Frisse moed.

Zomaar een dag..  Ogenschijnlijk een dag als alle andere. Maar voor mij is het wederom een nieuwe start! Ik ga er weer voor. In mijn hoofd wederom een schema gemaakt om opnieuw te gaan opbouwen…een schema met lopen. Vandaag is de laatste dag van de Prednison-kuur. Het wordt tijd om weer met frisse moed te gaan beginnen met opbouwen. De zon schijnt…Dat scheelt enorm om erop uit te gaan. Heerlijk de natuur in en kijken wat ik nog over heb van mijn conditie…veel is het niet..maar alles is op te bouwen en ik kom genoeg rustmomenten tegen. Volgende week naar de Longarts…Longfunctie blazen.. Maar voor nu ga ik ervoor. Zomaar een dag…alles is ons gegeven…

Carpe Diem.

 

 

Zomaar een Vrijdagmorgen…

Zachtjes hoor ik de regen tikken tegen mijn slaapkamerraam… Lui draai ik me nog heel even om. Vandaag hoef ik eindelijk eens heel even NIKS! Niet naar therapie..niet naar het Umcu..geen boodschappen doen..Gewoon even niks! Wat een heerlijke gedachte..Daarom kan voor nu de regen me ook niet zoveel schelen. En het is ook nodig ( zeggen ze ) De afgelopen tijd stond mijn leven iets teveel in t teken van “moeten” …. Ik werd a.h.w geleefd door mijn lijf wat niet wilde…Dat valt soms wel en soms niet mee. De ene keer kun je daar beter mee overweg dan de andere keer. Vanaf de kerst wil het niet! Daar komt het in het kort gezegd op neer. Steeds maar medicatie veranderen en steeds maar weer nieuwe onderzoeken en er toch net de vinger er niet op kunnen leggen. Mijn Astma is wel enorm toegenomen…en er schijnen wat zorgen om mijn longen te zijn.. Daar wordt nu nog verder onderzoek naar gedaan.. Uit voorzorg krijg ik momenteel een stevige Prednisonkuur… Daar ga ik altijd zo vreemd van dromen…;-) Vannacht ben ik op wintersport geweest samen met mijn dochter en Piet en de kat…hoe cool is dat! Wat medicijnen allemaal wel niet met je kunnen doen.. Nu nog zorgen dat ze me beter gaan maken!! Dat zou helemaal fantastisch zijn toch?

Maar waar weet ik me beter en veiliger dan in de handen van mijn Schepper en Maker? Hij immers waakt over mij dag en nacht.

Er loopt een man langs de wegen.
Ik kwam hem tegen, hij zei: kijk naar de lelies in het veld.
Waarom maak jij je zorgen
Wat je zult eten morgen en of je kleren hebt en geld.
Maar ik zeg: ga met mij mee m’n kind
en je zult schatten vinden waar al het and’re bij verwelkt.
Want de Vader die het leven schept, weet wat je nodig hebt
en zelfs al je haren zijn geteld.

Er loopt een man langs de velden,
weet je wat hij vertelde: kijk naar de vogels in de lucht.
Zij doen geen zware arbeid, toch geeft de Vader altijd
voldoende zaad, voldoende vrucht.
Maar ik zeg: zoek eerst het koninkrijk en zijn gerechtigheid
en al het and’re komt vanzelf.
Wees niet bang om je kruis te dragen, want Hij kent al je vragen,
zelfs al je haren zijn geteld.

Er loopt een man door de steden,
heel lang geleden, Hij zei: als God zorgt voor de beesten hier,
waarom zul jij dan bang zijn, is je geloof dan zo klein,
jij bent toch meer dan plant of dier?
Maar ik zeg: Jij moet mijn wegen gaan, doe als ik heb gedaan
doe zoals ik je heb verteld.
Wees niet bang voor de dag van morgen
de Heer zal voor je zorgen,
zelfs al je haren zijn geteld.

X

 

 

Contact…..

Met het weekend zo vlak voor de deur nog even een blogje schrijven….Dat was althans wel mijn voornemen. Kom net bij mijn moeder vandaan. Dat is de laatste tijd op de vrijdagmorgen wel zo’n beetje een gewoonte geweest. Mijn kopje staat tegenwoordig al klaar. Bij haar of bij buurvrouw Ger… Ze rekenen al op mij…Als ik er zo tegen 10.u nog niet ben gaat steevast de telefoon…Kom je nog? Het breekt hun eenzaamheid..Misschien ben ik hen enige verzetje wel op deze dag…Wie weet…Eenzaamheid bij ouderen. Eenzaamheid bij mensen! Het komt zoveel vaker voor dan wij denken/weten…Hoeveel mensen zijn er eigenlijk eenzaam? Wie het weet mag het zeggen…wie durft het eigenlijk te zeggen…Hoeveel mensen verzwijgen dit zo kwetsbare onderwerp…Wij zoeken soms de stilte op om te ontkomen aan de drukte…om tot rust te komen. Terwijl andere juist proberen om contact te krijgen…omdat de stilte op ze afkomt…als je de hele dag alleen bent kan de stilte je juist enorm aangrijpen…Zeker als je uren/dagen alleen bent noodgedwongen thuis zit…dan kan een bezoekje je zo goed doen…en dan denk ik niet alleen aan bejaarden…maar ook aan zieken/ alleenstaande/alleengaande/mindervalide…enz…mensen in tehuizen vul maar in. Ik denk dat er voor ons nog veel te doen ligt..Merk dat ik er vaak in tekort schiet…Dat ik soms denk van..nu even niet hoor. Ben nu net lekker thuis en heb eigenlijk geen zin…Maar dan ‘s avonds in bed komt er dat stemmetje in mij omhoog…denkende waarom heb je dat niet gedaan…was dat nu echt zoveel mmoeite geweest?

Heb jij dat ook weleens? vertel eens…

Time flies….

Had ik me zo voorgenomen om mijn blog wat vaker bij te houden. Maar helaas tot mijn grote spijt is gebleken dat me dat tot op heden niet is gelukt. Te druk met diverse andere dingen!
 Dat ik nou kan zeggen dat ik overloop van energie….nou nee. Dat is niet de reden. Wel een volle agenda. Vol met afspraken ….dingen die nog eventjes nagekeken moet worden…geregeld moeten worden…gedaan moeten worden..klinkt als veel moeten en dat is misschien net iets teveel van het  “moeten”…

De tijd vliegt voorbij …kom vaak net iets te veel tijd te kort… Heb iets meer rust nodig voor mijn lichaam…
 Besloten met en voor mezelf dat dat nu op de 1e plaats komt te staan…

Meer rust en stille tijd te nemen voor God.

” Vergeet nooit je liefde voor de zonsondergang” Genieten van de schoonheid van de natuur..hoe mooi heeft god dit alles geschapen…wat meer de tijd nemen om daar van te genieten. wandelend  door bv de polder. het bos.. de tijd nemend om de stilte in je op te nemen…luisteren naar hoe God tot je spreekt in de natuur…luisteren naar de vogels..de stilte…tot jezelf komen…zonder altijd maar lawaai om je heen..Kijk eens naar de prachtige kleuren die er zijn nu de natuur weer tot leven komt.. De knopjes zitten alweer in de bomen en alles gaat weer uitlopen…

Zo wonderbaarlijk mooi is Gods schepping en wereld…Laten we we er zuinig op zijn..

We ontvangen kracht voor vandaag blijde hoop voor de toekomst…

 

 

 

 

 

 

 

 

‘t Rijks……

Sinds enige tijd vermaak ik me op de woensdagmorgen met een een selecte groep met kwast en doek…Nooit gedacht dat ik me op deze wijze zo enorm kon vermaken. Een vriendin van mij haalde me over om daar eens te komen kijken en ik werd terstond verliefd! wat heet…verliefd….besmet met het virus wat schilderen heet. Nou heb ik de lessen nog heel hard nodig…maar ik vind het super gaaf en geniet elke week met volle teugen!! We hebben dan ook een leuke & lieve schildersjuf die ons zowel veel leert als de liefde voor de schilderskunst bijbrengt.  Al enige tijd hing er een lijst met het plan om met elkaar naar het Rijksmuseum te gaan en afgelopen vrijdag was het dan zover. 42 volwassen in 1 bus! Leek wel een schoolreisje voor volwassenen… Wat was het gaaf!! Rondleiding erbij en een lunch in de stijl van de Hollandse meesters…daarna nog de stad in om wat Gallerie’s te bekijken….Echt een topdag! Leerzaam maar ook erg gezellig!!  Een dag in ons geweldige museum die smaakte naar meer!!

Lees verder

Ondoorgrondelijke wegen…

Inmiddels zijn we al een eindje op weg in 2014. Niet gedacht dat het jaar zo snel zou gaan. Het eindigde niet al te fijn voor mij…Na een opname met de kerst en verandering in de medicatie ben ik nog niet veel opgeschoten…Nog steeds enorme hoge bloeddruk…inmiddels een nierscan verder en niet echt veel opgeschoten. Wel weet ik nu dat ik geen vernauwing heb in mijn aders bij mijn nieren! Dat is natuurlijk heel fijn nieuws!! Maar wat dan wel? Dat is nu de grote vraag…Zit weer volop in de medische molen…Rustig aan doen staat op mijn voorhoofd geschreven ….de mens wikt…maar God beschikt! Ik weet dat ik mijn zorgen op Hem mag afwentelen…Want in 1Petrus 5:7 staat dat ik Hem na aan het hart lig. God weet immers hoe ik mij voel…. We ontvangen kracht voor de problemen van vandaag.
Geen zorgen dus voor morgen. Ook al lijken de wegen soms zo moeilijk en ondoorgrondelijk.God zorgt elke dag weer voor ons…Hij geeft ons kracht voor vandaag en blijde hoop voor de toekomst. Lees maar eens in Filleppenzen 4:13 Ik ben tegen alles bestand door Hem die mij kracht geeft.

Moge dat tot een troost en steun zijn voor allen die het moeilijk hebben X

Zo tegen het einde…..

Al een hele tijd zit ik een beetje aan te hikken tegen het schrijven van een nieuw blog… Want ja is er eigenlijk wel wat verandert? De afgelopen tijd dacht ik nou nee. Ik had/heb nog steeds veel hoofdpijn. En om daar nou steeds over te schrijven…Daar had ik niet zoveel trek in. Je gaat je dan zo’n zeur voelen. Nu is er sinds afgelopen dinsdag wel wat verandert… De hoofdpijn werd zo enorm heftig dat ik uit pure wanhoop wederom de huisarts heb gebeld want ik kon met mijn r-oog bijna niets meer zien. na wat onenigheid met een niet nader te noemen assistente mocht ik dan toch nog komen. Bleek mijn bloeddruk veel te hoog te zijn..200/126…oef! Das niet goed dacht ik meteen. Medicatie werd dus ook meteen verhoogd en wat extra’s erbij en rust voorgeschreven. Agenda moet LEEG…..nou dat is echt iets wat ik goed kan hoor…agenda leegmaken…pfff maar het moet. elke dag nu bloeddruk meten en overleg met Umcu. Hopelijk gaat t zakken en de hoofdpijn dan ook weg…Wat zal dat een verademing zijn. IK weet aan wie ik mij vertrouwe… Ik weet ook dat God altijd voor mij zorgt. Het staat ook in Fillipenzen 4: 13..
 Ik ben tegen alles bestand door Hem die mij kracht geeft.

Zo tegen het einde van dit jaar kijk ik terug en merk ik hoe God mij en allen die mij lief zijn en die ik ken ons ook dit jaar weer heeft gedragen… Dan kan ik niet anders dan dankbaar zijn. Hij is er altijd voor ons..zorgt voor ons, heeft ons onvoorwaardelijk lief…Gaf zijn eigen Zoon voor ons….Vergeeft ons altijd weer..Lees maar eens in Jeremia 29:11 Mijn plan met jullie staat vast-spreekt de Heer. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: Ik zal jullie een hoopvolle toekomst geven. Wat een vooruitzicht is dat toch! Wat een liefdevolle God. Dat is de God waarop ik bouw en waar ik dankbaar voor ben en waar ik van hou.

 

Nu moeten ook wij de wedstrijd lopen die voor ons ligt. Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus,
 de grondlegger en voltooier van ons geloof.
 Hebr. 12: 1-2

Gezegende kerstdagen en alle goeds voor 2014.

- X-

Wilma.

Hoofdpijnhel….

Inmiddels zijn we zo’n 5 weken verder en ben ik de afgelopen week voor controle bij de Neuroloog geweest. De afgelopen tijd was een zware tijd! De ene aanval volgde de andere op. Zo heel af en toe had ik een dag dat ik geen migraine had en dat was echt een verademing. Dan wist ik: Hier doe ik het voor. Maar dat werd de volgende dag/avond gelijk afgestraft met een enorme aanval. Om werkelijk moedeloos van te worden. Normaal gesproken ben ik een positief denkend iemand maar dit is echt heel zwaar….Ik mag gelukkig ten alle tijden bellen met zowel mijn huisarts als met het UMCU..Donderdag kreeg ik te horen dat het nog wel tot 3 maanden kan duren voor we hier echt doorheen zijn…( nou dat gaf me echt moed…) Wel begin ik te merken dat er verschil in hoofdpijn is…afkickhoofdpijn en migraine,…de laatste aanval die nu begint af te zakken was dus vanaf afgelopen woensdagavond..en nu begint daar de laatste scherpe kantjes vanaf te gaan… Deze was echt super lang en een klassieker…braken enz…De huisarts ik geweest omdat ik werkelijk niets meer binnenhield…

Steeds hield en hou ik me een refrein van een liedje van Guus voor ogen…(beetje aangepast dat dan weer wel ;-) )

Niemand zei dat het eenvoudig zou zijn
Niemand heeft beloofd dat het vanzelf zou gaan

JIJ ( mijn Donor )  bent bijzonder
En wij zijn het waard
Dus ik vecht tot de lucht is geklaard!

Volhouden dus…hoe moeilijk het soms ook is… Ik weet mij immers gedragen en gesteund door mijn Vader die er altijd weer voor mij is. Hij is er als ik pijn heb…verdriet…moeite..zorgen…en als ik zoals nu moet vechten..Ik sta er nooit alleen voor!

Ga niet alleen door ‘t leven, Die last is u te zwaar.
Laat Eén u sterkte geven, Ga tot uw Middelaar!
Daar is zoveel te klagen, Daar is zoveel geween,
en zoveel leed te dragen, Ga niet alleen!
En zoveel leed te dragen, Ga niet alleen!

Die wetenschap geeft mij de kracht om dit te overwinnen.

Dank voor jullie steun en gebed.

 

Liefs:Wilma.

 

Kopzorgen…..

Het is inmiddels al een gigatijd geleden dat ik een blogje schreef…Ik kon me er niet toe zetten! Teveel aan mijn hoofd!! Letterlijk. Maar nu dan toch maar even mezelf er toe aangezet. Ik kan nu gelukkig weer enigzins de letters van elkaar onderscheiden en dat is natuurlijk wel zo makkelijk nietwaar? Iets op Facebook zetten is heel wat eenvoudiger dan dit. De laatste maanden had ik enorm veel migraine…zoveel dat ik de stoute schoenen maar weer eens aandeed en contact op heb genomen met mijn Neuroloog…Na een uitgebreid consult bij hem moest ik stoppen met alle pijnmedicatie…en alle medicatie voor Migraine…Dat was even flink schrikken!! Ik zag daar als een berg tegen op! Ik had nl gemiddeld 2 migraine aanvallen per week en gebruikte dus nogal wat medicijnen zoals je wel zult snappen… en om daar nu zomaar mee te stoppen..Maar volgens hem en de Prof. Was ik inmiddels verslaafd geraakt aan de pijnstillers…en dat veroorzaakte nog veel meer hoofdpijn en zo raakte ik van de regen in de drup en vice versa..Er zat dus niets anders op…
Er was me al voorspeld dat de eerste tijd enorm zwaar zou worden. Maar dat ik in een ware hoofdpijnhel zou belanden dat had ik werkelijk niet voorzien. Wat heb ik het de eerste dagen slecht gehad… niet normaal meer…ik kon niet eens meer eten of drinken…Wat je noemt een Cold-turkey..werkelijk waar. Ik kon amper op mijn benen staan..Ik heb nooit voorzien dat je zo ziek kon zijn van het afkicken van pijnmedicatie…Nu ben ik inmiddels ruim 1,5 week verder en begin me weer een heel klein beetje mens te voelen! Vandaag voor het eerst weer wezen sporten bij de Fysio..Ik weet het…ben er nog lang niet…heb nog steeds hoofdpijn…over 2,5 week moet ik terug komen bij de Neuroloog en gaan we verder kijken hoe en waar en hoe nu verder…Want mijn migraine is niet weg natuurlijk! Maar ik ben nu van de ergste afhankelijkheid af…Pijnmedicatie kan goed zijn…maar is dus lang niet zo onschuldig als het lijkt…Het is soms heel hard nodig…maar blijft erg belangrijk om er voorzichtig mee om te gaan…voor mij een harde leerschool geweest….Wat ik heel moeilijk vond was de tegenstrijdigheid, op de ene afdeling zeiden ze: Neem gerust Paracetemol bij je migrainemedicatie en nu bleek maar weer eens hoe gevaarlijk dat dus was..Een goeie leer voor de volgende keer..;-)

 

Over oude mensen en dingen die voorbij gaan…

Vanmorgen heerlijk op de fiets gestapt richting mijn moeder. Ze rekent er een heel klein beetje op dat ik op de vrijdagmorgen een bakkie kom doen bij haar en haar buurvrouw Ger. Het komt er niet elke week van maar ik probeer het wel! Het is heerlijk om te fietsen en aangezien ik nogal wat spierpijn heb van gisteren was dit meteen een goede reden om de spiertjes wat los te trappen…

Eenmaal daar aangekomen bleek mijn kopje al klaar te staan ;-) “We hadden je al verwacht…”  “Je bent een beetje laat…  klinkt het tweestemmig…”

Ik begon me bijna te verontschuldigen… kon me nog net inhouden! :P  Eenmaal binnen geniet ik van een overheerlijke kop koffie en laat me in een zachte stoel neerzakken. De dames beginnen te vertellen…Om het hards vragen ze om de aandacht! De een weet nog meer te vertellen dan de ander…net of ze geen van beide de hele week hun verhaal hebben kunnen doen…terwijl ik toch echt gisteren nog bij mijn moeder geweest ben. Ik laat hun maar praten….Soms is dat het beste…Wat voor mij een klein uurtje alleen lijkt te zijn kan voor hun een urenlange eenzaamheid zijn! En wie weet wat er mij nog te wachten staat? het valt me op hoe zwaar de eenzaamheid hun soms valt..wat is het dan voor moeite om wat tijd vrij te maken en hun verhalen aan te horen…Onder het genot van een kop koffie en samenzijn met hun. luisterend naar hun verhalen…lerend van hun ervaringen! Want vergeet niet dat zij veel hebben meegemaakt…het leven heeft ook hun gevormd en heeft daardoor ook z’n sporen bij hen achtergelaten…Ze kunnen soms niet zo makkelijk meer loslaten als ze zouden willen…Maar kunnen wij dat wel altijd? het leven komt zoals het komt…de ene keer kun je er beter mee omgaan dan de andere keer. Dat geldt voor iedereen toch? Ongeacht je leeftijd… Ik vond het in ieder geval weer een heerlijke koffie-ochtend met deze fijne oudjes :-)

Op naar het weekend!

X