zie ik het vervagen
Dat zijn de trieste dagen
Die brengen mij dan even van mijn stuk

Maar meestal zijn de dingen
Als de vogels die mooi zingen
Van eindeloos geluk

De hebzucht van de mensen
Moesten er meer verwensen
Je ziet met angst hun beven
Het oppervlakkig leven
Van nooit tevreden mensen om je heen
Het egoisme alsmaar nummer een
Maar ... (?)
De mooiste droom vervliegen
Geluk is simpel, dat geldt algemeen

De doodgewoonste dingen
Die brengen mij tot zingen
Ik zing van al het mooie dat ik zie

Het dagelijks leven
Is mijn allermooiste gegeven
In harmonie, op melodie

Soms zie ik het vervagen
Dat zijn mijn trieste dagen
Die brengen mij dan eeuwig van mijn stuk

Maar meestal zijn de dingen
Als de vogels die mooi zingen
Van eindeloos geluk

De wijsheid die we wensen
Leeft onder alle mensen
In alle regionen
Vaak onder doodgewonen
De wijsheid die geluk voor ogen heeft
En iedereen voldoende kansen geeft
Om in dit korte leven
Elkaar geluk te geven
Gelukkig doen, waarvoor de mensheid leeft

De doodgewoonste dingen
Die brengen mij tot zingen
Ik zing van al het mooie dat ik zie

Het dagelijks leven
Is mijn allermooiste gegeven
In harmonie, op melodie

Soms zie ik het vervagen
Dat zijn mijn trieste dagen
Die brengen mij dan eeuwig van mijn stuk

Maar meestal zijn de dingen
Als de vogels die mooi zingen
Van eindeloos geluk

Maar meestal zijn de dingen
Als de vogels die mooi zingen
Van eindeloos geluk

(Versteeg / Passe Partout)

Afgelopen dagen heb ik voor mezelf de tijd genomen om een aantal dingen te laten bezinken… Mijn jaarcontroles inmiddels achter de rug zo ook de uitslag van de CT-Scan en het gesprek met de longspecialist.

Mijn lichaam heeft nogal moeite met de warmte…mijn bloedspiegels waren niet oke….dus de medicatie moest worden aangepast…mijn vochthuishouding is momenteel in de war  ( ik bleek te zijn uitgedroogd…) en mijn Kalium te hoog! Tijd voor actie dus. Veel overleg met het Umcu en dingen ( eet-drinkgedrag) goed onder de loep nemen.  Ik moest de uitslag van mijn scan even een plekje geven…ik had er ( misschien wel te veel) zo op gehoopt dat de tumor weg zou zijn… Helaas is dat niet zo. Gelukkig is de tumor NIET gegroeid. En dat is natuurlijk wel heel positief.  Er zit wel “onrust”in mijn long…in het bestralingsgebied. Dat word goed in de gaten gehouden. Mijn longfuctieonderzoek viel me desondanks reuze mee. ( kan nog aardig blazen 😛 )

Het weekend was supergezellig! Heerlijk veel tijd doorgebracht met mijn gezin. Tijd om te praten met elkaar en te genieten van elkaars gezelschap. Dat maakt me zo blij 😀

Vanmorgen vroeg wakker en het raam opengezet….Een fris briesje over mijn gezicht en daarna liggen luisteren naar het rustgevende geluid van milde regen.

Wat heeft een mens eigenlijk weinig nodig om simpelweg gelukkig te zijn!

thank-you-god-quote-16-picture-quote-1

 

In de mallemolen….

1-life-quote-quotes-text-typography-Favim.com-274374

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. Was vooral druk met mezelf… Elke week naar de oefenzaal en daarnaast proberen om de gewone dingen in huis weer op te pakken. Wandelingetjes proberen te maken en vooral genieten! Genieten van elke dag die mij (ons) nog gegeven is.  Dat is en blijft heel bijzonder. Elke dag is en blijft een kadootje om uit te pakken. De ene dag is het een KADO en de andere dag een kadootje…;-) Er is in elke dag wel iets moois en goeds! Hoe pittig sommige dagen nog steeds zijn… Ik mocht mijn 55e verjaardag vieren en die week erna de 80e verjaardag van mijn moeder. Zo heerlijk. Het traject bij de fysio is nu afgesloten…ik ga zelf thuis verder met revalideren. Aankomende maand zijn er mijn jaarscontroles voor de HTX ( harttransplantatie). Dat blijft spannend…vooral omdat er vorig jaar dus uitkwam dat ik longkanker heb… Nu bijna 10 maanden verder.  Vorige week mocht ik mee varen op de botter met mijn vriendin Henriette.  Zo gaaf als dat was. De wind in mijn haren en mijn hoofd volledig leeg! Genieten met een hele grote G!!

Momenteel hebben we vakantie. We zijn niet weg…..maar proberen af en toe op stap te gaan. Afgelopen week heerlijk met mijn schoonouders op stap geweest naar de Orchideenhoeve. Topdag! zo ontzettend gezellig en zo genoten van al het moois daar en vooral van elkaars aanwezigheid.  Helaas kost zo’n dag mij heel veel energie… Bijtanken dus…Tussendoor doen we ook een poging om op te ruimen en achterstallig huishoudelijk werk te doen….er is nl nogal wat blijven liggen de afgelopen tijd… Komt goed! Blijft belangrijk dat ik (nog) meer leer om mijn energie te verdelen…1 ding per dag..soms geen ding 😛  Uiteindelijk zal ik het wel leren 😉

De afgelopen 2 weken voelde ik me wat minder…kreeg weer klachten en had het gevoel vocht vast te houden….Dat bleek inderdaad zo te zijn. overleg met het Umcu…en nu dus een aantal dagen extra lasix erbij om het vocht af te voeren…Gaat aardig goed en ik voel dat het werkt. De weegschaal verteld het me ook, dus dat is mooi meegenomen.  Maandag opnieuw overleg… Gesprek gehad met mijn longarts…en de onderzoeken van hem  ( CT-Scan en Longfunctie-onderzoek) worden naar voren gehaald…  ( dit omdat ik een aantal  klachten heb die even goed bekeken moeten worden…)Juli wordt dus een drukke maand wb ziekenhuisbezoekjes.. de mallemolen van het leven…

Juli is ook de maand waarin het 16 jaar geleden is dat ik mijn #Donorhart mocht ontvangen. Het is en blijft heel bijzonder!  Zoveel meer tijd gekregen dan ik vroeg…Zoveel meer liefde, genade en geluk! Wat hebben we toch een Goede Vader die zorgt. Omziet naar zijn kinderen in nood. Er is voor mij in alle tijden. Zowel de goede als de minder goede…

I’ve heard a thousand stories of what they think you’re like
But I’ve heard the tender whispers of love in the dead of night
And you tell me that you’re pleased
And that I’m never alone
You’re a good good father
It’s who you are, it’s who you are, it’s who you are
And I’m loved by you
It’s who I am, it’s who I am, it’s who I am

Bijzondere dag vandaag.

zwartwit_kaart_vier_het_leven_bybean_zwartwit_zwart_wit_kaart_proost

Vorige week maandag mocht ik weer naar het Umcu voor een CT-Scan van mijn longen…Zenuwslopend vind ik dat. Het maken van de Scan stelt niks voor…maar er hangt zoveel vanaf…. Dan begint het wachten. Geduld hebben…zo niet mijn sterkste punt.. Vandaag dan eindelijk mijn afspraak met de Longspecialist. Eind van het spreekuur stonden we gepland. Helaas liep het spreekuur ruim 3 kwartier uit…Nog langer wachten…Ik zag er zo enorm tegenop dat ik de afgelopen week er slecht door heb geslapen…Gelukkig heb ik mijn * pammetjes * 😛  Na al die mooie en fantastische berichten afgelopen zondag bij ons in de gemeente was ik bang geworden. Bang dat al het goede nieuws op zou zijn.

Eenmaal binnen bij mijn arts was dan ook mijn eerste vraag: : hoe ziet de scan eruit…”?  Wat een goede berichten kwamen er uit haar mond. Ik hing als het ware aan haar lippen…Het verdachte plekje is weg! De tumor zelf  is NIET gegroeid ( stabiel gebleven dus…)  en er zijn geen nieuwe uitzaaiingen!!  Hoe perfect is dat?!!  Wel zijn er littekens zichtbaar van de bestralingen…het bestralingsgebied is groot en de bestraling werkt nog steeds door. ( was dan ook een zwaar bestralingstraject wat ik heb gehad..’en deze bestraling werkt nog steeds door…..) De bovenste rechterkwab is en word niet meer doorbloed. Maar daar valt mee te leren leven toch… Ik mag een tijdje wegblijven en vooral doorgaan met oefenen bij de Fysio. rustig aan proberen mijn conditie te verbeteren en op te bouwen..

Dank aan iedereen die zo met mij, Piet en mijn kids meeleeft…voor ons bid en aan ons denkt in welke vorm dan ook. Het voelt als een warme deken.  Het omarmt en verwarmd. Wat doet meeleven een mens goed.

Fijne koningsdag allemaal .

 

The One who does impossible is
Reaching out to make me whole
Reaching out to make me whole
The One who put death in its place
His life is flowing through my veins
His life is flowing through my veins
dank-God-voor-alles

roerige tijden…..

geluk

Het zijn “roerige tijden “….De dagen vliegen voor mijn gevoel soms zo enorm snel voorbij.. Als dit vroeger door ouderen tegen mij gezegd werd dacht ik hmmm zal wel 😉  Maar nu naarmate ik ook ouder aan het worden ben blijkt dat nu voor mij ook zo te zijn. Afgelopen week was een verdrietige week…Iemand uit mijn vriendenkring mocht thuis komen bij de Vader. Dat was ook haar hartwens, zeker de laatste weken. Zij was ook een lotgenoot van mij en is jarenlang ziek geweest. Nu mag ze weer zingen en blij zijn zonder pijn. Hoe heerlijk! Ben blij voor haar ook al zal ze enorm gemist worden. Mijn buurman is ook ernstig ziek…..We zijn deze week nog bij hem geweest…hij wordt enorm liefdevol verzorgd door zijn zus. Nog slechts een korte tijd van lijden denkt hij  ( en wij ook…) Bijzonder dat we met elkaar konden en mochten spreken over wat hierna komt. Willen jullie voor hem en zijn kids en verdere familie bidden?  Deze dingen die gebeuren zijn soms zo enorm confronterend…het komt erg dichtbij omdat de buurman en ik vlak na elkaar ziek zijn geworden…Dan dwalen je gedachten bewust en onbewust soms af naar de vraag….wanneer ik..? De hoe en waaroms van het leven kunnen je gedachten dan behoorlijk gaan beheersen. Ben net dan ook even naar de polder geweest om de wind door mijn hoofd te laten waaien.. Gisteren mocht ik weer naar het Umcu. De Cardioloog wilde me graag even zien en spreken en kijken hoe mijn hart zich onder alles houdt.  Was samen met Henriette ernaar toe.  Vroeg op stap. Via de zgnd toeristische route dan kun je namelijk ook wat meer praten samen 😉 En we hebben altijd gespreksstof genoeg.  Over serieuze dingen maar ook gewoon even heerlijk gieren van het lachen zo vroeg in de morgen.
Wat heb ik toch een toppers van vriendinnen om me heen. Daar ben ik zo blij en dankbaar voor. Eindelijk ook wat goede berichten. Mijn hart doet het goed! Bloeddruk top. Zelfs geen gedoe over mijn gewicht 😛  ECG geen bijzonderheden. Dat rare frubbeltje wat er de vorige keer zat is weg. Heerlijk. Nu even NIKS. Geen poli-afspraken in de komende 3 weken. 3 hele weken niet naar het ziekenhuis. JOEPIE!!  Daarna een CT-Scan en dan hoop ik daarna te horen hoe het met de tumor gaat….

Voor nu wens ik jullie allemaal een fijn en relaxed weekend

Liefs.

688-Mattheus-28-20-Ik-ben-met-u-tot-de-voleinding-van-de-wereld

 

 

 

Pluk de dag

muursticker4salenl-muursticker-leef-met-een-lach-g

Afgelopen week begonnen met het zgnd “echte werk”…. De oefenzaal in geweest. Klinkt ongeveer als met de auto naar de sportschool…met de lift omhoog en dan op de fiets ;-). De volgende dag waren al mijn spieren voelbaar aanwezig…Even pas op de plaats…Mijn wandelschema toch maar ietsjes aangepast deze week. Mijn hoofd kan het allemaal wel willen maar mijn lijf denkt er toch anders over. Gisteren zijn Piet en ik naar het Umcu geweest voor de uitslag van de onderzoeken van afgelopen week. We hadden pas laat in de middag een gesprek. Wat kan een dag dan lang duren. Normaal “loopt” het spreekuur redelijk op tijd maar uiteraard nu niet. Op de “plaatjes” was niet te zien hoe het met de tumor zit…Dat is nl hierop niet te zien. Op deze plaatjes zie je de doorbloeding van de long. Het blijkt dat de bovenste helft van mijn rechter-long niet meer doorbloed wordt. ( ong 1/3) . Daarnaast vernauwt mijn luchtpijp zich bij kou en/of teveel inspanning.  Daardoor krijg ik dan een soort van piepende ademhaling.. De zuurstof kan er dan niet goed doorheen… Ik mag proberen om e.e.a met een puf iets te verlichten. Aan de doorbloeding van mijn long kunnen ze niks doen.  Dit is een restverschijnsel van de bestraling.  Proberen mijn energie te verdelen en niet teveel dingen tegelijk willen doen….Rustiger lopen bv…meer tijd nemen voor een activiteit.. Dat is een flink leerpunt voor me. 😉   Vannacht was een soort van piekernacht…alles op een rijtje zetten. Komt wel weer. Verheug me op een rustig weekend met tijd voor elkaar en bovenal dat de Liefde mag overheersen. Mijn zorgen in de handen van God leggen. Dat vooral. Vannacht zat ik te lezen in mijn boekje van Alinda Bol en hoe toepasselijk was het stukje voor vandaag… Op naar April. Dan weer een Ct-Scan…

Zouden jullie willen bidden voor 2 mensen in mijn naaste omgeving die in hun laatste fase zitten…om Gods nabijheid.

Geniet van elke dag want het leven is de moeite waard om geleefd te worden.

X

blog.